, ,

Minstens 24 miljoen nurdles aangespoeld bij Nederlandse kusten

Amsterdam, 14 maart 2019 – Minstens 24 miljoen nurdles zijn aangespoeld op de stranden van de Waddeneilanden en de Friese en Groningse dijken. De oorzaak is het overboord slaan van containers van het vrachtschip MSC Zoe begin dit jaar. Dit hebben onderzoekers aan de Rijksuniversiteit Groningen vastgesteld. Nurdleverlies lijkt een eenmalig incident, maar is in werkelijkheid een structureel probleem.

Begin dit jaar sloegen 350 containers van boord van het vrachtschip MSC Zoe. Enkele waren gevuld met plastic nurdles, de grondstof voor plastic producten. Ze kwamen terecht op stranden van Waddeneilanden en spoelden ook aan op de Friese en Groningse dijken.  De nurdles vallen nauwelijks op te ruimen, hoewel Schiermonnikoog een poging doet met een speciale stofzuiger. Ze zullen in de toekomst ook blijven aanspoelen. De onderzoekers van de Rijksuniversiteit Groningen hebben een slimme manier bedacht om in kaart te brengen waar de nurdles gevonden worden, met behulp van vrijwilligers en een interactieve kaart op waddenplastic.nl. Voor de analyse van de RUG kiezen de onderzoekers en de vrijwilligers op de vloedlijn kwadranten uit van 40 x 40 cm en tellen daarin alle nurdles. Dit herhalen ze om de tien meter. Daarna voeren ze de gegevens in. Tot nu toe zijn er driehonderd kwadranten geteld op basis waarvan de miljoenenschatting is gemaakt.

Ook uit het recente verleden blijkt dat overboord geslagen containers tot nurdlerampen kunnen leiden. Dat gebeurde onder andere bij Zuid-Afrika en Hong Kong. Maar hoe staat eigenlijk het met het dagelijkse nurdleverlies? Op die vraag biedt de Shoreliner inzicht.

Iedere twee maanden kwart miljoen nurdles geteld

Met de Shoreliner kan plastic drijfvuil op rivieren worden afgevangen en verwijderd. Ingenieursbureau Tauw heeft het systeem ontwikkeld voor het Havenbedrijf Rotterdam en Rijkswaterstaat. Het werd onlangs verkozen tot het meest duurzame project van de Rotterdamse Haven. De Shoreliner ligt sinds twee jaar in de Lekhaven en wordt om de maand geleegd. Bij elke leging worden er — afgezien van ander drijvend plastic afval — circa 250.000 nurdles geteld. Dat zijn er dus alleen al op deze ene plek 3 miljoen per jaar. De hoeveelheid die jaarlijks via de Nieuwe Waterweg in zee terecht komt, is mogelijk een veelvoud van de aangespoelde nurdles die de MSC Zoe verloor.

Afspraken over nurdleverlies ontbreken

De afgevangen nurdles in de Lekhaven zijn afkomstig van plastic producenten die langs de hele loop van de rivier zijn gevestigd. Die producenten gaan er uitermate slordig mee om, ondanks de plechtige belofte van de industrie om in het kader van Operation Clean Sweep verlies aan nurdles te voorkomen. In Nederland is onlangs het Plastic Pact ondertekend waarin beloofd wordt om de milieudruk van plastic in 2025 met 20% te verminderen. Maar afspraken over nurdleverlies ontbreken daarin. Individuele plasticproducenten als Dow Chemical, Sabic of Borealis hebben de overeenkomst niet getekend, wel overigens de brancheorganisatie Federatie Nederlandse Rubber- en Kunststoffenindustrie (NRK) bij wie ze aangesloten zijn. Maar het is de vraag of de NRK nurdleverlies gaat aanpakken.

Samenwerking voor onderzoek

De Plastic Soup Foundation doet samen met Stichting De Noordzee en IVN in het kader van Schone Rivieren onderzoek naar afval in de rivieren op de oevers van de Maas en Waal. De nurdle scoort hoog bij de items die in de Nederlandse rivieren worden aangetroffen. Dit onderzoek zal binnenkort aanzienlijk worden uitgebreid, dankzij een belangrijke donatie van de Nationale Postcode Loterij.

Maria Westerbos, directeur van de Plastic Soup Foundation: “Zolang er geen echt commitment is van de industrie en ook wettelijke maatregelen uitblijven, zullen nurdles massaal de Noordzee in blijven stromen. Het is een ramp die elke dag opnieuw plaatsvindt.”

Foto: Tauw


Lees ook – Grootschalig verlies van pellets op zee blijft nog zonder sancties

Lees ook – Shoreliner ideaal om drijvend plastic afval te analyseren

Lees ook – Schone Rivieren ontvangt bijna twee miljoen euro om rivierdelta plasticvrij te maken

, ,

Aantal gemeenten met verbod op ballonoplatingen in één jaar verdriedubbeld

Utrecht, 11 maart 2019 – Steeds meer gemeenten verbieden ballonoplatingen. In één jaar tijd is het aantal gemeenten dat een verbod heeft verdriedubbeld. Dat blijkt uit onderzoek van Stichting De Noordzee. Vorig jaar had 5% van de gemeenten een verbod op ballonoplatingen, nu is dat 17%. Ballonnen hebben een negatieve impact op natuur en milieu. Zeezoogdieren, vogels en vissen zien de ballonnen aan voor voedsel en raken verstrikt in de ballonlinten.

Status landelijke invulling ontmoedigingsbeleid ballonoplatingen in 2018 en in 2019. Bron: Stichting De Noordzee

Status landelijke invulling ontmoedigingsbeleid ballonoplatingen in 2018 en in 2019. Bron: Stichting De Noordzee

Een jaar geleden had 5% van de gemeenten een verbod op ballonoplatingen, nu is dat 17%. In totaal heeft 37% van de Nederlandse gemeenten nu een vorm van beleid tegen ballonoplatingen. 17% van de gemeenten heeft een verbod ingesteld en 20% ontmoedigt ballonoplatingen.

Koplopers: De Wadden, Friesland & Noord-Holland

In steeds meer gemeenten stonden ballonnen de afgelopen maanden op de agenda door een burgerinitiatief of een motie van politieke partijen. In o.a. Tilburg, Den Haag en Zeist werd besloten dat een verbod op ballonoplatingen moet worden opgenomen in de APV.

Veel kustgemeenten en Waddeneilanden kozen al voor een verbod. In de provincies Friesland en Noord-Holland hebben respectievelijk 42% en 40% van de gemeenten nu een verbod ingesteld. Dat percentage is stukken hoger dan bijvoorbeeld in Drenthe en Utrecht. De provincie Limburg loopt het verst achter met maar 3%.

Bekijk item op RTL Nieuws van 11 maart 2019.

Help mee: geen ballon meer in de Noordzee

“Elke ballon die de lucht in gaat, komt weer naar beneden,” legt Marijke Boonstra uit. Tijdens officiële strandafvalmonitoringen van Stichting De Noordzee vindt zij als projectleider Schone Zee gemiddeld 12 ballonnen per honderd meter strand. “Het is geweldig om te zien dat het aantal gemeenten met een verbod op ballonoplatingen in één jaar tijd met 12% gegroeid is. Wij hopen dat elke gemeente ballonoplatingen komend jaar gaat verbieden. Laten we samen zorgen dat er geen ballonnen meer in zee terechtkomen.”

In aanloop naar Koningsdag lanceert Stichting De Noordzee daarom de campagne ‘Help mee: geen ballon meer in de Noordzee’. De stichting roept de gemeenten zonder beleid tegen ballonoplatingen op om een verbod in te stellen. Iedereen kan helpen door één of meerdere gemeenten met een kaart, mail of bericht op sociale media om een verbod te vragen. Stichting De Noordzee maakte een interactieve kaart waarop per gemeente zichtbaar is of de gemeente al een verbod heeft of ontmoedigingsbeleid voert.

Feestelijke alternatieven

“Koningsdag is traditiegetrouw een dag waar veel ballonnen worden opgelaten,” geeft Marijke Boonstra aan. “Ondersteund door de Koninklijke Bond van Oranjeverenigingen kiezen steeds meer Oranjeverenigingen gelukkig voor feestelijke alternatieven zoals superbellenblaas, vliegeren, een verloting of het maken van ballondieren. Kinderen vinden het oplaten van ballonnen ineens veel minder feestelijk als ze horen dat dieren de ballonnen aanzien voor voedsel, in de linten verstrikken en dat het plastic bijdraagt aan de plasticsoep.”

Gepubliceerd zoals verschenen op Stichting De Noordzee.

, , ,

ZonMw start baanbrekend onderzoek naar gezondheidsrisico’s van plastic

Amsterdam, 7 maart 2019– We krijgen dagelijks microplastics binnen via de lucht die we inademen en het voedsel dat we eten. Dringen deze microplastics vervolgens door in onze hersenen of het vruchtwater van ongeboren kinderen? Hebben de deeltjes invloed op onze darmbacteriën en longcellen? Beïnvloeden ze ons immuunsysteem?
Talloze vragen naar de mogelijke gezondheidsrisico’s van plastic zijn nu nog onbeantwoord, maar daar komt het komende jaar misschien verandering in.

ZonMw, de Nederlandse organisatie voor gezondheidsonderzoek, heeft vandaag bekend gemaakt dat het vijftien kortlopende onderzoeken subsidieert naar de meest prangende vragen. In totaal gaat het om een bedrag van 1,6 miljoen euro waaraan ook NWO, het Gieskes-Strijbis Fonds en het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat hebben bijgedragen.  Lees hier het persbericht van ZonMW.

De Plastic Soup Foundation zal daarbij als communicatiepartner over de resultaten publiceren op haar nieuwe Plastic Health Platform.

 

Maria Westerbos, directeur van de Plastic Soup Foundation, tekent de samenwerkingsovereenkomst met ZonMw

Wetenschappelijk onderzoek naar mogelijke schadelijke gevolgen van micro- en nanoplastics op cel- en orgaanniveau staat nu nog wereldwijd in de kinderschoenen. Doordat er steeds meer alarmbellen afgaan over gezondheidsrisico’s door plastic, is dit nieuwe wetenschappelijke onderzoek urgenter dan ooit. Nederland positioneert zich met de ZonMw-onderzoeken dan ook als één van de wereldwijde koplopers.

Frank Pierik, programmamanager ZonMw: “We zijn blij dat de eerste projecten in het programma Microplastics & Health van start kunnen gaan. Er is nog veel onbekend. Met deze reeks kortlopende projecten hopen we een eerste tipje van deze sluiter te kunnen oplichten en dat dit aanleiding is tot meer structureel onderzoek naar de gezondheidseffecten van microplastics.”

Maria Westerbos, directeur van de Plastic Soup Foundation, licht toe “We zijn trots dat het zover is. Plastic en in het bijzonder micro- en nanoplastics vormen waarschijnlijk een gezondheidsrisico, maar helemaal zeker weten doen we het nog niet. De afgelopen jaren hebben we achter de schermen The Plastic Health Coalition gevormd om doorlopend over nieuwe research te communiceren en resultaten uit te wisselen. Wij mogen ook deze ZonMw onderzoeksresultaten wereldkundig maken en er onder andere mini docs over produceren. Deze video’s zullen op onze website en die van ZonMw te zien zijn. Een ander onderdeel van The Plastic Health Coalition is het Plastic Test Lab. Aanvullend op de ZonMw-onderzoeken testen we in samenwerking met de Vrije Universiteit van Amsterdam verschillende producten op de afgifte van microplastics en nanoplastics (denk aan plastic theezakjes in heet water) en hormoon verstorende additieven zoals weekmakers en brandvertragers.”

Foto door Karl Taylor Photography


Lees ook: Belangrijk nieuw rapport plastic health 

Lees ook: Mariene Microplastics mogelijke bedreiging voor de volksgezondheid

, ,

Wil het kabinet-Rutte wel echt minder plastic?

Amsterdam, 6 maart 2019– Staatssecretaris Stientje van Veldhoven (D66) van Infrastructuur en Waterstaat belooft dat Nederland in 2025 twintig procent minder (verpakkings)plastic gebruikt dan in 2017. Daarover zijn in het Plastic Pact afspraken gemaakt met plastic producerende en plastic toepassende bedrijven. Echte plasticproducenten, zoals Dow Chemical, Sabic of Borealis, hebben het Plastic Pact echter niet getekend en verplichten zich tot geen enkele vermindering.

Wie minder plastic wil, moet vooral minder plastic produceren. Je mag daarom van het kabinet verwachten dat het plasticproductie ontmoedigt. Het tegendeel blijkt het geval. Niet alleen is het niet gelukt om individuele plasticproducenten het Plastic Pact te laten ondertekenen, achter de schermen heeft het kabinet zich zelfs ingespannen om nieuwe plasticfabrieken naar Nederland te halen.

De Britse chemiegigant INEOS stond eind vorig jaar voor de locatiekeuze voor de bouw van nieuwe plasticfabrieken, die goedkoop schaliegas uit de Verenigde Staten als grondstof voor pellets gebruiken. De keuze ging tussen de Botlek en Antwerpen. Met de bouw is een investering van 3 miljard euro gemoeid. Het bedrijf koos uiteindelijk voor Antwerpen. Zowel België als Nederland hebben hard gelobbyd om de nieuwe plasticfabrieken te krijgen, zo blijkt uit onderzoek van het journalistencollectief Follow the Money.

Het artikel citeert Adriaan Visser (D66), wethouder grote projecten in Rotterdam, die in de gemeenteraad op 17 januari jongstleden tekst en uitleg gaf over de manier waarop INEOS moest worden overtuigd om voor Rotterdam te kiezen: “Ik kan echt met mijn hand op mijn hart vertellen dat wij daar alles aan gedaan hebben. En niet alleen wij. Ook het Havenbedrijf, VNO-NCW, het kabinet tot aan de minister-president aan toe, de minister van Economische Zaken en Klimaat en het Netherlands Foreign Investment Agency hebben nadrukkelijk geprobeerd het bedrijf naar Rotterdam te halen.”

Maria Westerbos, directeur van de Plastic Soup Foundation: “Het kabinet spreekt met twee monden, een doodzonde in de politiek. Wij vragen hom of kuit. Als het kabinet ons minder plastic belooft, moet het ten eerste ervoor zorgen dat er minder wordt geproduceerd, om te beginnen op Nederlands grondgebied. Dat er achter de schermen voor méér plastic wordt gelobbyd, voedt de gedachte dat het Plastic Pact niet meer is dan een greenwash-operatie voor de bühne.”

Foto: Rijksoverheid


Lees ook: INEOS bouwt voor 3 miljard euro plasticfabrieken bij Antwerpen

Verenigd Koninkrijk voert Plastic Packaging Tax in

Amsterdam, 5 maart 2019 – Het Plastic Pact dat de Nederlandse overheid onlangs presenteerde, heeft de ambitie om de kunststofkringloop te sluiten door meer en beter te recyclen. Bedrijven beloven dat ze in 2025 minimaal 35% recyclaat zullen gebruiken in alle plastic verpakkingen. Recyclaat wordt van afvalplastic gemaakt.

Maar er is een groot probleem: nieuw of virgin plastic is veel goedkoper en van veel betere kwaliteit dan recyclaat. Het is bovendien kostbaar om afvalplastic te verzamelen, te sorteren en te verwerken. Er zijn voor bedrijven simpelweg te weinig financiële prikkels om meer recyclaat te gebruiken in verpakkingen, terwijl dat wel de bedoeling is.

Het Verenigd Koninkrijk lost dit probleem op door de productie en de import van (ongevulde) verpakkingen te belasten. De regering besloot dat vanaf april 2022 belasting wordt geheven op verpakkingsplastic dat minder dan een bepaald minimum percentage recyclaat bevat. De overheid denkt aan 30% als ondergrens, maar dat percentage kan nog hoger of lager uitvallen als gevolg van een consultatieronde die onlangs is gestart.

Het belasten van nieuw plastic is een effectieve maatregel, waardoor nieuw verpakkingsmateriaal duurder wordt. Daardoor daalt niet alleen de vraag naar plastic, ook levert het ook een besparing op van fossiele grondstoffen en leidt het tot minder CO2uitstoot. Het wordt meteen financieel aantrekkelijker om afvalplastic in te zamelen en te recyclen, omdat deze verpakkingen onbelast blijven.

Het is een raadsel waarom de Nederlandse overheid het instrument van de belasting niet inzet. Het Plastic Pact noemt de mogelijkheid niet eens.

Foto: foodrevolution.org

Lees ook – Opmars naar Europese belasting op virgin plastic.

Duidelijkheid over anti-statiegeldplan

Amsterdam, 1 maart 2019– Statiegeld is het juweeltje van de circulaire economie. Dit systeem zorgt voor minder zwerfafval, minder opruimkosten, hoge retourpercentages, betere recycling, én wordt maatschappij breed gedragen. De Statiegeldalliantie, waarbij sinds oktober 2017 al ruim 850 organisaties en lokale overheden zijn aangesloten, laat zien hoe breed en wat de voordelen zijn.

Nu is het onlangs door staatssecretaris Van Veldhoven (D66) gepresenteerde Plastic Pact erop gericht om de milieudruk van plastic te verminderen en circulariteit te bevorderen. Statiegeld als effectief instrument komt in dit Plastic Pact echter niet één keer ter sprake. De verklaring moet zijn dat sommige bedrijven die mordicus tegen invoering of uitbreiding van statiegeld zijn, zoals Albert Heijn, de overeenkomst anders niet hadden getekend.

In het Plastic Pact staat wél dat ondertekenaars “uiterlijk in 2020 nieuwe slimme inzamel- en retoursystemen” ontwikkelen. Dit jaartal heeft alles te maken met de doelstelling die de staatssecretaris maart vorig jaar formuleerde. Wanneer namelijk in het najaar van 2020 blijkt dat kleine plastic flesjes niet voor 90% worden gerecycled en er bovendien geen sprake is van een vermindering van 70 tot 90% van de kleine flesjes in het zwerfafval, dan zal het statiegeld op kleine flesjes alsnog worden ingevoerd.

Wat behelzen die “nieuwe slimme inzamel- en retoursystemen”? Van Veldhoven stuurde in januari dit jaar het “ActiePlan NederlandSchoon 2019. Samen aan het werk om zwerfafval te verminderen” naar de Tweede Kamer. Dat plan biedt duidelijkheid over de aanpak die het bedrijfsleven voorstaat. Het werd opgesteld door NederlandSchoon dat door het verpakkende bedrijfsleven wordt gefinancierd en als spreekbuis optreedt. De rapportage voorziet “in de afspraak een alternatief plan [voor statiegeld] aan te leveren”.

Het afgelopen jaar zijn door NederlandSchoon vier gebieden uitgekozen waar retourlogistiek wordt getest. Het gaat om gebieden in Zaandam, Rotterdam-Noord, Heerenveen en Meierijstad waar extra afvalbakken zijn geplaatst onder het motto “Flesjes in de bak, zo doen we dat!”. Passanten en ondernemers moeten zo worden gestimuleerd deze gebieden schoon te houden. Een monitoringsprogramma gaat uitwijzen hoe effectief de aanpak is. De vier testgebieden moeten samen voldoende inzicht in de effectiviteit van de maatregelen geven “om daarmee de basis te vormen voor een landelijke verbreding.”

Wat behelst het Actieplan verder: “Voor de kleine plastic flesjes die zijn verzameld via de flesjesbakken is een aparte ophaalstructuur ontwikkeld. In de vier gebieden worden de zakken met plastic flesjes apart ingezameld en vervolgens gesorteerd en gerecycled in nieuwe plastic producten”.

Dit is dus in essentie het “nieuwe slimme inzamel- en retoursysteem” waarmee de gestelde doelen moeten worden gehaald. Het is echter nieuw noch slim, maar gewoon oude wijn in nieuwe zakken. Om statiegeld te voorkomen, presenteerde het bedrijfsleven in 2001 al een plan om speciale afvalbakken op drukbezochte plekken te plaatsen om mensen aan te zetten daar hun fastfoodafval in te gooien, aldus een artikel in De Telegraaf van april dat jaar.

Het plan is ook niet slim, want het werkt niet. In Rotterdam blijkt uit metingen dat de daar geplaatste extra afvalbakken geen enkel effect hebben. Het Algemeen Dagblad kopte in december: “In Rotterdam slingeren ruim twee keer zo veel plastic flesjes op straat als in de rest van Nederland”. De roep in de Rotterdamse gemeenteraad voor versnelde invoering van statiegeld is nu extra luid en krachtig. Ook in Zaandam is de afgelopen maanden regelmatig getest of er enig resultaat wordt geboekt. Dirk Groot, bekend als de Zwerfinator, heeft met behulp van de Litterati-app hier alle door hem aangetroffen drankverpakkingen op straat vastgelegd en geteld. Ondanks de extra afvalbakken en ondanks alle inspanningen om mensen te motiveren hun flesjes en blikjes in de speciale bakken te doen, ligt het aantal zwerfdrankverpakkingen hier bovenhet landelijk gemiddelde. Er is zelfs een stijgende lijn, in plaats van een dalende.

Maria Westerbos, directeur van de Plastic Soup Foundation: “Met mooie woorden en vage plannen krijgen we de illusie voorgespiegeld dat Nederland verlost wordt van de zwerfflesjes. Dit soort manoeuvres zijn er niet op gericht Nederland werkelijk schoon te maken, maar om de hoognodige invoering van statiegeld voor de zoveelste keer te frustreren”.


Lees ook – Flesjes in de bak (om maar geen statiegeld te hoeven invoeren).

Lees ook – Plan Afvalfonds mikt op meerdere strategieën om statiegeld te omzeilen.

Gaan Nederlandse supermarkten de plasticketen sluiten, te beginnen in Spanje?

Amsterdam, 28 februari 2019– In het Plastic Pact hebben de ‘plastic toepassende’ bedrijven, zoals supermarkten, zich gecommitteerd om “de plasticketen te sluiten”. Sluiten van de keten betekent dat er geen plastic meer in het milieu terecht komt. De supermarkten die het pact hebben ondertekend, zijn Albert Heijn, Jumbo, Lidl, Aldi en Ekoplaza. Ze importeren veel groente en fruit uit Spanje. Hofleverancier daarvan is de provincie Almeria in Andalusië.

Almeria, gelegen aan de Middellandse Zee, wordt wel de moestuin van Europa genoemd. Hier nam het kasareaal in 2017-2018 met bijna 2% toe tot in totaal 31.614 hectare. De kassen zijn niet van glas, zoals in Nederland, maar helemaal van plastic. Het geheel wordt ook wel de “zee van plastic” genoemd, Mar de Plástico, en is een van de weinige door mensen gemaakte constructies die vanuit de ruimte te zien zijn.

Aan het begin van de keten ontstaat hier al veel plastic afval en dat is niet alleen omdat de kassen af en toe door zware hagelbuien en tornado’s worden vernield. Sommige kwekers dumpen plastic afval illegaal in drooggevallen rivierbeddingen met dramatische gevolgen voor de plasticsoep. Wanneer het een keer flink regent, spoelt al dat plastic weg, rechtstreeks de zee in. Spaanse milieuorganisaties hebben hiervan een video verspreid die viral ging. Ze hebben de autoriteiten erop aangesproken dat er onvoldoende wordt gehandhaafd, dat er onvoldoende recyclingfaciliteiten zijn en dat droge rivierbeddingen met prioriteit moeten worden opgeruimd.

Nederlandse supermarktketens hebben beloofd de plasticketen te sluiten. Heeft hun belofte alleen betrekking op de winkels in Nederland of ook op de herkomst van buitenlandse producten, die in de Nederlandse supermarkten liggen? Wat gaan zij aan deze situatie doen? Gaan ze bij de exporteurs langs om eisen te stellen en te controleren? Slaan ze gezamenlijk de handen ineen om te garanderen dat door hen aangeboden groente en fruit niet bijdragen aan de Spaanse plasticsoep? Of gaan ze hun verantwoordelijkheid afschuiven en verklaren dat de kwekers met wie zij samenwerken allemaal braaf hun plastic recyclen?

Maria Westerbos, directeur van de Plastic Soup Foundation: “We kijken uit naar de initiatieven die de Nederlandse supermarkten nu gaan nemen om plasticsoep te voorkomen, niet alleen aan het einde van de keten, maar vooral ook aan het begin, bij de leveranciers”.


Lees ook: Plastic Soup Foundation tekent plastic pact niet

,

Belangrijk nieuw rapport: Plastic & Health

Amsterdam, 25 februari 2019– De gevolgen van plastic voor de gezondheid van mensen is nog altijd nauwelijks onderzocht. Het onderzoek concentreerde zich tot nu toe op bepaalde momenten in de levenscyclus van plastic. Wetenschappers en milieuorganisaties hebben nu de handen ineengeslagen om de relatie tussen plastic en gezondheid voor de hele levenscyclus van plastic in kaart te brengen. Het rapport Plastic & Health. The hidden costs of a plastic planet maakt inzichtelijk dat elke afzonderlijke fase ernstige risico’s voor de gezondheid met zich meebrengt en dat die fasen ook niet los van elkaar kunnen worden gezien. De keten is als volgt in kaart gebracht:

  • ontginning en transport van fossiele grondstoffen
  • raffinage en productie
  • het verwerken van de grondstoffen tot pellets
  • consumentenproducten en verpakkingen
  • afvalverwerking
  • plastic in het milieu.

Tal van ziektes worden in verband gebracht met plastic. Het rapport maakt inzichtelijk hoe ernstig de optelsom is van gezondheidsrisico’s door de hele plastic-keten en ook wie het meeste risico lopen. De auteurs concluderen dat er sprake is van een wereldwijde gezondheidscrisis. Die moet op alle fronten worden bezworen. Tot de aanbevelingen horen:

  • het centraal stellen van de hele plastic-keten
  • absolute reductie in productie en gebruik van plastic
  • volledige transparantie van de gebruikte chemicaliën door de industrie
  • vermindering van blootstelling aan giftige stoffen, inclusief aanpassing van (internationale) regelgeving.

Het rapport kwam tot stand onder leiding van het Center for International Environmental Law (CIEL). Lees hier de samenvatting.

Maria Westerbos, directeur van de Plastic Soup Foundation: “De vraag hoe schadelijk plastic is voor onze gezondheid, wordt steeds vaker gesteld. Dit rapport komt op het juiste moment en niemand kan er omheen.  We zullen er in onze eigen health-campagne en coalitie dankbaar gebruik van maken.”


Lees ook: Gebruik waterflesjes uit supermarkt niet opnieuw

,

Meer gerecycled PET in kleding: geen garantie op minder vezelverlies

Amsterdam, 25 februari 2019 – Plastic microvezels worden overal teruggevonden; in water, op land en in de lucht. Het machinaal wassen van synthetische kleding is de belangrijkste oorzaak. Per wasbeurt laten zeker honderdduizenden en soms wel miljoenen piepkleine vezels los.

Het Britse parlement heeft in het vorige week verschenen rapport Fixing fashion vastgesteld dat de textiel- en fast fashion-industrie een van de meest vervuilende sectoren is. Het verlies aan microvezels is slechts een van vele milieuproblemen die de sector veroorzaakt. Het gaat ook om zaken als watervervuiling, grote CO2-uitstoot, gebruik van giftige stoffen, naast tal van sociale mistanden. Het rapport, opgesteld op basis van hoorzittingen door de parlementaire Environmental Audit Committee, zegt waar het op staat en wil dat de sector haar milieubelasting sterk omlaag brengt. Ook wil de commissie dat de Britse overheid effectieve maatregelen treft.

In het Verenigd Koninkrijk hebben 59 textielbedrijven beloofd om vanaf 2020 ten minste 25% PET (gerecycled PET) in hun kleding te gebruiken. Dat brengt allerlei (milieu)voordelen met zich mee. Er hoeft minder nieuw plastic gebruikt te worden, er komt minder plastic op vuilnisbelten, er ontstaat een afzetmarkt voor gebruikte plastic flessen en niet in de laatste plaats wordt er bespaard op CO2. Het is vanwege deze voordelen begrijpelijk, dat ook de parlementaire commissie deze koers volgt en voorstelt dat er in het Verenigd Koninkrijk veel meer kleding moet worden gemaakt van gerecycled plastic. Dat zou gestimuleerd moeten worden door een belasting te heffen op alle synthetische kleding die niet ten minste uit 50% gerecycled PET bestaat.

Maar helaas leidt kleding van gerecycled plastic ook tot vezelverlies. Hier wordt het ene milieuprobleem in stand gehouden om andere (milieu)problemen te helpen oplossen. De commissie voegt weliswaar toe dat kleding met gerecycled PET speciaal ontworpen moet zijn op het minimaliseren van vezelverlies, maar laat in het midden of dat technisch haalbaar is. En ‘minimaliseren van vezelverlies’ (“garments designed to minimise shedding”) is zo vaag als het maar zijn kan.

Zonder een norm voor vezelverlies is zelfs het gevaar aanwezig dat de gepropageerde weg (meer recyclaat in kleding) averechts uitpakt voor de plasticsoep, doordat er per saldo niet minder maar meer plastic vezels in het milieu terecht komen.


Lees ook – Miljoenen microvezels in afvalwater per wasbeurt.

,

Dromenjager maakt zich hard tegen plasticsoep

 

De Waterfiets bij het gevangeniseiland ligt achter de patrouilleboot van de polizia penitenziaria.

De Waterfiets bij het gevangeniseiland ligt achter de patrouilleboot van de polizia penitenziaria.

 

Amsterdam, 22 februari 2019 – Tilburger Alex Mutsaars (50) heeft veel van de wereld gezien. Met allerlei bijzondere vervoersmiddelen zoals een tot waterfiets omgetoverde roeiboot. Tijdens zijn reis van maar liefst 4.700 km van Athene naar Amsterdam, beleefde hij vele avonturen. Zo is hij met zijn waterfiets haast door een vrachtschip overvaren en werd hij 24 uur vastgehouden op een Italiaans gevangeneneiland.

Avonturen op papier

Mutsaars besloot zijn avonturen op te schrijven en dat leidde tot het boek Watertrappen. Het boek vertelt het verhaal achter de schermen. Hoe gaat zo’n avontuur technisch in zijn werk? Wat voor gevolgen heeft het financieel en wat voor impact maakt het op je sociale leven? Je dromen najagen gaat soms letterlijk gepaard met vallen en opstaan en daarom moet het boek verplicht op de leeslijst van iedere aspirant globetrotter.

Laat de oceaan niet dichtslibben

Naast de bijzondere dingen die Alex op zee meemaakte, zag hij ook de schade die aangericht werd door de plasticsoep. Daarmee is Watertrappen ook een noodkreet geworden: laat onze oceaan niet dichtslibben door de plasticsoep. Hij roept via een QR-code in het boek zijn lezers dan ook op om het Ultimate Plastic Diet te volgen.

Omslag Watertrappen door Alex Mutsaars

Het boek Watertrappen is verkrijgbaar via Boekscout.