, ,

“Gebruik waterflesjes uit supermarkt niet opnieuw”

Amsterdam, 20 december 2018– Australische onderzoekers raden af om plastic flesjes, die met water gevuld in supermarkten worden verkocht, opnieuw te gebruiken.

Professor Anas Ghadouani en zijn team van de universiteit van Western Australia in Perth hebben metalen en plastic waterflessen getest. De directe aanleiding was dat steeds meer mensen gekochte flesjes opnieuw vullen met kraanwater uit milieuoverwegingen. Dan hoef je immers niet telkens opnieuw een flesje te kopen. Maar hoe schadelijk is dat navullen voor je eigen gezondheid?

Volgens Ghadouani zijn glazen en metalen flessen het veiligst, vooral de exemplaren van roestvrijstaal. Daarna komen de plastic flessen die speciaal gemaakt zijn om opnieuw te gebruiken, zoals bijvoorbeeld een Dopper. De professor stelt in zijn algemeenheid dat het verstandig is om dat niet langer dan één jaar te doen.

PET-flessen opnieuw vullen is ronduit de slechtste optie, omdat er altijd plastic deeltjes in het water terechtkomen. Vooral als je zo’n flesje in de zon legt, komen er veel microplastics vrij.

Lees hier het persbericht van de universiteit.


Lees ook: Microplastics in gebotteld drinkwater

,

Breaking news: Microplastics dringen snel organen binnen

Amsterdam, 11 december 2018 – De bedreiging van microplastics voor onze gezondheid en dat van dieren is waarschijnlijk veel groter dan tot nu toe gedacht. Voor het eerst is aangetoond dat nanodeeltjes snel worden opgenomen in zeeorganismen, in dit geval de jakobsschelp (Pecten maximus). Eerdere laboratoriumstudies werden uitgevoerd met veel hogere concentraties, maar ditmaal werd rekening gehouden met realistische condities, dat wil zeggen concentraties aan nanoplastics die in het zeemilieu verwacht mogen worden. Het internationale onderzoek is verschenen in Environmental Science & Technology.

De onderzoekers ontwikkelden een nieuwe meetmethode en vervaardigden zelf detecteerbare nanoplastics (carbon radiolabled nanopolystyrene). De uitkomsten zijn zeer verontrustend.

  • Binnen zes uur dringen miljarden microplastics (van 250 nanometer, ongeveer 0,00025 mm) het weefsel van zeeorganismen binnen.
  • Binnen enkele uren dringen nog kleinere deeltjes (20 nanometer, ongeveer 0,00002 mm) door tot organen als lever, kieuwen en spieren. Die kleinste deeltjes komen ook in de bloedbaan terecht.
  • Terwijl de deeltjes zich verspreiden, verspreiden ook giftige stoffen zich door het lichaam.
  • Nadat de dieren in schoon water waren overgezet, duurde het weken voordat alle plastics uit hun lichaam waren verdwenen. De 20 nanometer-deeltjes konden na twee weken niet meer worden waargenomen.

Jakobsschelpen (king scallop, coquilles Saint Jacques) worden veel gegeten. Het Voedingscentrum prijst schaal- en schelpdieren aan als een gezonde keuze. Dat advies houdt nog geen rekening met dit nieuwe wetenschappelijke inzicht.

Foto Scan van nanoplastics. Plymouth University, UK


Lees ook – Alikruik wordt gemakkelijke prooi door toxische microplastics.

Lees ook – Plasticsoep nu ook plastic poep.

Toxic Soup: dioxins in plastic toys
,

‘Toxic Soup’ dioxines in plastic speelgoed

Amsterdam, 10 december 2018 – Er wordt al jaren gewaarschuwd dat er persistente organische gifstoffen (POPs) zitten in speelgoed gemaakt van gerecycled plastic. Het International POPs Elimination Network(IPEN) onderzocht vorig jaar 95 rubiks kubussen en nog 16 items, zoals kammen en speelgoed, uit 26 landen. Van de onderzochte kubussen bevatte 90% giftige vlamvertragers, afkomstig van omhulsels van afgedankte elektronische apparaten.

Onder de titel Toxic Soup, Dioxins in Plastic Toys verscheen vorige maand een nieuw onderzoek, ditmaal naar negen items. In de acht stukken speelgoed en één haarklem werden voor het eerst gebromeerde dioxines aangetroffen. Alle producten waren waarschijnlijk gemaakt van plastic afkomstig van elektronisch afval dat broomhoudende brandvertragers bevatte. Gebromeerde dioxines zijn hormoonverstorende stoffen die onder andere het zenuwstelsel en de hormoonhuishouding aantasten, plus kankerverwekkend zijn. Vooral kinderen zijn kwetsbaar.

Peter Behnisch, medeauteur en verbonden aan BioDetection Systems (BSD) te Amsterdam: “We pasten een biotechnologische meetmethode toe met speciaal gekweekte cellen die op dioxines reageren. We vonden een verrassend hoog toxisch gehalte in producten van gerecycled plastic. Voor zover wij weten is dit de eerste openbare studie dat de aanwezigheid van gebromeerde dioxines in speelgoed voor kinderen aantoont.”

Overheden streven ernaar de kunststofketen te sluiten, dat wil zeggen dat plastic afval niet verbrand wordt, maar opnieuw gebruikt om er weer producten van te maken. Naarmate die keten meer gesloten wordt, neemt de kans op hogere concentraties van ongewenste schadelijke stoffen in nieuwe producten echter toe. Het gebruik van schadelijke vlamvertragers is in de Europese Unie weliswaar verboden, maar er is geen controle op van buiten de Europese Unie geïmporteerde producten die gemaakt zijn van gerecycled plastic. In andere landen zijn de regels minder streng.

De kernboodschap van de onderzoekers: er zijn veel strengere maatregelen nodig om te voorkomen dat giftige stoffen via recycling terugkeren in consumentengoederen zoals speelgoed. Vooral bepalingen van de Stockholm Conventie en van de Bazel Conventie moeten daarom worden aangescherpt.

Lees hier de samenvatting van de studie en welke maatregelen voorgesteld worden.


Lees ook – Nationaal plan hormoonverstorende stoffen in een circulaire economie

Lees ook – Veel giftige stoffen in speelgoed

, ,

Verbied en vermijd plastic glitters

Amsterdam, 7 december 2018– De glitters rukken op. Je treft ze tegenwoordig aan in producten als nagellak, hairspray, shampoo en zonnebrand. Dan zijn er nog de party-glitters die je op je gezicht aanbrengt. Het lijkt allemaal even onschuldig als leuk, maar dat is het niet. Glitters zijn overwegend van plastic, vaak een combinatie van aluminium en PET. Ze spoelen met het douchewater weg en komen gemakkelijk in het milieu terecht.

De afgelopen jaren is de verkoop van alle glitter-producten wereldwijd enorm gegroeid. De meeste gebruikers beseffen niet dat glitters stukjes plastic zijn en dat gebruik ervan bijdraagt aan de plasticsoep. Sociale media als Instagram zou de groei voor een deel verklaren, omdat mensen foto’s delen en elkaar nadoen. Zie bijvoorbeeld deze pagina met glitters op tongen.

Terwijl de discussie over microplastics in verzorgingsmiddelen de laatste jaren volop gevoerd is, lijken de glitters vooral buiten schot te zijn gebleven. De aandacht ging vooral uit naar het verwijderen van microplastics met een scrubfunctie. Wanneer wetgeving alleen die plastic scrubdeeltjes verbiedt, blijven glitters en andere microplastics buiten beschouwing.

Vorig jaar riepen Engelse wetenschappers op tot een verbod op glitters.

Maria Westerbos, directeur van de Plastic Soup Foundation: “Denk twee keer na of je met de komende feestdagen glitters op doet, en als je ze toch wilt, vraag dan expliciet om glitters die niet van plastic zijn.”

Foto: Glitter advertentie drogisterij.net


Lees ook: Europees parlement wil verbod op microplastics in cosmetica 

, , , ,

FOTOWEDSTRIJD PLASTICVERVUILING EN GEZONDHEID

Vind jij het milieu belangrijk? En maak jij je zorgen over plasticvervuiling? Ben je een fotograaf of vind je foto’s maken leuk?

Wij organiseren een fotowedstrijd voor foto’s die plasticvervuiling en gezondheid in beeld brengen. Doe mee aan de plasticsoep fotowedstrijd voor foto’s met betrekking tot plasticvervuiling en de gevolgen op ons milieu maar ook op de gezondheid van mens en dier.

We loven drie prijzen uit voor de beste foto’s!

De derde prijs: Drie katoenen Wishing Whale broodzakken, de naturel kokosolie-deodorant van het merkLeven Zonder Afval, een biologische zeep van het merk Werfzeep, een bamboe kindertandenborstel van Humble Brush en van het Franse merk Lamazuna een shampoo-blok en tandpasta op een stokje.

De tweede prijs: Herbruikbare roestvrijstalen rietjes van Klean Kanteen en drie katoenen Wishing Whale broodzakken, de naturel kokosolie-deodorant van het merk Leven Zonder Afval, een biologische zeep van het merk Werfzeep, een bamboe kindertandenborstel van Humble Brush en een shampoo-blok en tandpasta op een stokje van het Franse merk Lamazuna.

De eerste prijs: Een zilveren ketting met plasticsoep uit Hawaï pendant en een armband van MBRC the Ocean en drie katoenen Wishing Whale broodzakken, de naturel kokosolie-deodorant van het merk Leven Zonder Afval, een biologische zeep van het merk Werfzeep, een bamboe kindertandenborstel van Humble Brush en een shampoo-blok en tandpasta op een stokje van het Franse merk Lamazuna.

Het enige dat je hoeft te doen is je foto’s insturen naar: photocontest@plasticsoupfoundation.org. Vermeld wel je naam, adres en telefoonnummer in de email. Wij gebruiken je persoonsgegevens alleen voor communicatie rondom de fotowedstrijd. De inzendingstermijn sluit op maandag 17 december 2018.

De prijzen!

De eerste prijs

De tweede prijs

De derde prijs

 



Juridische clausule

Bij deelname aan de Plastic Soup Foundation’s Photo Contest behoud je de rechten op je foto, maar geef je de Plastic Soup Foundation het volledige en onvoorwaardelijke gebruiksrecht van de foto. Dat houdt in dat de Plastic Soup Foundation voor welk doel dan ook, de foto wereldwijd en onbeperkt, zonder betaling van royalty’s of andere vorm van compensatie en zonder verdere kennisgeving of toestemming, de foto in zijn geheel, maar ook gedeeltelijk, voor altijd kan gebruiken, publiceren, reproduceren, tentoonstellen en wijzigen.

Bij deelname aan deze fotowedstrijd vrijwaar je de Plastic Soup Foundation, en de medewerkers, directie, functionarissen, commissarissen, juryleden, uitgevers en reclame- en promotiebureaus van de Plastic Soup Foundation, van alle geleden schade of verlies en claims, van welke aard dan ook, als gevolg van uw deelname aan deze wedstrijd, het gebruik van de foto en de ontvangst en gebruik van de prijzen.

En bij deelname aan deze wedstrijd geef je aan dat je de privacyverklaring gelezen (die hier staat) hebt en er mee akkoord gaat. De persoonlijke gegevens van de deelnemers die voor deze wedstrijd worden verzameld, worden alleen gebruikt voor deze wedstrijd en om de winnaars te informeren en contact op te nemen. De persoonlijke gegevens worden binnen een redelijke termijn na afloop van de wedstrijd verwijderd.

, ,

Microplastics in insecten in rivieren Zuid Wales

Amsterdam, 13 november 2018– Zorgt plasticvervuiling ervoor dat microplastics doordringen in voedselketens van zoetwatersystemen? Recent onderzoek beantwoordt die vraag met ja. De helft van de onderzochte insecten in rivieren in Zuid Wales blijkt microplastics in zich te dragen die afkomstig moeten zijn uit het water of de bodem waarin ze leven.

Nog onvolwassen eendagsvliegen en schietmotten zijn onderzocht op microplastics in drie rivieren. De bemonsteringslocaties bevonden zich stroomopwaarts- en afwaarts van vijf waterzuiveringsinstallaties. Microplastics werden op alle locaties in de insecten aangetroffen. In tegenstelling tot de verwachting van de onderzoekers dat insecten stroomafwaarts grotere hoeveelheden plastics zouden bevatten dan stroomopwaarts, werden tussen locaties geen significante verschillen waargenomen.

Omdat de onderzochte insecten verschillende voedselvoorkeuren hebben, konden de onderzoekers ook nagaan of de voedselkeuze een rol speelt in de blootstelling aan microplastics. Dat bleek niet het geval. Wel bleken eendagsvliegen die voornamelijk in het water leven, aanzienlijk minder microplastics te bevatten. Dit in tegenstelling tot de eendagsvliegen die vergelijkbaar voedsel op de rivierbodem zoeken. Een voorkeur voor bepaald leefgebied, water of bodem, levert dus mogelijk wel een verklaring op voor gevonden verschillen in hoeveelheden microplastics.

De onderzoekers uiten hun zorg dat de microplastics zich via de insecten in voedselketens kunnen verspreiden. Met name vissen, maar ook andere dieren waaronder amfibieën en roofinsecten, voeden zich met eendagsvliegen en schietmotten. Dit mechanisme werd ook in een ander recent onderzoek onder de aandacht gebracht.


Lees ook: Muggen verplaatsen microplastics van water naar land

Directeur Maria Westerbos (l) ontvangt haar testresultaten van Annelies den Boer (Tegengif)
,

Uit voorzorg: veel sneller producten uit de winkels

Directeur Maria Westerbos (l) ontvangt haar testresultaten van Annelies den Boer (Tegengif)

Directeur Maria Westerbos (l) ontvangt haar testresultaten van Annelies den Boer (Tegengif)

Amsterdam, vrijdag 9 november 2018 – Niemand ontkomt aan blootstelling aan schadelijke chemische stoffen. Ze zitten overal in verwerkt en ze passeren je lichaam door inname via je mond, via je huid of de lucht. Uit voorzorg moet de toepassing van deze hormoonverstorende stoffen in producten daarom veel sneller worden verboden.

Dat is de conclusie van een onderzoek dat Stichting Tegengif deed onder 14 duurzame influencers naar de mate waarin ze aan giftige hardmakers en weekmakers van plastic, waren blootgesteld. Vandaag werden de resultaten tijdens een persbijeenkomst in Amsterdam bekendgemaakt. In oktober droegen de proefpersonen, waaronder Maria Westerbos van de Plastic Soup Foundation, allemaal een week lang een speciaal polsbandje en leverden zij hun urine in. De polsbandjes en urinestalen van de proefpersonen zijn in opdracht van Tegengif onderzocht door Majorie van Duursen, hoogleraar toxicologie aan de VU Amsterdam, en Marja Lamoree, analytisch chemicus aan dezelfde universiteit.

Mono-n-octylftalaat, difenyl fosfaat, perfluoroctaanzuur, bisfenol S, zo gaat de waslijst van de 24 schadelijke chemische stoffen nog wel even door waarop de proefpersonen zijn onderzocht. Van deze 24 onderzochte stoffen werden er 22 bij iedereen aangetroffen. Een aantal van de stoffen die zijn getest, staan op de zeer zorgwekkende stoffen lijst van ECHA (het Europees Agentschap voor chemische stoffen). De stoffen worden in verband gebracht met een verstoorde hersenontwikkeling, borst- en zaadbalkanker en onvruchtbaarheid.

Het zijn onder meer hardmakers en weekmakers van plastics die bijvoorbeeld veel voorkomen in elektronica (mobiele telefoons, spelcomputers), meubels, regenjassen, tandheelkundige materialen, voedselverpakkingen, conservenblikken, plastic flessen, zelfs kassabonnetjes. Vlamvertragers werken brandvertragend en worden onder meer gebruikt in meubels, vliegtuigen en kleding.

“Met de REACH-regelgeving lopen we structureel achter de feiten aan”, zegt Lamoree. “Zo gaat we het niet redden. De uitfasering van bepaalde verboden stoffen gaat veel te langzaam, daar gaan steeds vele jaren overheen. En dit verdrag biedt fabrikanten dan ook nog eens de mogelijkheid om op economische gronden daarop uitstel te vragen. Gezondheid wordt niet zwaar genoeg als factor meegewogen. Dat is zorgwekkend.”

“Nederland volgt Europa hier teveel in”, zegt toxicoloog Van Duursen, “terwijl landen als Denemarken, België en Frankrijk veel strenger zijn en uit voorzorg al bepaalde stoffen verbieden. Van stoffen als Bisfenol A (BPA), een van stoffen die als hardmakers van plastic worden gebruikt, is er al jaren overstelpend bewijs van de schadelijke werking. Dit jaar heeft het eindelijk de stempel hormoonverstorend gekregen. Maar dat wisten we al jaren. Waarom moet de drempel van de bewijslast zo hoog zijn? Je ziet nu dan ook vervangers als Bisfenol F en Bisfenol S opkomen maar daarvan is vastgesteld dat ze net zo schadelijk zijn als BPA.”

Annelies den Boer, oprichter en bestuursvoorzitter van Stichting Tegengif, heeft wel een verklaring waarom zo weinig mensen zich hier zorgen over maken. “Chemische stoffen zijn voor veel mensen een ver-van-mijn-bed-show. Plastic producten als flesjes zijn heel zichtbaar en daarvan begrijpt iedereen dat ze niet in de natuur thuishoren. Maar chemische stoffen zie je niet, die worden om hun eigenschappen toegevoegd aan producten en gaan op in het grote geheel. Allemaal staan we bloot aan een toxic cocktail en dat is niet goed. Steeds meer mensen krijgen bepaalde ziekten. Dit onderzoek is bedoeld om mensen daar bewust van te maken.”

Hoewel Den Boer was geschrokken van de mate van blootstelling aan schadelijke stoffen, was ze blij met het onderzoek waartoe ze het initiatief had genomen. “Ik zweer bij data. Onderzoeken als deze zorgen voor draagvlak dat er wat moet veranderen. Ik ben daarom ook zo blij dat twee Tweede Kamerleden – Frank Wassenberg (Partij voor de Dieren) en Corinne Ellemeet (GroenLinks) – de test zelf hebben ondergaan. Volgend jaar willen we een nog groter onderzoek doen, opnieuw met het polsbandje.”

Ook Maria Westerbos, directeur van de Plastic Soup Foundation, deed als gezegd aan het onderzoek mee. Vooral de uitzonderlijk hoge waarde Bisfenol F in haar lichaam zat haar niet lekker. “Eigenlijk is het een aanfluiting dat de Wereldgezondheidsorganisatie al sinds 2012 vraagt om een verbod op de toevoeging van hormoonverstoorders en vlamvertragers. Hoe vaak moeten organisaties als Tegengif nog aantonen dat we aan die stoffen worden blootgesteld? Ondertussen lopen de waarden in je lichaam op. Ik vind het echt schandelijk.”

3FM radio-dj Sander Hoogendoorn, een van de ambassadeurs van de Plastic Soup Foundation, was ook een van de 14 deelnemers aan het onderzoek. Vanochtend kreeg hij live in de uitzending, tegelijk met zijn ‘sidekicks’ Noortje Veldhuizen en Roel Hendriksen, de uitslag van Tegengif-voorzitter Annelies den Boer. Medepresentator Roel bleek van het radiotrio het slechtst te scoren vanwege de vele magnetronmaaltijden die hij in plastic opwarmt.


Lees ook: Nationaal plan hormoonverstorende stoffen in een circulaire economie

 

,

Weekmakers in plastic vertragen taalontwikkeling baby’s

Amsterdam, 8 november 2018– Om plastic producten hard te maken, gebruik je verstevigende stoffen zoals Bisfenol A (BPA). Om plastic juist zacht en buigzaam te krijgen, gebruik je weekmakers zoals ftalaten. Beide groepen chemische stoffen worden er sterk van verdacht onze hormoonhuishouding te verstoren. Iedereen, jong en oud, wordt er voortdurend aan blootgesteld en niet alleen door plastic producten. Blootstelling aan hormoonverstorende stoffen wordt zelfs met ongeveer tachtig ziekten in verband gebracht, waaronder zaadbalkanker, obesitas en voorplantingsstoornissen.

Aan de reeks van studies die wijzen op de schadelijkheid van deze stoffen, kan er nu weer één worden toegevoegd. Zweedse en Amerikaanse onderzoekers hebben urine van zwangere vrouwen op de aanwezigheid van ftalaten onderzocht. De uitkomsten werden gerelateerd aan de woordenschat van hun kinderen toen deze dertig maanden oud waren. Minder dan 50 woorden werd beschouwd als een achterstand in de taalontwikkeling. Er bleek aan beide zijden van de oceaan een significant verband tussen de aanwezigheid van twee specifieke ftalaten en taalachterstand. CNN bericht over dit onderzoek.

Dat vooral zwangere vrouwen een risicogroep vormen, is al veel langer bekend. Het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) concludeerde in een rapport dat de blootstellingsnormen voor BPA moeten worden aangescherpt, vooral bij zwangere vrouwen en jonge kinderen. In plaats van strengere wetgeving kwam toenmalig minister Edith Schippers (VVD) van Volksgezondheid in maart 2016 met de toezegging aan de Tweede Kamer dat de voorlichting aan zwangere vrouwen en jonge moeders die de borst geven zou worden uitgebreid. Dat zou zij doen samen met het RIVM, het Voedingscentrum en VeiligheidNL.

De Zweedse en Amerikaanse onderzoekers doen ook enkele aanbevelingen om risico’s te vermijden: “Buy less processed meat, use alternatives to plastic when possible, and avoid microwaving food or beverages in plastic when possible”. De resultaten van hun studie onderstrepen het belang van voorlichting. Is na de toezegging van de minister die voorlichting in Nederland inderdaad verbeterd?

Op de site van VeiligheidNL is er niets over vinden. Het Voedingscentrum zegt dat “het van belang is dat de blootstelling aan BPA voor zwangeren, vrouwen die borstvoeding geven, pasgeborenen en jonge kinderen zo laag mogelijk is”. Maar ook: “Kijk je naar alle producten samen [waarin BPA verwerkt is], dan ligt de hoeveelheid die je als consument binnenkrijgt ver onder de huidige gezondheidslimiet.” Het RIVM heeft de voorlichting in 2017 wel uitgebreid, maar de adviezen om hoge inname van mogelijk hormoonverstorende stoffen te voorkomen, zijn uiterst mager en algemeen. Ze lezen als een open deur: “Eet gevarieerd, gebruik producten volgens de gebruiksaanwijzing en vermijd situaties waarin je langdurig dezelfde stoffen binnenkrijgt.”

Daarmee moeten zwangere vrouwen het doen. Een belrondje leert nog dat consultatiebureaus geen specifieke voorlichting geven over het vermijden van blootstelling aan BPA en/of ftalaten. Dat betere voorlichting wel degelijk kan, laat Denemarken zien. Hoe het daar toegaat, staat samengevat in een rapport van Wemos.

Minister Schippers van Volksgezondheid koos in 2016 voor betere voorlichting in plaats van strengere wetgeving. De conclusie kan geen andere zijn dan dat die voorlichting niet van de grond is gekomen. Des te belangrijker is het dat de aanbevelingen in het Nationaal Plan hormoonverstorende stoffen in een circulaire economie opgevolgd worden. Dit plan, opgesteld door Wemos en mede ondertekend door de Plastic Soup Foundation en de Stichting Tegengif, werd afgelopen september gepresenteerd aan de Tweede Kamer.


Lees ook: Nationaal Plan hormoonverstorende stoffen in een circulaire economie

Lees ook: Ziekenhuizen moeten BPA-vrij.

,

Plasticsoep nu ook plastic poep

Amsterdam, 1 november 2018 –Dat microplastics doorgedrongen zijn tot in de haarvaten van de samenleving, is al langer bekend. Ze zijn overal in aangetroffen; in water, lucht en grond, in vissen en schelpdieren, in honing, zout en bier. Het is daarom niet verwonderlijk dat microplastics ook in menselijke poep blijken te zitten.

Oostenrijkse onderzoekers presenteerden op 23 oktober hun bevindingen op een congres in Wenen. Ze vonden per tien gram poep gemiddeld twintig deeltjes en in totaal negen verschillende soorten plastic. De ontlasting van acht mensen werd onderzocht, allemaal uit een ander land. Alle monsters bleken microplastics te bevatten. De meest voorkomende plastics waren polypropeen (PP) en polyethyleentereftataat (PET), die beide veel gebruikt worden voor onder meer verpakkingen.

De microplastics, alle tussen de 50 en 500 micrometer groot, werden via de ontlasting uitgescheiden. Onbekend is of er ook nog kleinere deeltjes zijn die in het lichaam achterblijven. De allerkleinste deeltjes kunnen de darmwand passeren, in het weefsel en de bloedbaan terechtkomen en ontstekingsreacties veroorzaken. Hoe de microplastics in het spijsverteringskanaal van de proefpersonen terecht waren gekomen, is niet onderzocht. Het kan zijn door in plastic verpakt voedsel of door drank dat microplastics bevat. In elk geval hadden alle deelnemers etenswaren uit plastic verpakkingsmateriaal geconsumeerd.

Luister ook naar het interview van Talk Radio met Jeroen Dagevos van de Plastic Soup Foundation.

Maria Westerbos, directeur van de Plastic Soup Foundation: “Dat er plastic in onze poep zit, werd al langer vermoed. De grote vraag is nu wat het effect is van die microplastics op het lichaam waarin ze verblijven. Daarom zijn twee dingen uiterst urgent; onderzoek naar de gezondheidseffecten en uit voorzorg vermindering van het plasticgebruik.”


Lees ook: Hoe schadelijk is het inademen van microplastics

, ,

Trofische overdracht van microplastics in zeehonden vastgesteld

Amsterdam, 6 september 2018 – Zeedieren eten microplastics doordat ze deze soms aanzien voor voedsel. Wanneer zij op hun beurt worden gegeten, worden onbedoeld ook de microplastics geconsumeerd. Dit proces wordt ‘trofische overdracht’ van microplastics genoemd. Hierdoor kunnen microplastics zich potentieel door de gehele voedselketen verspreiden. In een recent gepubliceerde studie in Environmental Pollution is trofische overdracht van microplastics voor zeehonden, dat wil zeggen hoger in de voedselketen, vastgesteld. Het gaat om een indirecte, maar potentieel belangrijke vorm van inname van microplastics.

Om trofische overdracht van microplastics te onderzoeken werden vier in gevangenschap levende grijze zeehonden gevoerd met makreel gevangen voor de Engelse kust. Het verteringsstelsel van 31 makrelen werd onderzocht om een indruk te krijgen van de aanwezigheid van microplastics. Daarnaast werden de uitwerpselen van de zeehonden tweemaal per week, gedurende 16 weken verzameld en onderzocht op de aanwezigheid van microplastics. De typen plastic die werden aangetroffen in de makrelen en de uitwerpselen vertoonden grote overlap, met ethyleen propyleen als meest voorkomende type plastic. Er waren echter ook enkele verschillen. In 10 van de 31 makrelen werden in totaal 18 microplastics aangetroffen, bestaande voor 72% uit plastic vezels en 28% uit kleine plastic fragmenten. In 15 van de 31 uitwerpselen werden in totaal 26 microplastics gevonden, echter voornamelijk bestaande uit kleine plastic fragmenten (69%) en in mindere mate plastic vezels (31%).

De belangrijkste verklaring voor de verschillen is dat de makrelen wier verteringstelsels waren onderzocht niet de makrelen waren die aan de zeehonden werden gevoerd. Directe inname van de microplastic is onwaarschijnlijk omdat de zeehonden zich al vier jaar in het opvangcentrum bevonden en dus niet recent blootgesteld waren aan plastic zwerfafval in de oceaan. De onderzoekers concluderen daarom dat trofische overdracht van microplastics in zeehonden met dit onderzoek is aangetoond.

Mogelijke effecten van de microplastics op de zeehonden zijn ook besproken. Uit eerder onderzoek is gebleken dat microplastics in het verteringsstelsel verminderde voedselinname, energiereserves en reproductie tot gevolg kunnen hebben. Of dit ook opgaat voor zeehonden is echter niet bekend. Ook kunnen tijdens het productieproces toegevoegde chemicaliën en organische stoffen die zich later in het water aan het plastic hebben gehecht mogelijk negatieve effecten hebben op de gezondheid van de zeehond. Tot slot benoemen de auteurs de mogelijke gevolgen voor de menselijke gezondheid. Ook wij consumeren zeedieren en worden dus via trofische overdracht blootgesteld aan microplastics. Een recente overzichtsstudie heeft de mogelijke gezondheidsgevaren van microplastics voor de mens in kaart gebracht.


Lees ook: Zeewormen eten plastic