,

Plastic Soup lespakket vanaf nu te bestellen

Amsterdam, 3 april 2018 – Wil jij met je klas aan de slag met het thema plasticsoep? Dat kan! Plastic Soup Foundation heeft een lespakket ontwikkeld voor groep 4 t/m 8 waarbij je samen alles over plasticsoep komt te weten en actief aan de slag gaat om plastic verbruik te verminderen. Het programma, dat mogelijk wordt gemaakt door discounter Aldi, bestaat uit spannend en avontuurlijk lesmateriaal over de plasticsoep. Je ontvangt een speciale box met o.a. toegang tot een digitale lessenserie, plasticsoep uit Hawaï, posters, actiekaarten, een leesboek, een spannende en humoristische animatie over de wereld Onder Zee en een speciale Kidsweek over plasticsoep voor de hele klas. Uiteraard wordt er in de lessen aan verschillende kerndoelen gewerkt.

Het lespakket is nu gratis te bestellen op www.plasticsoupjunior.orgJe betaalt alleen verzendkosten à €7,50. Vanaf 20 augustus wordt de plasticsoep box verstuurd naar je school, precies op tijd voor het nieuwe schooljaar. Bestel snel, want op=op. Veel plezier!

Slechtere luchtkwaliteit door microplastics 

Amsterdam, 30 maart 2018 – Nederland voldoet niet overal aan afgesproken normen voor luchtkwaliteit. Daar wil het Kabinet wat aan doen en iedereen die dat wil kan nu een zienswijze indienen op de plannen van de overheid om de luchtkwaliteit te verbeteren.  

Opmerkelijk is dat microplastics met geen woord genoemd worden in het Concept-kabinetsbesluit “Aanpassing Nationaal Samenwerkingsprogramma Luchtkwaliteit”. Worden ze misschien tot fijnstof gerekend of vallen ze geheel buiten beschouwing? Feit is dat de lucht vol zit met microplastics en dat concentratie toeneemt omdat plastic niet afbreekt.  

In het Verenigd Koninkrijk heeft de Daily Mail onlangs onderzoek laten verrichten naar verpakte en niet verpakte vis in Londense supermarkten. De stukken vis werden in een laboratorium van de universiteit van Portsmouth getest op de aanwezigheid van microplastics. Op allemaal werden tientallen microplastics aangetroffen die afkomstig waren uit de lucht. Op de niet verpakte vis, die dus een tijdje open en bloot had gelegen, waren dat er aanzienlijk meer.   

De Daily Mail haalt professor Frank Kelly aan, een specialist verbonden aan King’s College in Londen. Hij had in 2016 voor een parlementaire hoorcommissie het volgende had verklaard: “If you can breathe them [microplastics] in, they could potentially deliver chemicals to lower parts of our lungs, maybe even across into our circulation in the same way we worry about vehicle emissions.” Kelly verricht zelf metingen bij King’s College: “We have been particularly struck by the high levels of clothing fibers in the atmosphere.” 

Ook een andere expert, Dr. Welden, wordt door de Daily Mail geciteerd: “I wouldn’t be surprised if they’re not building up in the air in the same way as in the oceans. They will be fragmenting and still not going away”. 

Aangezien microplastics in de lucht nog niet als oorzaak van slechte luchtkwaliteit worden genoemd, blijven allerlei mogelijke maatregelen die de luchtkwaliteit zouden verbeteren buiten beschouwing. Er zou wellicht vooral winst geboekt kunnen worden door juist vezelverlies van synthetische kleding en stoffen tegen te gaan. 


Lees ook: Hoe schadelijk is het inademen van microplastics

,

“Alternatieven voor BPA even schadelijk”  

Amsterdam, 30 maart 2018 – De plasticindustrie is grootgebruiker van bisfenol A (BPA). Dit is een chemische stof die in veel plastic producten wordt toegepast, zoals plastic flessen, elektronica, kassabonnetjes en speelgoed. Omdat BPA de hormoonhuishouding verstoort en vruchtbaarheidsproblemen kan veroorzaken, heeft de Nederlandse regering in 2016 gezegd dat de blootstelling aan BPA omlaag moet. Tevens werd aangekondigd dat de regering zich ervoor zou inzetten ook dat producenten veiligere alternatieven zouden gaan ontwikkelen. 

We zijn twee jaar verder en de vraag doet zich voor hoe die producenten zich inmiddels gedragen.   

De Europese Unie classificeerde BPA in 2016 als een toxische stof en plaatste het op de lijst van zeer zorgwekkende stoffen (“substances of very high concern) van het European Chemicals Agency. Wetenschappers van alle lidstaten kwamen unaniem tot dit besluit.
Reden voor PlasticsEurope, de lobbyorganisatie van de Europese plasticindustrie, om de Europese Unie vorig jaar voor de rechter te dagen om BPA alsnog van die lijst te halen. De maatregel zou “fundamenteel disproportioneel” zijn, aldus een bericht van EUobserver, die speculeert dat het om een vertragingstactiek gaat. Zolang er een juridisch gevecht is, kan BPA immers op de markt blijven en worden zogenaamde alternatieven niet aangepakt.  

Inmiddels zijn er namelijk inderdaad alternatieven geïntroduceerd op de markt. Veel consumenten zijn zelfs al vertrouwd met labels die producten aanprijzen als “BPA-vrij”. Producenten blijken echter vooral alternatieven te gebruiken die sterk lijken op BPA. Het gaat met name om bisfenol S (BPS), bisfenol F (BPF) en bisfenol HPF (BHPF). Chem Trust, een organisatie die als missie heeft mens en dier tegen schadelijke chemicaliën te beschermen, heeft deze ontwikkeling in kaart gebracht en komt in een rapport met alarmerende bevindingen: 

  • Omdat alternatieve bisfenols tot eenzelfde chemische groep behoren, mag verwacht worden dat ze even schadelijk kunnen zijn voor de gezondheid als BPA; 
  • BPA wordt teruggevonden in bloed en urine van vrijwel iedereen die daarop wordt onderzocht. De alternatieve bisfenols stoffen inmiddels ook; 
  • Europese regelgeving om de toepassing van gevaarlijk geachte stoffen te verminderen, schiet zijn doel volledig voorbij wanneer deze niet tegelijkertijd van toepassing is op alternatieve bisfenols. 

Maria Westerbos, directeur van de Plastic Soup Foundation: “Het is de hoogste tijd dat niet alleen de Nederlandse regering, maar ook de Europese Unie een krachtig signaal afgeeft aan de industrie dat het volstrekt onacceptabel is dat de ene problematische stof wordt ingeruild door de andere, waarbij consumenten in de waan worden gebracht dat de producten nu wel veilig zijn. Laat staan dat je hierom durft te procederen. Dat is bijna gewetenloos.”  

,

Probleem spooknetten veel groter dan gedacht

Amsterdam, 29 maart 2018 – Het onderzoeksteam van The Ocean CleanUp heeft de resultaten gepubliceerd van metingen naar de hoeveelheid plastic afval in het midden van de Stille Oceaan. Er drijft niet alleen veel meer dan aanvankelijk gedacht, maar het accumuleert ook nog eens in rap tempo. Bijna de helft van het gewicht (> 46%) blijkt te bestaan uit achtergelaten netten. Dat is niet eens zo moeilijk voor te stellen. Grote drijvende spooknetten zijn vele malen zwaarder dan afzonderlijke stukken drijvend plastic en ook gemaakt om in zee te kunnen blijven vissen.  

Het is al jaren bekend dat spooknetten en ander achtergelaten vissersgerei, zoals boeien, in grote mate bijdragen aan de plasticsoep en met name miljoenen slachtoffers maken onder zeedieren. Wat doen grote visbedrijven eraan om te voorkomen dat hun netten achtergelaten worden? World Animal Protection heeft de vijftien grootse visbedrijven ter wereld op deze vraag beoordeeld en daarover onlangs een rapport uitgebracht.  

Het antwoord is ontluisterend. Bij geen van deze mega-visbedrijven staat het probleem van de spooknetten op de agenda, laat staan dat ze actie ondernemen om te voorkomen dat hun netten ongecontroleerd in zee terecht komen. En al wordt door een enkel bedrijf het probleem benoemd, geen van de bedrijven rapporteert erover.  

Zolang er geen effectief internationaal controlesysteem bestaat, dumpen schepen ongestraft hun netten.  


Lees ook: Plastic maakt koraalriffen ziek 

Bedrijven brengen de volksgezondheid in gevaar door een schadelijk chemisch middel te vervangen door vergelijkbare, potentieel giftige alternatieven

door ANNA WATSON (vertaald), CHEM Trust

Een nieuw rapport “From BPA to BPZ: a toxic soup? How companies switch from a known hazardous chemical to one with similar properties, and how regulators could stop them”, vandaag gepubliceerd door CHEM Trust, benadrukt hoe de industrie de bekende hormoon verstorende stof bisfenol A (BPA) mag vervangen door zeer vergelijkbare chemicaliën die potentieel ook schadelijk zijn. BPA is een chemisch middel dat wordt gebruikt in papieren kassabonnetjes, waterflessen van polycarbonaat en voeringen van voedselblikken. Het is ook een veelvoorkomende vervuiler van huisstof. In de jaren ‘30 werd aangetoond dat het middel in staat is om het vrouwelijke hormoon na te bootsen en de laatste jaren is er meer en meer bewijs van de potentiële impact ervan op de gezondheid, waaronder een verhoogd risico op borstkanker, verminderd aantal spermacellen, effecten op diabetes en obesitas, en hyperactiviteit bij kinderen.

De Europese Unie (EU) heeft het gebruik van BPAs in babyflesjes verboden en haalt het geleidelijk uit kassabonnetjes, maar het wordt nog steeds op grote schaal gebruikt in andere producten. Toen BPA meer dan een decennium geleden voor het eerst onder de aandacht van het publiek kwam, gingen fabrikanten naarstig op zoek naar vervangende chemicaliën om in producten te gebruiken. Velen vonden dat de gemakkelijkste optie was om over te stappen naar een ander nauw verwant bisfenol, zoals bisfenol S (BPS). Onderzoekers vinden op het moment veel van deze nauw verwante chemicaliën in mensen over de hele wereld – en ze ontdekken dat deze ook potentiële hormoon ontregelaars zijn. Wetgevers controleren echter nog niet het gebruik van deze vergelijkbare chemicaliën.

Dr Paloma Alonso Magdalena, Associate Professor of Nutrition aan de Miguel Hernández University of Elche (UMH), Spanje, die de wetenschappelijke inhoud van het rapport heeft beoordeeld, zei:
“Het is nu algemeen bekend dat BPA endocriene verstorende eigenschappen bezit, die een breed scala van lichaamssystemen aantasten, van voortplantingsorganen tot ons metabolisme. Het is zeer verontrustend dat nu is aangetoond dat een aantal andere bisfenolen vergelijkbare gevaarlijke eigenschappen hebben. Het lijkt niet verstandig om BPA te vervangen door deze chemicaliën.”

Het rapport benadrukt daarnaast dat de meeste bedrijven die BPS verkopen beweren dat het geen gevaren kent. Dit ondanks dat de European Chemical Agency (ECHA) Risk Assessment Committee (RAC) heeft gezegd dat BPS een “toxicologisch profiel” heeft dat vergelijkbaar is met BPA en niet zou moeten worden gebruikt om het te vervangen in producten.

Dr Michael Warhurst, Executive Director van CHEM Trust zei:
“Dit rapport laat zien dat mensen en het milieu niet goed worden beschermd tegen gevaarlijke chemicaliën omdat bedrijven van één probleemstof in een groep naar een andere gaan. We hebben EU-wetgevers nodig om het gebruik van groepen van zorgwekkende stoffen af te bouwen, in plaats van het langzaam verbieden van één chemische stof tegelijk. We kunnen niet door blijven gaan met het op het spel zetten van de gezondheid van mensen zoals dat nu gebeurt.”

CHEM Trust heeft de twee relevante EU wetgevers aangeschreven, ECHA en de European Food Safety Authority (EFSA), om hen te vragen het gebruik van groepen vergelijkbare chemicaliën te beperken om te voorkomen dat één gevaarlijke chemische stof wordt vervangen door aanverwante chemische stoffen met vergelijkbare eigenschappen. De enige uitzondering hierop zou moeten zijn als de industrie goede gegevens heeft waaruit blijkt dat de chemische stof die zij wenst te gebruiken niet dezelfde eigenschappen heeft als die van de chemische stof die wordt gereguleerd. ECHA is begonnen met het onderzoeken van BPS, maar in plaats van het reguleren van het gebruik ervan, vraagt het de industrie om meer veiligheidsgegevens. Voor zover CHEM Trust op de hoogte is, heeft de EFSA, de regelgever die verantwoordelijk is voor de regels inzake chemicaliën in voedselverpakkingen, de toxiciteit van BPS of andere bisfenolen niet opnieuw onderzocht.

Onze aanbevelingen zijn:

  1. Wetgevende instanties moeten groepen verwante chemicaliën reguleren in plaats van elke
    substantie apart te benaderen.
  2. Chemische bedrijven moeten hun eigen beoordeling van de veiligheid van chemicaliën
    verbeteren.
  3. Downstreamgebruikers van chemicaliën mogen niet één probleemstof vervangen door een
    andere vergelijkbare chemische stof uit dezelfde groep.
  4. Werknemers moeten zich afvragen of ze worden blootgesteld aan BPA of andere bisfenolen en
    hun werkgevers vragen om over te stappen naar veiligere niet-bisfenol- alternatieven
  5. Consumenten moeten detailhandelaren vragen of producten zoals plastic flessen,
    kassabonnen en voedselblikken, bisfenolvrij zijn.
  6. We bevelen ook aan dat EU-regelgeving inzake chemische veiligheid nog steeds de beste
    manier is om dit probleem aan te pakken, en dat het VK ernaar moet streven om in dit
    regelgevingssysteem te blijven. Zie onze chemicaliën en Brexit-pagina voor meer informatie.

Het volledige rapport is hier beschikbaar, de samenvatting is hier beschikbaar.

De infographic die het verhaal van BPA vertelt, is hier te vinden.

 

, , ,

Hoe schadelijk is het inademen van microplastics? 

Amsterdam, 23 maart 2018 – Ongeveer 16% van wat jaarlijks in de wereld aan plastic geproduceerd wordt, bestaat uit synthetische textielvezels. Die productie is in het afgelopen decennium elk jaar met ruim 6% gegroeid en bedraagt nu zo’n 60 miljoen ton per jaar. Kunststof kleding is verantwoordelijk voor oneindig veel microvezels die zelfs in drinkwater teruggevonden worden. De aanwezigheid van superkleine plastic deeltjes in de lucht is echter nog nauwelijks onderzocht.  

Frans onderzoek toonde eerder aan dat de plastic microvezels niet alleen in de buitenlucht worden aangetroffen, maar ook in gebouwen, en vooral ook in stof op de vloer. Van alle vezels in de buitenlucht, bleek 29% van plastic te zijn. Het staat vast dat mensen deze microvezels inademen. Binnen krijgen baby’s die over de vloer kruipen vermoedelijk de meeste vezeltjes binnen.  

Leidt inademen tot gezondheidsschade? De Franse onderzoekers, nu samen met Britse collega’s, tonen zich uiterst bezorgd en pleiten met spoed voor nader interdisciplinair onderzoek in een recent verschenen artikel in ScienceDirect. Hun artikel “Microplastic in air: Are we breathing it in?” gaat in op de vraag waar de deeltjes vandaan komen en wat de gezondheidsrisico’s zijn. 

De meeste ingeademde deeltjes zullen door het lichaam ook weer naar buiten worden gewerkt. Maar gevreesd wordt dat een deel tot diep in de longen doordringt en daar permanent aanwezig blijft, simpelweg omdat plastic niet afbreekt. Er kunnen reacties in het lichaam ontstaan, zoals ontstekingen, vooral bij mensen die al minder vitaal zijn. Enkele bevindingen uit het artikel: 

  • de concentratie van plastic vezels in binnenruimten is beduidend hoger dan in de buitenlucht, ook zijn de vezels langer;  
  • plastic deeltjes worden aangetroffen in longweefsel. Dit duidt erop dat het lichaam niet alle deeltjes naar buiten weet te werken; 
  • blijven deeltjes in de longen achter, dan is dat voor lange tijd omdat ze bio persistent zijn; 
  • vanaf een bepaalde concentratie en bij langdurige inademing lijken alle soorten vezels tot ontstekingen te leiden. De vorm van de vezels maakt ook uit. De langere lijken schadelijker te zijn; 
  • arbeiders die werken met plastic textielvezels kennen een reeks van longaandoeningen, zoals hoesten en beperktere longcapaciteit;  
  • een belangrijke beperking is de meetmethode. De onderzoekers hebben gekeken naar 50 μm, maar het detecteren van deeltjes kleiner dan 10 μm is cruciaal.  

Lees ook: Label op synthetische kleding vanwege microvezels in Californië

Van Savon Marseille tot refill deostick 

Amsterdam, 23 maart 2018  In de kersverse Plastic Strategy van de Europese Commissie, die eerder dit jaar gepubliceerd werd, staat dat maatregelen moeten worden genomen om onnodig plastic verpakkingsafval te voorkomen, vooral als het gaat om single use producten. Daartoe behoren ook personal care products. Elke badkamer staat vol flacons die slechts één keer worden gebruikt. De meeste lotions, crèmes en shampoos zitten in een plastic verpakking, alsof we echt niet beter willen weten. De vraag hoe die cosmetica-verpakkingen te vermijden zijn, wordt echter nauwelijks gesteld.   

Waarom moet een zeep verpakt zijn? De aloude Savon de Marseille leert ons dat zeep ook zonder kan. In winkels zou je verder een gewenste hoeveelheid shampoo uit een refill unit kunnen tappen in een zelf meegenomen fles. En het merk Loveli heeft zelfs een elegante oplossing gevonden voor de deodorant stick. Met een deostick verbloem je zweetgeurtjes totdat deze op is. Daarna wordt een nieuwe stick gekocht, terwijl het plastic omhulsel en draaimechanisme nog in orde zijn. De herbruikbare deostick van Loveli heeft dit probleem opgelost door losse refills te verkopen, verpakt in een papiertje. Haal de refill uit dat papiertje en plaats het in de stick. Druk het aan en je kunt weer een tijdje voort. Herhaal dit net zo lang totdat de plastic houder het begeeft en tel uit je winst.  

Het natuurlijke cosmeticamerk Loveli werd opgericht in 2016 als cosmeticamerk voor 100% natuurlijke bodycare. Oprichtster Linda Bot heeft in geen van haar producten chemicaliën of microplastics verwerkt. Loveli heeft het Look for the Zero-logo van de Beat the Microbead campagne aangevraagd. 

 


In onze webshop verkopen wij ook producten die bijdrage aan een milieu met minder plastic verpakkingen en minder single-use plastic.  Klik hier en neem kijkje!

Lees ook het artikel: Verbod op microbeads in UK, Italië en Nieuw-Zeeland.

 

, ,

Ahold laat ware gezicht zien door statiegeld te blokkeren

Amsterdam 22 maart 2018 – Het Ahold Delhaize concern omarmt mondiale duurzaamheidsdoelen en zegt de sector versneld naar duurzamere voedselsystemen te leiden, die gezonder zijn voor mens en planeet. Ahold zegt: “Our objective is to lead our industry in accelerating toward food systems that are healthier for people and the planet.” Het bedrijf neemt ook zijn verantwoordelijkheid om grondstoffen duurzaam te gebruiken en afval te reduceren: “We take our responsibility for using the planet’s resources sustainably by reducing carbon emissi ons and waste.”, aldus het jaarverslag 2017

Het concern nodigde in 2017 stakeholders uit om aan het management feedback te geven over onderwerpen met de grootste maatschappelijke invloed. Eén daarvan was “plastic”, dat vervolgens bestempeld werd als onderwerp waar toekomstig strategische heroverweging nodig is. Zo staat te lezen in hetzelfde jaarverslag.  

Met duurzaamheid hoog in het vaandel en plastic als speciaal aandachtspunt zou het concern met uitbreiding van statiegeld op kleine plastic flesjes vele vliegen in één klap kunnen slaan; minder afval, betere recycling en een duidelijk signaal naar klanten dat het bedrijf daadwerkelijk zijn verantwoordelijkheid neemt. Maar het tegendeel is gebeurd. Ahold blokkeert invoering van statiegeld op kleine plastic flesjes door een ongekend felle lobby in Den Haag. Gevraagd naar het motief in de pers worden steevast de hoge kosten genoemd die met uitbreiding van statiegeld gepaard zouden gaan.  

De winst van het concern steeg in 2017 met bijna 70% en het bedrijfsresultaat bedroeg 1,8 miljard euro. Twee topbazen verdienen jaarlijks respectievelijk 114 en 135 keer zoveel als het jaarsalaris van de gemiddelde Ahold werknemer. Zouden topsalarissen en het aandeelhoudersrendement in gevaar kunnen komen door de vermeende kosten van uitbreiding van statiegeld? Is dat de echte reden om het niet in te voeren en daarmee de milieukosten van de Plastic Soup af te wentelen op de samenleving?  

Dat kan toch niet waar zijn?   


Lees ook: Waarom uitstellen van statiegelduitbreiding geen optie is.

, , ,

Waarschuwingslabel plastic kleding hard nodig

Amsterdam, 22 maart 2018 – De microvezels die bij het machinaal wassen van synthetische kleding vrijkomen, vormen een van de belangrijkste en moeilijkst te bestrijden bronnen van de plasticsoep. Het gaat om miljoenen vezels per wasbeurt en die vezels zijn zó klein dat ze onmogelijk allemaal uit het afvalwater gehaald kunnen worden. In Californië is nu een wetsvoorstel ingediend om alle synthetische kleding verplicht te voorzien van een waarschuwing. Kleding die voor minimaal 50% synthetisch is, moet een label krijgen met de tekst “This garment sheds plastic microfibers when washed. Hand washing recommended.” Als het wetsvoorstel wordt aangenomen, is het per 1 januari 2020 van kracht.  

In Europa buigt een industrieel consortium van textielbedrijven zich over de vraag hoe verspreiding van microvezels uit synthetische kleding te voorkomen is. Voor het einde van 2018 zou dit samenwerkingsverband, aldus een in januari uitgebrachte verklaring, mogelijke oplossingen aan de Europese Commissie presenteren. Die verklaring is echter zo vaag dat het consortium in feite de verdenking op zich laadt een strategie te hanteren om maatregelen zo lang mogelijk uit te stellen. 

Het wetsvoorstel in Californië kan worden opgevat als de lakmoesproef. Is het Europese samenwerkingsverband in het leven geroepen om serieus aan de slag te gaan, dan staat het verband niets in de weg om nu publiekelijk te verklaren dat ook in Europa zo’n label verplicht moet worden ingevoerd. Is het samenwerkingsverband daarentegen in het leven geroepen om allerlei denkbare maatregelen zo lang mogelijk uit te stellen (bijvoorbeeld onder het mom dat eerst nog heel veel onderzoek moet worden verricht), dan zal de industrie een dergelijke uitspraak nooit doen.  

Maria Westerbos, directeur van de Plastic Soup Foundation: “De Europese Commissie moet niet wachten op de voorstellen die de Europese textielindustrie eind 2018 zal presenteren, maar net als in Californië een waarschuwingslabel verplicht stellen. Daarmee worden de consumenten ten minste voorgelicht. En dat is een belangrijke eerste stap in de bestrijding van deze milieuramp”.

“Maar liefst 84% van de Britten wil af van plastic”

Amsterdam, 17 maart 2018 – Volgens een enquête onder duizend mensen wil een overweldigende meerderheid van het Engelse publiek dat plastic uit het dagelijks leven verdwijnt. Dit vanwege de schade die het toebrengt aan het milieu. Alleen plastic producten die noodzakelijk zijn en niet kunnen worden vervangen zouden daarvan moeten worden uitgezonderd. Het Britse publiek loopt hiermee mijlenver voor op hun eigen regering, die onlangs als doel omarmde dat (pas) over een kwart eeuw een situatie van “vermijdbaar plastic afval gerealiseerd moet zijn. De enquête werd in opdracht van campaignstrategy.org uitgevoerd.

Aan het publiek werd niet de vraag voorgelegd hoe het plastic teruggedrongen moet worden.

De Amerikaanse NGO 5Gyres publiceerde onlangs B.A.N. List 2.0, een rapport dat oproept om de top 20 van de meest vervuilende plastic producten in de Verenigde Staten uit te bannen. Op de lijst staan producten als flesjes, wikkels, sigarettenfilters, tassen en ballonnen. Bedrijven die deze plastics nu gebruiken worden verantwoordelijk gehouden voor de vervuiling. Voor elk product worden ook alternatieven aangereikt.

De gewraakte plastics die in de Verenigde Staten worden geproduceerd, zijn precies dezelfde als in andere landen. Iedereen die zich wil inzetten om plastic drastisch te verminderen, beschikt met B.A.N. List 2.0 dus over een uitstekend vertrekpunt om woorden in daden om te zetten.