,

Meer gerecycled PET in kleding: geen garantie op minder vezelverlies

Amsterdam, 25 februari 2019 – Plastic microvezels worden overal teruggevonden; in water, op land en in de lucht. Het machinaal wassen van synthetische kleding is de belangrijkste oorzaak. Per wasbeurt laten zeker honderdduizenden en soms wel miljoenen piepkleine vezels los.

Het Britse parlement heeft in het vorige week verschenen rapport Fixing fashion vastgesteld dat de textiel- en fast fashion-industrie een van de meest vervuilende sectoren is. Het verlies aan microvezels is slechts een van vele milieuproblemen die de sector veroorzaakt. Het gaat ook om zaken als watervervuiling, grote CO2-uitstoot, gebruik van giftige stoffen, naast tal van sociale mistanden. Het rapport, opgesteld op basis van hoorzittingen door de parlementaire Environmental Audit Committee, zegt waar het op staat en wil dat de sector haar milieubelasting sterk omlaag brengt. Ook wil de commissie dat de Britse overheid effectieve maatregelen treft.

In het Verenigd Koninkrijk hebben 59 textielbedrijven beloofd om vanaf 2020 ten minste 25% PET (gerecycled PET) in hun kleding te gebruiken. Dat brengt allerlei (milieu)voordelen met zich mee. Er hoeft minder nieuw plastic gebruikt te worden, er komt minder plastic op vuilnisbelten, er ontstaat een afzetmarkt voor gebruikte plastic flessen en niet in de laatste plaats wordt er bespaard op CO2. Het is vanwege deze voordelen begrijpelijk, dat ook de parlementaire commissie deze koers volgt en voorstelt dat er in het Verenigd Koninkrijk veel meer kleding moet worden gemaakt van gerecycled plastic. Dat zou gestimuleerd moeten worden door een belasting te heffen op alle synthetische kleding die niet ten minste uit 50% gerecycled PET bestaat.

Maar helaas leidt kleding van gerecycled plastic ook tot vezelverlies. Hier wordt het ene milieuprobleem in stand gehouden om andere (milieu)problemen te helpen oplossen. De commissie voegt weliswaar toe dat kleding met gerecycled PET speciaal ontworpen moet zijn op het minimaliseren van vezelverlies, maar laat in het midden of dat technisch haalbaar is. En ‘minimaliseren van vezelverlies’ (“garments designed to minimise shedding”) is zo vaag als het maar zijn kan.

Zonder een norm voor vezelverlies is zelfs het gevaar aanwezig dat de gepropageerde weg (meer recyclaat in kleding) averechts uitpakt voor de plasticsoep, doordat er per saldo niet minder maar meer plastic vezels in het milieu terecht komen.


Lees ook – Miljoenen microvezels in afvalwater per wasbeurt.