Blogs van gastredacteuren over alles wat met plastic soup te maken heeft.

,

Blue Planet II live in concert in Ahoy

Venue Herbert Schulte – crab-foto door Miles Barton copyright BBC NHU 2017

Amsterdam, 19 februari 2019 – De succesvolle documentaireserie Blue Planet II is live in concert te zien op 6 maart 2019 in Ahoy Rotterdam op een 4K Ultra HD LED-scherm. Er waren 125 expedities, 39 landen en 600 duik-uren nodig om het leven op- en onder water in beeld te brengen met de modernste cameratechnieken, met een verbluffend realistisch formaat. De soundtrack is van componist en Oscar-winnaar Hans Zimmer en wordt live uitgevoerd door het 80-koppige City of Prague Philharmonic Orchestra.

Blue Planet II is de meest recente serie uit de reeks natuurdocumentaires van de BBC. In het najaar van 2017 was de serie nog te zien bij de Nederlandse Publieke Omroep en trok meteen bij aflevering één al meer dan 1 miljoen kijkers. Later werd de BBC-productie geprezen met diverse gerenommeerde filmprijzen waaronder de BAFTA Awards.

Onbekende diersoorten

20 jaar geleden begon de BBC met het maken van de eerste onderwaterserie Blue Planet. Deze werd door critici gezien als de nieuwe standaard voor onderzee documentaires. Nu is de filmploeg, een generatie later, weer op expeditie gegaan met hetzelfde doel: Het mysterieuze onderwaterleven vastleggen op een nooit eerder vertoonde manier. Daarnaast gaven de opnames onderzoekers de kans om nog nooit eerder ontdekte diersoorten te observeren. Hierdoor heeft de documentaire ook zijn steentje bijgedragen aan de wetenschap.

Aandacht voor plasticsoep

De documentaire besteedt ook aandacht aan de verslechterende staat van de oceaan. Onder andere door klimaatverandering en plasticsoep worden flora en fauna onder water bedreigd. Hartverscheurende beelden zijn te zien van de troep die door de oceaan zwerft. Niet alleen het afval zelf kan een bedreiging voor dieren vormen; door de verwering van het plastic kunnen chemische stoffen vrijkomen en aangetrokken worden. Omdat vissen en andere zeedieren zoals mosselen en oesters het plastic eten, eindigt het in de voedselketen en komt het uiteindelijk ook bij de mens op het bord.


Kaartverkoop

De kaartverkoop is van start via https://BluePlanetLive.nl. Naast de reguliere kaarten zijn er ook Solo Fish Seats. Zit zijn losse zitplaatsen die overblijven na andere boekingen, die tegen gereduceerd tarief worden aangeboden. Het is al mogelijk om Blue Planet II Live bij te wonen voor €25!

Winactie

Wij mogen 4 x 2 tickets weggeven voor deze voorstelling. Wil je kans maken? Deel op woensdag 20 februari een foto van een single-use plastic product wat jij vervangen hebt in je Instagram-story en tag ons (@plasticsoupfoundation) met #refusesingleuse #blueplanetlive. Wij kiezen uit alle inzendingen 4 winnaars.


 

 

 

, ,

Het ultieme plasticdieet om je plastic footprint te verminderen

Amsterdam, 17 januari 2019 – We consumeren allemaal te veel plastic. Letterlijk, zelfs. Er zit plastic in ons eten, in het water dat we drinken, zelfs in de lucht die we inademen. Helaas beseffen de meeste mensen niet dat wanneer plastic in ons lichaam terechtkomt, het ons ziek kan maken. De chemicalieën in plastic en plastic deeltjes kunnen kanker veroorzaken, hart- en vaatziekten, de ziekte van Alzheimer, dementie, de ziekte van Parkinson, arthritis en impotentie en het kan schadelijk zijn voor ongeboren baby’s.  

Volgens de EU creëert een gemiddelde Europese burger jaarlijks ongeveer 31 kilo single-use plastic afval. De huidige overconsumptie van plastic moet verminderen – niet door alle plastic te verbieden, maar door een ‘plasticdieet’ te volgen. We zouden op ‘plasticdieet’ moeten gaan: bedrijven, winkels, overheden, en particulieren. Daarom heeft Plastic Soup Foundation het Ultimate Plastic Diet ontwikkeld.

Een duurzaam alternatief voor plastic zakjes voor groenten en fruit.

Het dieet draait om het wegnemen van de zorgen over de effecten van plastic op de menselijke gezondheid. Daarnaast vermijd je plasticlekkage naar het milieu en uiteindelijk richten we ons op de vermindering van de plasticproductie. 

Maar hoe werkt het? We hebben het plasticdieet opgedeeld in zes onderdelen: badkamer, keuken, reizen, vrije tijd, huishouden en tuin. In elk van deze categorieën is er een lijst van te vermijden plastic, en een alternatief ervoor. Dit dieet is geschikt voor iedereen die een verschil wil maken in plasticconsumptie – van de totale beginneling tot de eco-heads.  

We begrijpen dat een strict plasticdieet heel moeilijk is en onpraktisch om vol te houden. Dagelijkse plastic, zoals het plastic in je auto, je telefoon of je laptop zijn niet te vermijden. Dit dieet biedt je de handvatten om een verschil te maken, een begin te maken met het verminderen van single-use plastic in het dagelijks leven. We raden je niet aan om alle producten van plastic weg te gooien die je in huis hebt, juist omdat deze lang mee kunnen gaan, maar we raden je wel aan om jezelf altijd één ding af te vragen wanneer je iets nieuws wilt kopen: is er een plasticvrij alternatief hiervoor?  

Daarom willen we dit dieet makkelijk maken: door hand in hand met jou de weg te bewandelen naar een vermindering van je plastic footprint. Stap voor stap.  

Ben je er klaar voor om de uitdaging van een plasticvrij dieet aan te gaan?

 

TENT-EYES

FRANCOBLOGGO IV: At festivals, leave no trace, baby!

Hey hey hey! Sam again here. Festival season is nearly over, and my lord we are having a lovely time. The food, the sun, the heat, the music, the people. From city dwelling for so long, even the fabrication of a field in England setup to shield city dwellers from the elements is enough for us to shout out to the world “By God I’ve missed getting back to nature!” The rolling green hills, the threateningly wet looking sky, a dainty vegan nut bar wrapper caught in the breeze dancing with an empty can of K cider.

It doesn’t take long to realise we have lifted our trash happy lives and sensibilities and dumped them in the countryside. Comedian Louis C.K. does a great bit about littering in New York. The fact that we have paved over ‘the environment’, created a trash pile out of concrete and now virtuously demand that our waste into put into plastic bags and trotted out to what is left of the countryside to be shoved in the ground.

This summer we have been more aware at festivals than ever at how we can make little changes to leave no trace.

As a touring musician, walking into your dressing room is like Christmas morning at the Shrodinger’s. You’re either going to be unwrapping a cute new pet, or some spoilt meat. Especially at our level, where you wonder whether they even attempted to fulfil your rider. Generally speaking, there is usually a bottle of red wine, a few beers, a bowl of nuts, a bag of salad and a massive pack of individual water bottles.

These water bottles are thrown back very quickly and straight into the single bin with an unknown destination. There are some benefits – you don’t want to spread any strep throat amongst the vocal members of the band. And it’s troublesome taking a pint of water onstage only to kick it through your pedals.

At a venue in Stockholm we were delighted with a note saying ‘here are some glasses, help yourself to our world famous Swedish tap water’. It didn’t disappoint. Twas like see through liquid silver. We have since adjusted our rider to try and reflect a more reasonable and ethical list of products and refreshments. Simple changes like jugs of tap water and glasses, to fresh market fruits and loaves of bread from bakeries. Sure we can hear the groans from the poor runners who have to go and source these things, but you have to start somewhere.

The last point I want to make is something that always gets me sad at the end of any festival – especially if I am one of the last to leave. Amid the bags of rubbish left at each individual’s spot, stand the discarded tents. Left for someone else to take down. If there was one action that so encapsulates our disposable culture, it is the idea of a £20 single use tent and its owner wandering off, satiated in the knowledge that their donation of a tent will probably go to a refugee camp somewhere to help them poors.

The image is a harrowing one.

I get quite angry about it. So, sorry dear reader. What can we do? Ban cheap tents? Guard dogs used to ‘encourage’ people to pack away their tents – would make doing the pop-up tent fold-down dance more entertaining for sure. Tears streaming as it keeps exploding open.

Personally I think it’s more systemic, and therefore more complex. It is dissuading people  from misusing their disposable incoming. Value the things we have. Buy things to last. Take care of our belongings. As always we need to change our culture. And that always always always starts with us. It then perforates out to our friends.

Leave no trace baby!

x

 

Follow Francobollo on TwitterInstagram and Facebook!
,

Nomadologisch manifest

Amsterdam, 5 april 2018 – Het Nomadologisch manifest is een filosofisch pleidooi van Huig de Groot (1951) om onze samenleving opnieuw in te richten opdat onze relatie met de natuur hersteld wordt. De Plastic Soup Foundation was uitgenodigd om bij de presentatie van het boek, verschenen bij uitgeverij Palmslag, die verstoorde relatie vanuit het perspectief van plastic toe te lichten.  

Huig de Groot betoogt dat jagers-verzamelaars in harmonie met de natuur leven en er onderdeel van uitmaken. Sinds de agrarische revolutie is die relatie verstoord geraakt. Hij vertelt levendig over zijn reizen en ontmoetingen met de laatste mensen die min of meer nog als nomaden leven in verschillende continenten. De conclusie is onontkoombaar: mensen zijn onderdeel van de natuur, maar plaatsen zich erbuiten door de natuur ondergeschikt te maken en roofbouw te plegen. De disharmonie leidt in combinatie met overbevolking tot steeds ergere milieurampen. Er staan geen pasklare antwoorden in het boek hoe we moeten komen tot een wereld waarin zorg voor het milieu het leidende principe is, in plaats van winstmaximalistatie. Het Nomadologisch manifest zet vooral aan tot nadenken.  

Met plastic is een jaar of zeventig geleden een niet-natuurlijk materiaal geïntroduceerd dat goedkoop te produceren is, dat vanwege gunstige eigenschappen andere materialen vervangt en dat daarom overvloedig wordt toegepast, met name als eenmalig verpakkingsmateriaal. In het milieu vergaat plastic niet. Wel valt het uiteen in steeds kleiner stukjes die een schadelijke uitwerking hebben op dieren en ecosystemen. Het gemak van plastic staat in schril contrast met de milieuschade die het aanricht. Drastische reductie van het gebruik van plastic is noodzakelijk en het Nomadologisch manifest bepleit een verbod op verpakkingsplastic. Ook als we vandaag stoppen met (verpakkings)plastic zal de schadelijke uitwerking van al het plastic in het milieu eeuwenlang voortduren.  

De mens kan niet zonder een gezond milieu. Inmiddels is ook het omgekeerde waar; het milieu kan niet meer gezond gemaakt worden zonder ingrijpen van de mens. Onze omgang met plastic is daar bij uitstek een voorbeeld van.   

Lees hier meer over het boek Nomadologisch manifest van Huig de Groot.

, ,

Ahold laat ware gezicht zien door statiegeld te blokkeren

Amsterdam 22 maart 2018 – Het Ahold Delhaize concern omarmt mondiale duurzaamheidsdoelen en zegt de sector versneld naar duurzamere voedselsystemen te leiden, die gezonder zijn voor mens en planeet. Ahold zegt: “Our objective is to lead our industry in accelerating toward food systems that are healthier for people and the planet.” Het bedrijf neemt ook zijn verantwoordelijkheid om grondstoffen duurzaam te gebruiken en afval te reduceren: “We take our responsibility for using the planet’s resources sustainably by reducing carbon emissi ons and waste.”, aldus het jaarverslag 2017

Het concern nodigde in 2017 stakeholders uit om aan het management feedback te geven over onderwerpen met de grootste maatschappelijke invloed. Eén daarvan was “plastic”, dat vervolgens bestempeld werd als onderwerp waar toekomstig strategische heroverweging nodig is. Zo staat te lezen in hetzelfde jaarverslag.  

Met duurzaamheid hoog in het vaandel en plastic als speciaal aandachtspunt zou het concern met uitbreiding van statiegeld op kleine plastic flesjes vele vliegen in één klap kunnen slaan; minder afval, betere recycling en een duidelijk signaal naar klanten dat het bedrijf daadwerkelijk zijn verantwoordelijkheid neemt. Maar het tegendeel is gebeurd. Ahold blokkeert invoering van statiegeld op kleine plastic flesjes door een ongekend felle lobby in Den Haag. Gevraagd naar het motief in de pers worden steevast de hoge kosten genoemd die met uitbreiding van statiegeld gepaard zouden gaan.  

De winst van het concern steeg in 2017 met bijna 70% en het bedrijfsresultaat bedroeg 1,8 miljard euro. Twee topbazen verdienen jaarlijks respectievelijk 114 en 135 keer zoveel als het jaarsalaris van de gemiddelde Ahold werknemer. Zouden topsalarissen en het aandeelhoudersrendement in gevaar kunnen komen door de vermeende kosten van uitbreiding van statiegeld? Is dat de echte reden om het niet in te voeren en daarmee de milieukosten van de Plastic Soup af te wentelen op de samenleving?  

Dat kan toch niet waar zijn?   


Lees ook: Waarom uitstellen van statiegelduitbreiding geen optie is.

, , ,

Waarschuwingslabel plastic kleding hard nodig

Amsterdam, 22 maart 2018 – De microvezels die bij het machinaal wassen van synthetische kleding vrijkomen, vormen een van de belangrijkste en moeilijkst te bestrijden bronnen van de plasticsoep. Het gaat om miljoenen vezels per wasbeurt en die vezels zijn zó klein dat ze onmogelijk allemaal uit het afvalwater gehaald kunnen worden. In Californië is nu een wetsvoorstel ingediend om alle synthetische kleding verplicht te voorzien van een waarschuwing. Kleding die voor minimaal 50% synthetisch is, moet een label krijgen met de tekst “This garment sheds plastic microfibers when washed. Hand washing recommended.” Als het wetsvoorstel wordt aangenomen, is het per 1 januari 2020 van kracht.  

In Europa buigt een industrieel consortium van textielbedrijven zich over de vraag hoe verspreiding van microvezels uit synthetische kleding te voorkomen is. Voor het einde van 2018 zou dit samenwerkingsverband, aldus een in januari uitgebrachte verklaring, mogelijke oplossingen aan de Europese Commissie presenteren. Die verklaring is echter zo vaag dat het consortium in feite de verdenking op zich laadt een strategie te hanteren om maatregelen zo lang mogelijk uit te stellen. 

Het wetsvoorstel in Californië kan worden opgevat als de lakmoesproef. Is het Europese samenwerkingsverband in het leven geroepen om serieus aan de slag te gaan, dan staat het verband niets in de weg om nu publiekelijk te verklaren dat ook in Europa zo’n label verplicht moet worden ingevoerd. Is het samenwerkingsverband daarentegen in het leven geroepen om allerlei denkbare maatregelen zo lang mogelijk uit te stellen (bijvoorbeeld onder het mom dat eerst nog heel veel onderzoek moet worden verricht), dan zal de industrie een dergelijke uitspraak nooit doen.  

Maria Westerbos, directeur van de Plastic Soup Foundation: “De Europese Commissie moet niet wachten op de voorstellen die de Europese textielindustrie eind 2018 zal presenteren, maar net als in Californië een waarschuwingslabel verplicht stellen. Daarmee worden de consumenten ten minste voorgelicht. En dat is een belangrijke eerste stap in de bestrijding van deze milieuramp”.

,

Van stukjes zwerfafval naar kunstobject

Gorinchem, 9 maart 2018 – Hilma Bruinsma komt tijdens haar dagelijkse wandeling met haar hond Peta, langs de rivier de Merwede, veel afval tegen. Plastic flessen, tassen en netten, maar ook losse stukken plastic, ontsieren de omgeving. Hilma verwonderde zich over de bijzondere kleuren van het soms vergroeide en verweerde materiaal en besloot dit plastic een nieuw leven in te blazen.

“Ik kom veel gescheurd en verweerd zacht plastic tegen van waarschijnlijk plastic zakken. Ook grote stukken hard pvc-achtig plastic van emmers en jerrycans. Plastic verpakkingen van voedsel, snoepverpakkingen, plastic flessen, gekleurde stokjes. Eerst dacht ik dat het lollystokjes waren maar info van jullie site zegt me dat het waarschijnlijk wattenstaafstokjes zijn.”

Sinds enkele weken maakt zij kleurvormen van het gevonden plastic met een dubbele magneet erin, genaamd: Merwetouwenplastic. “Alle kleurvormen zijn uniek van samenstelling en kleur. Nu ik er al wat meer heb gemaakt onderscheid ik vis-, vogel-, vlinder-, bloem-, nestvorm en abstracte vorm.”

De kunstobjecten zijn als koelkastmagneet te gebruiken of als broche en zijn op willekeurige tussenlagen, zoals karton en textiel, vast te klemmen. Ze zijn los te koop, maar nu ook onderdeel van PakjeKunst. Dit zijn kunstautomaten waaruit je unieke kunstwerken van lokale kunstenaars kan trekken. Van elk van haar kunstvoorwerpen die zij verkoopt, gaat een deel van de opbrengst naar de Plastic Soup Foundation.

Wil je meer weten over de werken van Hilma en PakjeKunst? Klik hier voor meer informatie.

Photo credit - Cassar Photography

Leven zonder Plastic: Kleine stapjes maken een groot verschil!

Photo credit - Cassar Photography

Als je de feiten hoort over de tonnen plastic, die onze oceanen vervuilen en grote gevolgen hebben voor het milieu, dieren en onze eigen gezondheid, kan je denken: “Wat kan één persoon nu voor verschil maken in dit wereldwijde probleem?”

Een vrouw die het verschil maakt en inspirerend is voor velen is de Australische Rebecca Prince-Ruiz. De dag dat ik haar ontmoet is ze op bezoek bij de Plastic Soup Foundation. Dit bezoek is onderdeel van haar Winston Churchill Fellowship, een award die ze gewonnen heeft en waarvoor ze de wereld over reist. Ze gaat langs bij verschillende initiatieven, die actie ondernemen tegen het plastic probleem. Een grote reis, die klein begon in 2011.

Van recycle station naar jaarlijks evenement

In 2011 bezoekt Rebecca een recycling station, waar ze ontdekt dat het recyclen van plastic een erg complex proces is en dat het meeste plastic (als het al gerecycled wordt), slechts eenmalig wordt hergebruikt. Zodra ze thuis komt besluit ze na te denken over haar eigen spullen: “Waarom heb ik dit aangeschaft? En hoe zou ik dat anders kunnen doen?”

Ze besluit dat het tijd is om haar leven te veranderen en de hele maand juli geen single use plastic te gebruiken. Aangestoken door haar verhaal besluiten meer dan 40 van haar collega’s en vrijwilligers mee te doen en is de eerste versie van “Plastic Free July” een feit. Sinds die dag groeit de deelname aan het inmiddels jaarlijkse evenement exponentieel! In 2015 doen er 36.000 mensen mee uit 85 verschillende landen en dit jaar worden er nog meer verwacht.

 Vooruit denken

Na een maand zonder plastic, zet ze de ingeslagen weg door. “In het begin vond ik het zo lastig! Er is zoveel plastic in je leven. Stap voor stap veranderde ik verschillende dingen. Ik heb geleerd dat je vooral goed vooruit moet denken!” Ze pakt haar tas en haalt er van alles uit; tasjes voor fruit, brood en muesli, een waterfles en een stoffen doek bekleed met bijenwas. “Dat kan je in plaats van plastic folie gebruiken!”

“Vroeger ging ik naar de supermarkt, maar nu ga ik bijna alleen nog naar de markt. Vis en vlees laat ik in een bakje doen en melk krijg ik in glazen flessen. Ik ben er nu aan gewend, maar met de kinderen kan het nog wel eens een uitdaging zijn!” Zegt ze lachend. “Mijn dochter houdt bijvoorbeeld alleen van yoghurt uit de supermarkt. Soms moet je iets door de vingers zien!”

Klein beginnen is het halve werk

Voor degenen, die dit jaar starten met “Plastic Free July”, heeft ze een goede tip: “In het begin kan je snel gedemotiveerd raken. Daarom zou ik niet met alles tegelijk starten. Breng in kaart wat voor plastic je allemaal hebt. Je kan bijvoorbeeld beginnen met kijken wat er allemaal in je afvalzak zit en daar een of twee dingen aan veranderen. Kleine stapjes kunnen al een groot verschil maken!”


Deze blog verscheen eerder op Even uitwaaien, van Marielle Nelissen. Meer blogs van Marielle lezen? Kijk op evenuitwaaien.wordpress.com.

,

Zweden voorop in Europees verbod microbeads

De Zweedse minister voor milieu, Karolina Skog, heeft begin juni 2017 op de Ocean Conference van de Verenigde Naties een verbod aangekondigd op de verkoop van cosmeticaproducten met microplastics. Het verbod moet vóór 2020 in werking treden. Zes andere landen hebben zich bij dit Zweedse initiatief aangesloten: Finland, Frankrijk, IJsland, Ierland, Luxemburg en Noorwegen.

Het verbod beperkt zich tot rinse off producten, dat wil zeggen plastic deeltjes die zijn toegevoegd om te scrubben. In 2015 heeft de Verenigde Staten een vergelijkbaar verbod ingesteld met de Microbeads Free Water Act. Dat verbod is achteraf bekritiseerd omdat het toestaat dat andere cosmeticaproducten nog altijd plastic deeltjes kunnen bevatten die in zee terecht kunnen komen, zoals zonnebrandcrème, deodorant, lipstick en scheerzeep.

De internationale coalitie Beat the Microbead juicht een wettelijk verbod toe, maar wil dat dit niet beperkt wordt tot alleen rinse off producten en tot zeven Europese landen. Pas wanneer er een verbod is op alle microplastics in cosmetica, is er een garantie dat de microplastics niet meer in het maritieme milieu terecht komen. De Europese Unie moet zo’n besluit nemen.

Las Perlas © Marielle Nelissen

Plastic Fantastic

Las Perlas © Marielle Nelissen

Brood bakken, kokosnoten raspen en leven van een paar liter zoet water per dag. Twee jaar lang was dat mijn realiteit… een zeilende ontdekkingsreis samen met mijn vriend naar verre oorden en een duurzame manier van leven. We lieten ons brengen door de wind, probeerden zo min mogelijk afval te produceren en aten lokale verse groente en fruit! Op veel stranden waar ik kwam, zoals de Las Perlas eilanden ten westen van Panama, lagen bergen plastic op de kust. In de vis, die ik ving en het water dat ik dronk, zat plastic. Dan komt ‘de Plastic Soup’ in een keer heel dichtbij!

Maar ook hier, in de Westerse wereld, krijg ik er iedere dag mee te maken. Als ik boodschappen doe, wanneer ik mijn tanden poets, iedere was die ik draai en iedere keer dat ik de klep van mijn afvalemmer open. Het afval is overal, op straat, in de rivieren, op het strand en uiteindelijk in de zee. We kunnen allemaal keuzes maken om te voorkomen dat dat afval niet in de zee belandt en dat er in 2050 niet meer plastic in de zee is dan vis! Waarom? Om de natuur schoon te maken en te houden, maar vooral ook om zelf gezond te blijven!

Via deze blog neem ik jullie met verhalen en filmpjes mee in mijn ontdekkingstocht in de Westerse wereld. Ik schrijf over mijn belevenissen, gezond en lekker leven en leuke duurzame initiatieven die op mijn pad komen! Welke kleine en grote keuzes kan je maken voor een betere wereld? Daarin sta ik niet alleen. Het is ontzettend inspirerend om te zien hoeveel mensen hier mee bezig zijn, er hun werk van maken of hun levensstijl aanpassen, voor zichzelf en voor de natuur!

Het team van de Plastic Soup Foundation, is zo’n groep mensen die zich inzet om te voorkomen dat er in de toekomst nog meer plastic in de zee terecht komt. Ze zijn initiatiefnemer van Beat the Microbead, een app waarmee je kan checken of er kleine stukjes plastic producten zitten. Maar ook campagnes als Ocean Clean Wash, Trash Hunters en Plastic Footprint. Gelukkig zijn er steeds meer bedrijven, die duurzame producten maken en die de microbeads verbannen! Een deel van mijn verhalen en vlogs kan je de komende tijd ook bij de Plastic Soup Foundation lezen en bekijken!


Meer blogs van Marielle lezen? Kijk op evenuitwaaien.wordpress.com.