, ,

Industrie verliest het van wereldwijde opstand tegen plastic

Amsterdam, 27 november 2018– Een goed gedocumenteerd en uitgebreid achtergrondartikel in The Guardian analyseert de huidige wereldwijde revolte tegen plastic. Sinds enkele jaren heeft het publiek de plasticsoep omarmd als een van de grootste milieuproblemen van onze tijd die moet worden opgelost. De omslag kwam volgens de auteur na de maatschappelijke ophef over microplastics in cosmetica (overigens zonder te verwijzen naar het succes van de Beat the Microbead campagne die de Plastic Soup Foundation in 2012 startte). Consumenten pikten het niet langer dat ze door hun haren te wassen medeschuldig waren aan het veroorzaken van de plasticsoep, omdat fabrikanten natuurlijke ingrediënten in shampoos en scrubs hadden vervangen door de veel goedkopere microplastics.

Waar gaat het nu om?

Een gelegenheidsalliantie van verschillende industriële sectoren pareert bezwaren tegen plastic vervuiling al decennialang met een strategie die er primair op gericht is zoveel mogelijk plastic te kunnen blijven produceren en verkopen. Deze strategie berust volgens het artikel op twee pijlers:

  • de consument is verantwoordelijk voor plastic afval en niet de producent. Belanghebbende industrieën financieren organisaties die deze boodschap verkondigen. In de Verenigde Staten heet die organisatie Keep America Beautiful. In Nederland is dat zusterorganisatie Nederland Schoon;
  • het promoten van recycling van huishoudelijk plastic afval. De suggestie is dat plastic goed gerecycled kan worden en dat het milieuprobleem zo opgelost kan worden. In werkelijkheid wordt slechts een heel klein percentage gerecycled en zijn die producten van inferieure kwaliteit. Bovendien wordt lang niet al het plastic ingezameld.

Maar: het publiek accepteert deze strategie niet langer en krijgt overheden aan zijn zijde. Dit betekent onder meer dat sommige plastic producten nu daadwerkelijk verboden gaan worden en de overheid producenten zelfs meer en meer verantwoordelijk stelt voor de afvalfase van hun producten.

De auteur signaleert echter een paradox; terwijl we leren hoe ernstig de plasticsoep is, leren we ook hoe moeilijk en ingewikkeld het is om dit probleem op te lossen. Zo is de plasticindustrie mondiaal georganiseerd en daardoor moeilijk aan regels te onderwerpen. Aan de andere kant: nooit eerder was er zo’n momentum als nu om de plasticsoep echt aan te gaan pakken.


Lees ook: Ongekend zware lobby industrie tegen voorstellen Europese Commissie

,

Europees Parlement wil verbod op microplastics in cosmetica

Amsterdam, 27 september 2018 – Breaking news: het Europees Parlement heeft in overgrote meerderheid het rapport van de milieucommissie, getiteld Turning plastic wastelands into fields of gold, omarmd. Dit rapport, opgesteld door Europarlementariër Mark Demesmaeker, steunt de Plastics Strategy, de aanpak van de Europese Commissie om de plastic crisis te bezweren en circulariteit van plastic te bevorderen. Het Europees Parlement nam het rapport aan met 579 stemmen voor, 15 tegen en 25 onthoudingen. In het rapport wordt een belangrijk principe benadrukt: plastic afval voorkomen door de bron aan te pakken.

Het rapport bepleit een verbod op microplastics in cosmetica: “De rapporteur gelooft dat aanpak bij de bron de meest kosteneffectieve optie is om microplastics aan te pakken. Hij roept op tot een verbod van microplastics die met opzet zijn toegevoegd aan producten, zoals cosmetica en schoonmaakmiddelen en waarvoor alternatieven bestaan. De recente wetgeving in sommige lidstaten, waaronder het Verenigd Koninkrijk, die plastic microbeads in scrubs verbiedt, laat zien dat deze aanpak mogelijk is.”

Het rapport verwijst ook naar het Mermaids Life+ project (en naar de speciale site van de Plastic Soup Foundation als partner in Mermaids). Demesmaeker vindt dat dit onderzoek belangwekkende informatie heeft opgeleverd en wil dat de Europese Commissie voor producten minimumeisen bij wet regelt om verspreiding van microplastics tegen te gaan. Behalve voor textiel moet dit ook gelden voor autobanden, verf en sigarettenfilters.

Maria Westerbos, directeur van de Plastic Soup Foundation: “Onze jarenlange inspanningen om microplastics via regulering bij de bron aan te pakken, vinden in dit rapport gehoor. Door de overweldigende steun van het Europees Parlement voor het rapport moet de Europese Commissie nu wel met voorstellen voor wetgeving komen. We verwachten een algeheel Europees verbod van alle microplastics in alle cosmetica en dat wettelijke eisen aan synthetische kleding worden gesteld om vezelverlies drastisch te beperken.”

Plastic microdeeltjes zijn vaak terug te vinden in cosmetica voor dagelijks gebruik.
, ,

Verbod op microbeads in UK, Italië en Nieuw-Zeeland

Amsterdam, 23 december 2017 – Het Verenigd Koninkrijk, Italië en Nieuw-Zeeland gaan de plastic scrubdeeltjes in verzorgingsproducten verbieden. Deze landen nemen een belangrijke stap. Maar de wetgeving garandeert niet dat er via verzorgingsproducten geen plastic meer in zee terecht komt.

In Londen nam de regering het voorstel over van een speciale parlementaire commissie om de productie per 1 januari 2018 te verbieden en de verkoop van deze verzorgingsproducten per juli 2018. In het parlementaire debat dat aan het besluit voorafging werd op de Position Paper gewezen van de Beat the Microbead-campagne waarin onder andere voor een veel breder verbod van microplastics gepleit wordt.

Het Italiaanse parlement nam 19 december het voorstel aan om microbeads-scrubdeeltjes in cosmetica per 2020 te verbieden. Verder gaat Italië als eerste land ter wereld de plastic wattenstaafjes verbieden, per 2019.

De premier van Nieuw Zeeland, Jacinda Arden, heeft begin december bevestigd dat Nieuw Zeeland de microbeads gaat verbieden per mei 2018, zoals de vorige regering had aangekondigd. Retailers in het land halen de gewraakte producten al van de planken en de formules van huismerken worden al aangepast.

Het gaat in al deze wetgeving om de plastic deeltjes die een schurende functie hebben, de scrubs. Maar er zijn andere plastics die niet onder de regelgeving vallen, zoals glitters. Onder de nieuwe Engelse regelgeving valt glitter dat in een scrub zit wél onder het verbod, maar bijvoorbeeld niet de glitters in make up of shampoo. De meeste glitters zijn een combinatie van aluminium en PET. Ze vervuilen bij gebruik net zo goed als de scrubdeeltjes het water met microplastics. Engelse wetenschappers hebben recentelijk opgeroepen tot een verbod van de glitters, schreef de Independent.

,

Beat the Microbead-coalitie publiceert nieuw position paper

Jeroen Dagevos tijdens de “Microplastics: Enjoy your meal” persconferentie

Jeroen Dagevos tijdens de “Microplastics: Enjoy your meal” persconferentie

Amsterdam, 26 oktober 2017 – Namens de Beat the Microbead-coalitie heeft Plastic Soup Foundation een nieuw position paper gepubliceerd over microplastics in cosmetica. Het ultieme doel is om een Europees verbod te realiseren voor álle microplastics in cosmetica en niet dus niet beperkt tot de microbeads alleen.

Download het position paper Stop pollution of plastic from cosmetics through an EU-wide ban hier.

Klik hier voor ons dossier over microbeads en microplastics.

China cosmetica-industrie
, ,

De wereld cosmetica-industrie en de plastic soup  

Amsterdam, 25 oktober 2017 – Afgelopen juni bracht de Personal Care Products Council (PCPC), die wereldwijd de cosmetica-industrie vertegenwoordigt, een opmerkelijk persbericht uit. Ze neemt haar verantwoordelijkheid serieus en is goed bezig om de plasticvervuiling van de oceanen te bestrijden. De organisatie wijst op de vrijwillige uitfasering van plastic microbeads in scrubproducten. Vervolgens protesteert de organisatie tegen de Clean Seas-campagne van de Verenigde Naties. Deze campagne roept de cosmetica-industrie op om te stoppen met het toevoegen van microplastics aan hun producten.

Dat protest wordt in het persbericht ook beargumenteerd. Een aantal studies van onafhankelijke wetenschappers heeft aangetoond dat andere bronnen een veel groter aandeel hebben in de plastic soup dan de cosmetica industrie. De laatste is slechts verantwoordelijk voor “the tiniest fraction of plastic pollution in aquatic environments”. Er wordt een Deense studie aangehaald die stelt dat 99% van de microbeads door waterzuiveringsinstallaties worden verwijderd. De conclusie die daarop volgt, luidt dat de PCPC oprecht hoopt dat de Clean Seas-campagne zich baseert op de wetenschap en dat de UNEP, het milieubureau van de Verenigde Naties, op zoek gaat naar echte oplossingen (in plaats van al haar pijlen op de cosmetica industrie te richten).

Bij dergelijke persberichten moet je je altijd afvragen wat er niet in staat. Om cosmeticaproducten te ontdoen van microplastics (en dat zijn er veel meer dan de genoemde scrubs) moeten sommige cosmeticabedrijven meer dan 90% van hun producten aanpassen. Dat is kostbaar en vergt tijd. Dit argument werd onlangs naar voren gebracht door de Engelse branchevereniging Cosmetic, Toiletry and Perfumery Association (CTPA) in een protest tegen het voorgenomen Engelse verbod op microplastics in cosmetica. De industrie is dus helemaal niet bereid om alle microplastics uit de verzorgingsproducten te verwijderen en door alternatieven te vervangen. Dit is namelijk een uiterst kostbare operatie.

Wat de PCPC evenmin schrijft is dat in de aangehaalde Deense studie óók staat dat in bijna alle landen het slib van de waterzuivering vervolgens als mest op het land wordt uitgereden. De Noorse wetenschapper Luca Nizzetto heeft hier onderzoek naar gedaan. Via het slib komen de microplastics in landbouwgronden terecht. Hij schat dat wereldwijd op tussen de 110.000 en 730.000 ton aan microplastics. Een deel daarvan spoelt uit en komt in het oppervlaktewater. Al die plastic deeltjes komen dus gewoon weer in het milieu terecht. Met dank aan de cosmetica-industrie.

De opstelling van de PCPC en haar aanval op de UNEP is uiterst betreurenswaardig. In plaats van schuld te bekennen en alle microplastics uit verzorgingsproducten te halen, probeert ze het probleem te bagatelliseren door een onjuiste voorstelling van zaken te geven. Het eigenlijke doel is simpelweg zo lang mogelijk verzorgingsproducten met microplastics te mogen blijven verkopen.

waterzuivering Every day 112.5 million microbeads pass through Ljubljana’s water purification plants
, ,

Dagelijks passeren 112,5 miljoen microbeads de waterzuivering van Ljubljana

De cosmetica-industrie vreest een wereldwijd verbod van plastic microbeads in scrubs en ook dat alle overige toegepaste microplastics verboden zullen worden. De sector heeft zijn verdedigingslinies opgetrokken en twee argumenten staan daarin centraal. Waterzuiveringsinstallaties zouden 99% van alle plastics afvangen, dus wat is het probleem? En, ten tweede, voorgenomen wettelijke maatregelen zouden niet gestoeld zijn op wetenschappelijk bewijs.

De spreekbuis van de wereldwijde cosmetica-industrie, de Personal Care Products Council (PCPC), heeft eerder dit jaar onder verwijzing naar een Deense studie gesteld, dat 99% van de microplastics door waterzuiveringsinstallaties worden afgevangen. De PCPC laat in zijn verklaring na te vermelden dat in diezelfde studie te lezen valt dat het rioolslib (vervuild met de afgevangen microplastics) vervolgens vaak als mest op land wordt uitgereden. Al die plastic deeltjes komen dus gewoon weer in het milieu terecht.

Stel nu dat inderdaad 1% van de microbeads via het effluent in het oppervlaktewater terecht komt. Gaat het dan om een verwaarloosbare vervuiling, zoals de PCPC suggereert? In 2015 berekenden Britse wetenschappers van de universiteit van Plymouth hoeveel microplastics een dagelijks portie scrubmiddel bevat. In 5 milliliter product blijken tussen de 4595 en 94.500 microplastics te zitten. Per douchbeurt draagt de consument dus tussen de 45 en 945 microbeads bij aan vervuiling en plastic soup, gesteld dus dat die andere 99% geen probleem zouden vormen.

Recentelijk verscheen een onderzoek aan de universiteit van Ljubljana in het wetenschappelijk tijdschrift Chemosphere. Dat onderzoek komt op een heel ander percentage uit. De wetenschappers berekenden het aantal microplastics afkomstig van cosmetica dat via de waterzuiveringsinstallatie van Ljubljana in het oppervlaktewater van Slovenië terecht komt. Gemiddeld zou, volgens uitgevoerde laboratoriumexperimenten, niet 99% maar 52% van de microbeads in het slib terecht komen. Uitgaande van een gemiddeld gebruik van 15,2 mg per persoon in Ljubljana, komen dagelijks 112,5 miljoen microbeads in het Sloveense oppervlaktewater terecht. Dit staat gelijk aan een concentratie van 21 deeltjes per kubieke meter.

De door de cosmetica-industrie opgetrokken verdedigingslinie is uitermate zwak. Ze voert een achterhoedegevecht waarmee ze het vertrouwen van overheden en publiek in hoog tempo aan het verliezen is.

regering
, , ,

Nieuwe regering gaat voor verbod op microplastics

Den Haag, 12 oktober 2017 – In het nieuwe regeerakkoord, dat dinsdag door VVD, CDA, D66 en ChristenUnie werd gepresenteerd, is een ban op microplastics opgenomen. Het uitgangspunt van het regeerakkoord is ‘vertrouwen in de toekomst’ en volgens Agnes Mulder, Tweede Kamerlid voor het CDA, wil Kabinet-Rutte III voorkomen dat microplastics in ons drinkwater terechtkomen.

Microplastics zijn minuscule stukjes plastics (minder dan 5 millimeter doorsnee) die in allerlei verzorgingsproducten worden gebruikt. De cosmetica-industrie noemt deze deeltjes microbeads. De microplastics zijn niet of nauwelijks met het blote oog te onderscheiden en komen via het doucheputje in het rioolstelsel terecht. Rioolwaterzuiveringsinstallaties zijn niet ontworpen om microbeads uit het afvalwater te filteren en dat is de belangrijkste reden dat ze uiteindelijk bijdragen aan de plastic soup. Zeedieren krijgen microbeads binnen en zo belanden ze uiteindelijk bij de mens op hun bord. Microbeads en microplastics vergaan niet en eenmaal in het milieu zijn ze onmogelijk daaruit te verwijderen.

In 2012 is de Plastic Soup Foundation (PSF), een organisatie die zich inzet voor het tegengaan van plasticvervuiling, begonnen met actievoeren tegen de microbeads. De Beat the Microbead-campagne wordt inmiddels gesteund door 92 NGO’s uit 38 landen wereldwijd.

Moties Tweede Kamer
De Plastic Soup Foundation kreeg eind 2012 al snel bijval van leden van de Tweede Kamer, zoals Agnes Mulder. Zij diende in de afgelopen jaren meerdere moties in, vaak samen met Yasemin Cegerek van de PvdA, die allemaal werden aangenomen.

In een reactie zegt Mulder: “Ik ben zeer verheugd dat het verbannen van microplastics in het nieuwe regeerakkoord is opgenomen, en dat dit streven unaniem is geaccepteerd. Maar we zijn er nog niet en ook in de toekomst zal ik me, onder andere samen met de waterschappen, hier sterk voor blijven inzetten.”

Politieke Pluim 2017
Voor haar constante strijd tegen bronnen van de plastic soup werd Mulder uitgeroepen tot de winnaar van de Politieke Pluim 2017. Deze prijs van de Plastic Soup Foundation wordt sinds 2013 jaarlijks uitgereikt aan een politicus die zich inzet voor de strijd tegen plasticvervuiling.

Maria Westerbos, directeur en oprichter van de Plastic Soup Foundation: “Ik heb deze prijs zelden met zoveel plezier uitgereikt. Wij ontmoetten Agnes in januari 2013. Zij was toen een van de eerste Kamerleden die zich expliciet druk maakte over microbeads in cosmetica.

Mede door haar inspanningen zijn er in oktober 2017 eindelijk plannen om microplastics uit te bannen en is dit zelfs opgenomen in het nieuwe regeerakkoord. Daar heeft ze niet één, maar wel tien Politieke Pluimen voor verdiend!”

Over Plastic Soup Foundation
De Plastic Soup Foundation wil de plasticvervuiling van de oceaan stoppen. Dit doet zij onder andere door middel van scherpe publiekscampagnes, het ondersteunen van wetenschappelijk onderzoek en door zich samen met het grote publiek actief te mengen in wet- en regelgeving. Verder is educatie een belangrijke pijler, simpelweg omdat kinderen recht op een schone en gezonde toekomst hebben.

Download hier de perskit met het persbericht en beeld.

cosmetica industrie cosmetics companies
, ,

Hoe de Britse cosmetica industrie onder het microbead-verbod probeert uit te komen

 

Amsterdam,11 oktober 2017 – Het Verenigd Koninkrijk, formeel nog lid van de Europese Unie, heeft zijn voorstel tot een verbod op plastic microbeads in verzorgingsproducten aan de Europese Commissie meegedeeld. De Britse overheid verbiedt de productie van microbeads in cosmetica per 1 januari 2018 en de verkoop ervan per 1 juli 2018, omdat ze schade veroorzaken aan het leven in zee. Op deze kennisgeving heeft de Cosmetic, Toiletry and Perfumery Association (CTPA) 15 september gereageerd. De brancheorganisatie vertegenwoordigt met meer dan 170 leden de Britse cosmetische industrie.

De voorgenomen maatregel, het verbieden van de microbeads, brengt volgens de CTPA buitensporige kosten met zich mee. Meer dan 90% van de producten zou volgens eigen zeggen moeten worden aangepast. De industrie erkent hiermee dat in meer dan 90% van de verzorgingsproducten vaste plastic deeltjes verwerkt zijn.

Het is de CTPA om de definitie te doen. De Britse regering definieert een microbead als een in water onoplosbaar vast plastic deeltje kleiner dan 5 mm. De CTPA bepleit een beperking van deze definitie zodanig dat daar uitsluitend microbeads voor scrub-producten onder vallen, analoog aan het Amerikaanse verbod uit 2015. Dat doet de industrie geen centje pijn, want vrijwel alle grote cosmeticabedrijven in het Verenigd Koninkrijk hebben de plastic scrubdeeltjes intussen al verwijderd. Wat hier op het spel staat, zijn de vele andere microplastics die nog altijd toegepast worden.

Cosmetica-producenten gebruiken microplastics die een reeks andere functies vervullen dan scrubben. Die deeltjes spoelen evenzeer door het douchputje weg en vervuilen evenzeer de zee. De CTPA stelt dat het niet bewezen is dat déze andere microplastics, die dus in 90% van de verzorgingsproducten zoals lipstick en shampoo verwerkt zijn, schadelijk zijn voor het marine milieu.

Toen in 2012 de campagne Beat the Microbead gelanceerd werd, reageerde de industrie met precies hetzelfde argument; dat er geen bewijs zou zijn dat plastic microbeads schadelijk zijn voor het marine milieu. We zijn met de conservatieve reactie van de CTPA dus terug bij af.

Ondertussen stapelen de wetenschappelijke bewijzen zich op. Deeltjes afgevangen door waterzuiveringsinstallaties komen in het slib terecht dat als mest wordt uitgereden op het land. Ze komen zo rechtstreeks in het milieu en in het water terecht. Plastic deeltjes dringen op alle mogelijke manieren door in de voedselketen. Onlangs is door wetenschappers van de Zweedse Universiteit Lund in Nature gepubliceerd dat nanoplastics via de voedselketen in de hersenen van vissen terechtkomen en leiden tot abnormaal gedrag. Plastic nanodeeltjes vallen onder de gehanteerde definitie en worden ook in sommige cosmetica producten toegepast.

Niemand heeft gevraagd om vervuilende microplastics in verzorgingsproducten. De enige die daarvoor verantwoordelijk zijn en daarvan jarenlang op grote schaal hebben geprofiteerd, zijn de cosmetica bedrijven. Deze bedrijven huilen nu via CTPA krokodillentranen omdat met het verwijderen ervan kosten gemoeid zijn.

duckweed
, ,

Microbeads belemmeren groei eendenkroos

Microplastics kunnen drijvende planten als eendenkroos negatief beïnvloeden en de groei belemmeren. Dat hebben wetenschappers van de Universiteit van Ljubljana geconcludeerd. De resultaten verschenen onlangs in het vakblad Environmental Pollution. Tot nog toe heeft onderzoek zich vooral beperkt tot effecten op in water levende organismen (dieren en algen). Nu is voor het eerst aangetoond dat microplastics negatieve effecten kunnen hebben op een plant.

Polyethyleen is het meest voorkomende plastic in rivieren en door de lage dichtheid blijft het goed drijven op het water. Daardoor kan het gemakkelijk in contact komen met het eveneens drijvende eendenkroos, een voor zoetwater ecosystemen belangrijke plant.

Onderzoekers hebben microbeads van twee in een plaatselijke winkel gekocht body scrubs gebruikt om in een laboratorium het effect van polyethyleen microdeeltjes (tussen 0.03 mm en 0,6 mm groot) op eendenkroos te onderzoeken  gedurende een zevendaagse blootstelling.

Een stukje microplastic op een van de onderzochte plantenwortels. Foto: Urban Kunej, universiteit van Ljubljana

De plastic deeltjes blijken geen invloed te hebben op de bladgroei en evenmin op het aantal wortels. Ze hebben wel een duidelijke negatieve invloed op de wortellengte. Het plastic lijkt zich aan het worteloppervlak te hechten en remt daar de wortelgroei. De ene scrub had ruw gevormde deeltjes, de andere gladde deeltjes. De ruwe, onregelmatig gevormde microbeads lijken bovendien celmembranen te beschadigen en hebben een negatief effect op de vitaliteit van de wortelcellen. De gladde deeltjes vertoonden dit effect niet.

Hogere concentraties van de microbeads hadden geen toenemende negatieve invloed op het wortelstelsel. Dit wijst erop dat de schade door microbeads gerelateerd kan worden aan de aanwezigheid van microbeads boven een bepaald niveau. Het doet ook vermoeden dat de schade geen chemische oorzaak heeft. De onderzoekers stellen dat beide soorten microbeads (ruw en glad) de lengtegroei van de wortels negatief beïnvloeden en dat het ruwe oppervlak van de microbeads een belangrijke verklarende factor kan zijn voor de geconstateerde beschadiging van de wortelcellen.

schadelijk hazardous
, ,

Britse cosmetica-industrie: Plastic liquids zijn niet schadelijk

De Britse regering heeft recentelijk, na het houden van een consultatieronde, een verbod afgekondigd op microbeads in verzorgingsproducten per 1 januari 2018. De Britse branche organisatie Cosmetic, Toiletry & Perfumery Association (CTPA) heeft op deze aankondiging gereageerd. Directeur dr. Chris Flower stelt dat elk verbod gebaseerd moet zijn op wetenschappelijk bewijs. Van microbeads is aangetoond dat ze schadelijk zijn voor het mariene milieu en om die reden is de CTPA verheugd dat het verbod beperkt wordt tot scrubdeeltjes. Andere ingrediënten in verzorgingsproducten dragen volgens de CTPA niet bij aan de vervuiling in de zee.

Ook nadat de producten met plastic microbeads uit de markt zijn gehaald, zullen consumenten daarom nog altijd het ingrediënt ‘polyethyleen’ en talloze andere plastics op labels kunnen aantreffen. De CTPA erkent de verwarring voor consumenten, maar stelt dat polyethyleen niet per definitie betekent dat het betreffende product microbeads bevat. Er is een verschil tussen de harde plastic deeltjes en andere vormen van plastics in cosmetische producten. Die hebben heel andere eigenschappen en “vormen geen gevaar voor het milieu”. Het gaat bijvoorbeeld om vloeibare stoffen (liquids), die worden gebruikt om producten egaal uit te kunnen smeren op de huid in zogeheten leave-on cosmetica, zoals make-up en zonnebrandcrème. Ze zijn volgens de CTPA niet relevant voor de huidige discussie over milieueffecten door plastic microbeads. In een nadere uitleg over de problematiek staat op de CTPA-site te lezen: “There is no evidence linking ingredients in leave-on cosmetic products to plastic litter in the marine environment”.

Dat laatste trekt de Beat the Microbead-coalitie sterk in twijfel. Kan de cosmetica-industrie, die wetenschappelijke onderbouwing terecht zo belangrijk vindt, aantonen dat alle plastics die niet onder het aangekondigde wettelijk verbod vallen, inderdaad onschadelijk zijn voor het milieu en niet bijdragen aan de plasticvervuiling in onze wateren? Tot op heden ontbreekt immers elk bewijs daarvoor en moet de consument de cosmetica-industrie maar op haar blauwe ogen geloven. Of niet.

De internationale coalitie Beat the Microbead pleit voor verzorgingsproducten die 100% plasticvrij zijn. De consument moet hierover volledige duidelijkheid hebben en niet in verwarring worden gebracht door ingrediëntenlijsten op labels. Worden er toch microplastics gebruikt, in welke vorm dan ook, dan moet het eerst absoluut zeker zijn dat ze echt onschadelijk zijn voor het milieu.

Lees meer over dit onderwerp in ons dossier Microbeads & microplastics.