Berichten

Een minnetje voor supermarkt PLUS

Amsterdam, 15 augustus 2019 – Supermarktketen PLUS verkoopt licht plastic bestek en plastic borden onder het mom van duurzaam. Je kunt dat servies wel honderd keer opnieuw gebruiken. De Plastic Soup Foundation kwalificeerde dit eerder als een gotspe. Volgens een persbericht van Distrifood blijft PLUS bij zijn standpunt: ‘Dit servies kan goed worden hergebruikt (wel 100x), het is aanzienlijk sterker dan de oudere exemplaren, en kan in de vaatwasser en magnetron.’ Met dit uitgangspunt omzeilt PLUS de Europese regelgeving.  

Afwasbaar serviesgoed

PLUS had in november 2018 zijn keuze al toegelicht in een persbericht: ‘Met het opnemen van afwasbaar serviesgoed in het assortiment loopt PLUS, als Meest Verantwoorde Supermarkt, hiermee vooruit op het Europese beleid dat wegwerpplastics binnenkort verbiedt. Het Europese verbod moet de plasticsoep in de zeeën en oceanen tegengaan. PLUS vervangt plastic wegwerpartikelen door artikelen die het milieu minder belasten. (…) Afwasbaar serviesgoed in het PLUS assortiment is een nieuwe stap naar minder wegwerpplastic.’ En: ‘PLUS luidt het BBQ-seizoen volgend jaar graag duurzamer in door afwasbaar en dus herbruikbaar serviesgoed en bestek aan te bieden. Deze producten hoeven dus niet meer weggegooid te worden. (…) Ze gaan meer dan honderd keer mee.’

Klompen

Iedereen kan op zijn klompen aanvoelen dat dit plasticserviesgoed vooral voor eenmalig gebruik gekocht wordt. In uitstraling, vorm en prijs is het plastic bestek en servies nagenoeg gelijk gebleven. De mededeling ‘afwasbaar’ verandert weinig of niets aan de motivatie om het wel of niet te kopen, laat staan aan de motivatie om het na eenmalig gebruik weg te gooien.

Afwassen is geen hergebruik

De Europese Richtlijn betreffende de vermindering van de effecten van bepaalde kunststofproducten op het milieu verbiedt wegwerpbestek per 2021. Daar is geen speld tussen te krijgen. PLUS omzeilt het verbod door wegwerpbestek afwasbaar en dus herbruikbaar te noemen. Voor de Europese Commissie is het aantal keren dat je een product gebruikt of kunt afwassen echter geen norm. Die hanteert een heel andere definitie van hergebruik. Het gaat bij hergebruik om retoursystemen waarin het product na gebruik weer teruggaat naar producent of retailer, bijvoorbeeld door middel van statiegeld.

Een minnetje voor PLUS, die dit natuurlijk behoort te weten.

Lees ook – PLUS Supermarkt sjoemelt met Europees verbod op plastic bestek

Plastic Soup Foundation gaat komende maand op uitnodiging van supermarkt PLUS in gesprek over deze problematiek. 

,

ECHA wil verbod op opzettelijk toegevoegde microplastics

BEAT THE MICROBEAD COALITIE: “DIT IS EEN GEWELDIGE OVERWINNING VOOR HET MILIEU EN DE VOLKSGEZONDHEID!”

Amsterdam, 30 januari 2019 – Op verzoek van de Europese Commissie heeft het Europese Chemische Agentschap (ECHA) vandaag voorgesteld om de opzettelijk aan cosmetica, wasmiddelen, verven en landbouw- en industriële producten toegevoegde microplastics te verbieden. Deze microplastics vinden hun weg naar het milieu en vormen een risico voor het milieu en de menselijke gezondheid. Een EU-wijd verbod is volgens ECHA gerechtvaardigd.  

De Beat the Microbead coalitie, actief sinds 2012 en ondersteund door 98 NGOs uit 41 landen, is verheugd over ECHA’s voorstel. Jeroen Dagevos, Hoofd Programma’s bij de Plastic Soup Foundation en de leider van de Beat de Microbead campagne: “Wij beschouwen het voorstel van ECHA om opzettelijk toegevoegde microplastics te beperken als een grote stap voorwaarts in de beheersing van de microplastic dreiging.”   

Daarnaast is de Beat the Microbead coalitie ingenomen met de verplichting voor de industrie om transparant te zijn over mogelijke risico’s en nieuwe etiketteringsvoorschriften. Het argument vanuit de industrie dat een verbod beperkt zou moeten worden tot scrubs en reinigende producten is terecht afgewezen door het ECHA.  

Als de voorgestelde beperking wordt aangenomen, kan dit gedurende 20 jaar leiden tot een vermindering van de uitstoot van microplastics van ongeveer 400 duizend ton.

Dagevos: “We zijn vooral verheugd over het feit dat ECHA aanbeveelt microplastics op dezelfde manier te behandelen als die waarop persistente, bio-accumulerende en toxische stoffen binnen REACH (Registratie, Evaluatie, Autorisatie en restrictie van Chemicaliën) worden behandeld.”  REACH is momenteel de strengste chemische regelgeving wereldwijd.

Opzettelijk toegevoegde microplastics dreigen zich op te hopen zowel in land- als watersystemen. Ze kunnen zeer hardnekkig zijn, blijven duizenden jaren aanwezig en zijn vrijwel onmogelijk te verwijderen. Concentraties in hotspots zoals sommige kustgebieden overschrijden al de eerste ingestelde drempelwaarden. Microplastics moeten daarom worden beperkt om de uitstoot te minimaliseren, aangezien de huidige situatie niet afdoende wordt beheerst.

“Natuurlijk,” zegt Dagevos, “zijn er ook een paar punten van kritiek:

  • de overgangsperiode van respectievelijk 4- en 6-jaar voor de zogenaamde rinse off, leave cosmetica, is veel te lang. Alternatieven voor microplastic ingrediënten zijn alom verkrijgbaar binnen de markt. Meer dan 60 merken met onze  ‘Zero Plastic Inside’ certificering  bewijzen dat het mogelijk is kwaliteitsproducten te maken zonder er microplastic ingrediënten aan toe te voegen.  
  • We zien liever geen lagere limiet van 1 nanometer binnen de definitie van microplastics. Vooral omdat nano-plastics in toenemende mate worden beschouwd als een gevaar voor het leven in de zee en op het land, inclusief de mens.  
  • Wij betreuren de uitsluiting van semi-vaste en vloeibare polymeren, die wij als een mogelijke bedreiging voor de menselijke gezondheid beschouwen.”   

Dagevos: “Maar bovenal vragen wij de Europese Commissie om het volledige ECHA-voorstel aan te nemen en hopen wij dat het andere landen over de hele wereld zal inspireren het voorbeeld te volgen”.

 

Verdere informatie:

Lees ook: ECHA proposes to restrict intentionally added microplastics

Zie ook: de video eind 2018 uitgebracht door ECHA

Lees ook: ons eerdere voorstel met betrekking tot regulering microplastics: The BTMB campaign demands restriction of all intentionally added microplastics under REACH  

Zie ook:  de reulyayen van onze test op microplastics in de zogeheten ‘niet afwasbare’ producten zoals lipsticken nagellak hier!

,

Opmars naar Europese belasting op virgin plastic

Amsterdam, 28 november 2018– Ontstaat er politiek draagvlak voor een Europese belasting op virgin plastic? Daar lijkt het op. Afgelopen januari stelde Oettinger, EU-commissaris voor begroting, een belasting op plastic voor. Daarnaast begon de fractie van de Groenen in het Europees Parlement dit jaar een campagne voor een belasting op plastic voor producenten. De verpakkingsindustrie voert tegelijkertijd een sterke lobby om alle vormen van belasting op plastic te voorkomen en bepleit uitsluitend maatregelen die op vrijwillige basis genomen worden.

De Europese Commissie wil dat er veel meer plastic gerecycled wordt. In de Plastics Strategy wordt geen belasting aangekondigd om dat te stimuleren. In plaats daarvan heeft de Europese Commissie afgelopen zomer aan de industrie gevraagd om op vrijwillige basis toezeggingen te doen. Uit de 65 beloftes die de Commissie ontving, blijkt dat de Europese recyclers in 2025 ten minste 10 miljoen ton gerecycled plastic kunnen aanbieden. In het deze week uitgegeven persbericht hierover constateert de Europese Commissie echter een groot probleem.

Er kan wel 10 miljoen ton gerecyceld plastic worden toegezegd, maar aan de vraagkant gaat het naar schatting om slechts 5 miljoen ton. Producenten van plastic willen alleen gerecycled plastic gebruiken als dat voldoen aan de door hen gewenste kwaliteitseisen. Commissaris Frans Timmermans van duurzame ontwikkeling: “We will now analyse which should be the next steps to further boost the uptake of recycled plastics and close the gap between supply and demand”. Uit het persbericht blijkt dat die nadere analyse, die de Commissie begin volgend jaar zal publiceren, nieuwe regelgeving of het introduceren van economische prikkels niet uitsluit. En dan komt een belasting op virgin plastic al snel in beeld.

In het Verenigd Koninkrijk heeft de discussie over een heffing op virgin plastic intusseneen nieuwe impuls gekregen. De kernboodschap van een rapport dat vorige week aan Engelse parlementariërs werd overhandigd, is dat bedrijven moeten worden belast wanneer ze plastic gebruiken dat geen gerecycled materiaal bevat of een te laag percentage. Het rapport werd in opdracht van WWF en Resource Association geschreven door het adviesbureau Eunomia.

Met de voorgestelde aanpak wordt het enerzijds duurder om nieuw (verpakkings)plastic te maken. Dat betekent een reductie van de hoeveelheid plastic, een besparing op fossiele grondstoffen en ook minder CO2uitstoot. Aan de andere kant wordt het financieel aantrekkelijker om gerecycled plastic te produceren en te gebruiken, omdat dat onbelast blijft.

Maria Westerbos, directeur van de Plastic Soup Foundation: “Wij bepleiten al lang een heffing op primair verpakkingsplastic. We roepen de Nederlandse overheid dringend op om leiderschap te tonen en een belasting op virgin plastic in Europees verband bij voorbaat te steunen.”


Lees ook: Breaking news: EU kondigt belasting op plastic aan

Lees ook: Jaarlijks circa 30 kilo plastic afval per persoon en amper gerecycled

,

ECHA: “Microplastics accumuleren in grond en binnenwateren”

Amsterdam, 23 november 2018– Volgens de European Chemicals Agency (ECHA) is het veel waarschijnlijker dat microplastics accumuleren in grond en binnenwateren dan in oceanen. ECHA verzamelt en analyseert in opdracht van de Europese Commissie informatie over de risico’s voor milieu en gezondheid van met opzet toegevoegde (intentionally added) microplastics in producten.

Begin volgend jaar komt ECHA met een rapport met aanbevelingen voor maatregelen op basis waarvan de Europese Commissie kan besluiten om te verbieden dat producenten microplastics toevoegen aan hun producten. Een restrictie van het gebruik wordt dan geregeld in het kader van REACH. Op dit moment zijn polymeren uitgezonderd van de REACH-procedure voor toelating van producten op de Europese markt.

ECHA presenteerde haar eerste bevindingen op een persconferentie: er is overvloedig bewijs dat microplastics in voedselketens zijn binnengedrongen, dat ze accumuleren in het milieu en dat ze niet degraderen. Dit probleem valt moeilijk anders dan bij de bron aan te pakken. Een powerpoint presentatie legt de situatie uit en ECHA wijst op het effect van de Beat the Microbead-campagne. Die campagne — aangevoerd door de Plastic Soup Foundation — heeft veel aandacht gegenereerd voor het probleem. Inmiddels overwegen afzonderlijke lidstaten microplastics in cosmetica te verbieden.

In de presentatie wijst ECHA er ook op dat microplastics in verzorgingsproducten vele andere functies vervullen dan scrubben. Tot nu toe heeft de cosmetica-industrie op vrijwillige basis alleen de microplastics die een scrubfunctie vervullen uit de formules gehaald. Daarmee is het probleem dus nog lang niet uit de wereld.

Eerder dit jaar vonden consultatierondes plaats waarin ook de Plastic Soup Foundation haar mening gaf en wees op het Beat the Microbead-databestand die inzicht biedt in de vraag welke microplastics in welke verzorgingsproducten van welke merken zitten.

Het agentschap bracht een video uit (zie hieronder) waarin de directeur van ECHA, Bjorn Hansen, vertelt dat ECHA op grond van het onderzoek aanbevelingen zal formuleren voor de Europese Commissie. Onder anderen Jeroen Dagevos, hoofd programma’s van de Plastic Soup Foundation, komt in de video aan het woord.

Maria Westerbos, directeur van de Plastic Soup Foundation: “Zes jaar nadat we in 2012 de Beat the Microbead-campagne begonnen, lijken we aan de vooravond te staan van een Europees verbod van alle microplastics in alle cosmetica. Ik heb er veel vertrouwen in dat ECHA met krachtige aanbevelingen komt die de Europese Commissie niet kan en mag negeren.”


Lees ook:
Plasticsoep nu ook plastic poep
Beat the Microbead-campagne bepleit verbod in Reach op Microplastics.

, ,

Jaarlijks circa 30 kilo plastic afval per persoon en amper gerecycled

Amsterdam, 2 november 2018 –De Europese Commissie neemt een reeks maatregelen om het aantal plastic verpakkingen te verminderen. In haar document, Changing the way we use plastics, staat dat de gemiddelde Europeaan in 2014 31 kilo aan plastic verpakkingsafval produceerde. De Engelsman Daniel Webb nam de proef op de som. Webb, een kunstenaar, verzamelde gedurende het hele jaar 2017 al het verpakkingsplastic van de door hem gekochte boodschappen: hij kwam met 29 kilo dicht bij het Europese gemiddelde.

Webb maakte er niet alleen een kunstwerk van dat inzichtelijk maakt hoeveel plastic afval één persoon produceert, maar hij analyseerde die berg tot in detail. In zijn rapport ‘Everyday plastic. What we throw away and where it goes’ staan de getallen. De 29 kilo bestond uit 4.490 stukken plastic, een dagelijks gemiddelde van 12. Geëxtrapoleerd naar alle inwoners van het Verenigd Koninkrijk gaat het om 295 miljard stukken weggegooid plastic in één jaar. Van al het plastic dat hij verzamelde, was 93% eenmalig te gebruiken verpakkingsplastic (single use). Daarvan was 67% gebruikt om voedsel in te verpakken.

En wat gebeurt er met al het ingezamelde verpakkingsplastic? Webb berekende dat slechts 4 procent van wat hij produceerde aan plastic afval daadwerkelijk wordt gerecycled. Dit blijkt een totaal ander cijfer dan de Europese Commissie hanteert. Die stelt in het genoemde document dat in 2015 40% van al het verpakkingsplastic is gerecycled. Tienmaal zoveel. Klopt dat? En hoe valt dit enorme verschil in percentages te verklaren?

De Europese Commissie baseert zich op cijfers van PlasticsEurope en Eurostat. Nadere uitleg en recentere cijfers zijn te vinden in het rapport Plastic Facts van PlasticsEurope. In 2016 werd er in de Europese Unie 16,7 miljoen ton plastic verpakkingsafval ingezameld. Van dit ingezamelde afval werd 40,9% gerecycled, 20,3% gestort en 38,8% verbrand (waarmee energie wordt teruggewonnen). Uiteraard zijn er verschillen per land, maar het Verenigd Koninkrijk valt volgens dit rapport in de reeks van landen met 40 à 45% recycling.

Een eerste verschil is dat Webb heeft gekeken naar wat Britse gemeenten al dan niet inzamelen met het oog op recycling. Hij geeft een voorbeeld. Plastic bakjes van PET voor tomaten zijn 100% recyclebaar. In het Verenigd Koninkrijk worden deze bakjes door 76% van de gemeenten ingezameld, maar slechts 32% van de bakjes wordt ingezameld met recycling als oogmerk. Omdat slechts 32% van de tomatenbakjes wordt gerecycled, neemt hij dit percentage. Door vervolgens deze benadering toe te passen op alle plastic afval items, komt Webb tot de conclusie dat slechts 10% van zijn plastic afval ingezameld wordt voor recycling.

Een tweede verschil is dat Webb voor recycling uitgaat van recycling in het Verenigd Koninkrijk zelf, terwijl de Europese Unie en de plasticindustrie hier ook het plastic afval bij optellen dat wordt geëxporteerd. Dat laatste is dubieus want het is onduidelijk wat ontvangende landen met het plastic afval doen. Webb rekent voor dat het Verenigd Koninkrijk liefst 63% van al zijn afvalplastic exporteert. En die 63% mag je volgens hem niet klakkeloos meetellen als recycling.

Hij komt tot de conclusie dat slechts 4% van zijn afvalplastic daadwerkelijk wordt gerecycled. De Europese plasticindustrie gaat uit van het tienvoudige.

Hoe een ruimere definitie van de industrie ons allemaal voor de gek houdt.

Foto: Kunstwerk van Daniel Webb met het door hem verzamelde plastic afval.


Lees ook: Maas blijkt afvalput van België

Europees Parlement neemt historisch besluit tegen plasticvervuiling

Straatsburg, 24 oktober 2018 – Een overgrote meerderheid in het Europees Parlement heeft vandaag in Straatsburg gestemd voor een forse reductie van single-use plastics. Ruim 87 procent (571 parlementsleden) stemde voor. Baanbrekend in het pakket aan maatregelen is dat fabrikanten van plasticverpakkingen, sigaretten en visnetten moeten meebetalen aan de kosten van het opruimen van hun afval. Tot dusver worden die kosten op de samenleving afgewenteld. Vanaf nu worden fabrikanten verantwoordelijk gehouden voor de vervuiling die hun producten teweegbrengen.

Het Europees Parlement is zelfs verder gegaan dan de Europese Commissie eerder dit jaar voorstelde. Onder andere EU-commissaris Frans Timmermans heeft zich in de loop van dit jaar vaak hardgemaakt voor de zogeheten Plastics Strategy en ontving hiervoor vorige week nog de Politieke Pluim van de Plastic Soup Foundation.

De maatregelen bevatten ten eerste een verbod vanaf 2021 op de single-use plastics die het meest voor zwerfvuil op zee zorgen, zoals borden, bestek, rietjes, ballonstokjes en wattenstaafjes. Het Parlement heeft deze lijst uitgebreid met producten van zuurstof-afbreekbaar plastic en geëxpandeerd polystyreen (zoals fast-fooddozen). Daarnaast moeten lidstaten nationale plannen opstellen om meervoudig gebruik of recycling aan te moedigen. Andere soorten plastics die geschikt zijn voor recycling, zoals bijvoorbeeld drinkflessen, moeten worden ingezameld en gerecycled met een doelstelling van 90 procent in 2025. Deze doelstelling is alleen haalbaar als statiegeldsystemen worden ingevoerd of uitgebreid.

Omdat ook sigarettenpeuken plastic bevatten, zijn ook reductiedoelen hiervoor vastgesteld. Afval van tabaksproducten moet worden verminderd met 50 procent in 2025 en 80 procent in 2030. De lidstaten moeten verder zorgen dat jaarlijks minstens 50 procent van verloren visnetten wordt ingezameld. Visnetten zorgen voor 27 procent van het afval dat op Europese stranden wordt aangetroffen.

Jeroen Dagevos, hoofdprogramma’s bij de Plastic Soup Foundation is opgetogen over het Europees besluit: “Goed dat het Europees Parlement dit heeft besloten. Het is een goede eerste stap. Nu moet er vooral stevig doorgepakt worden om de groei van plasticproductie te doen stoppen.”

De milieuministers van de EU-lidstaten zullen zich volgende week over de wettekst uitspreken, waarna die opnieuw langs het Europees Parlement zal gaan en tenslotte langs de Europese regeringsleiders.

Lees hier het persbericht van het Europees Parlement.


Lees ook: Voorstel Europese Commissie tot reductie van eenmalig plastic

, , ,

Vervuilende drankmultinationals lobbyen tegen vaste doppen

Amsterdam, 18 oktober 2018 – Doppen van drankflesjes behoren tot de meest gevonden items op stranden. Doppen zijn gemaakt van plastic dat drijft, terwijl het PET van de flesjes zinkt. Afgelopen mei kwam de Europese Commissie met een voorstel voor een nieuwe richtlijn om de plasticsoep te bestrijden. De plannen zijn mede gebaseerd op items die het meest op stranden worden aangetroffen. Het is dus logisch dat de Europese Commissie drankfabrikanten wil verplichten om doppen voortaan aan flessen vast te maken. Denk aan het succes van het vaste lipje van blikjes. Volgende week woensdag wordt over de nieuwe richtlijn gestemd. De lobbymachine van frisdrankbedrijven draait op volle toeren om deze maatregel ongedaan te maken.

Coca-Cola, PepsiCo, Nestlé zijn de top drie grootste vervuilers. Dit bleek uit een eerder deze maand gepubliceerd onderzoek naar herkomst van merken van gevonden zwerfvuil-items. Het zijn deze drie bedrijven die, samen met Danone, op 9 oktober een lobbybrief stuurden aan de Europese Commissie. In de gelekte brief, waarover De Standaard bericht, stellen ze dat de beoogde maatregel niet zal leiden tot het gewenste resultaat. Volgens hen moet het mogelijk zijn om door invoering van statiegeld of door de ontwikkeling van andere ophaalsystemen in 2025 ten minste 90% van alle flessen, inclusief de doppen, in te zamelen. Als tussentijds, in 2021, zou blijken dat deze aanpak onhaalbaar is, dan zou de vaste dop alsnog verplicht kunnen worden gesteld. Lees ook het bericht in de Independent.

“If this proposal is accepted we will start introducing the mentioned commitments immediately” beloven de vier. Het klinkt als chantage, want artikel 9 van het voorstel van de Europese Unie gaat al uit van de innamedoelstelling van 90% in 2025.

Volgens Recycling Netwerk blijft de drankenindustrie weigeren om belangrijke maatregelen te nemen in de strijd tegen zwerfvuil. Recycling Netwerk vat de gevolgde tactiek samen: de bedrijven proberen nieuwe maatregelen op de lange baan te schuiven en tijd te winnen in de hoop dat de volgende Europese Commissie de maatregel niet meer invoert.

Dat statiegeld een effectief systeem is om de doelstellingen te halen, wordt door de multinationals in de brief benadrukt. Dit is ironisch, omdat ze zich tegelijkertijd verzetten tegen de invoering ervan in afzonderlijke landen zoals België, Frankrijk en Spanje. De vier multinationals schrijven verder dat ze in Nederland en in Duitsland maart volgend jaar zullen vaststellen wat het percentage ingeleverde doppen via statiegeld is. Maar ze lijken even te zijn vergeten dat er in Nederland alleen statiegeld wordt geheven op grote flessen en niet op de kleinste flesjes. Die vind je om die reden massaal overal terug als zwerfafval. CE Delft gaat in een rapport uit van 50-100 miljoen kunststof flesjes per jaar, inclusief de doppen.

Maria Westerbos, directeur van de Plastic Soup Foundation: “De drankindustrie toont met haar lobbybrief onbedoeld aan hoe belangrijk het is om statiegeld voor alleplastic drankflessen in te voeren én ervoor te zorgen dat de doppen vast worden gemaakt aan de fles. Hun poging om de voorgestelde doppen-verplichting te ontlopen, laat duidelijk zien dat ze kostenreductie nog altijd veel belangrijker vinden dan behoud van het milieu.”


Lees ook: Coca-Cola is grootste plasticvervuiler.

Lees ook: Voorstel Europese commissie tot reductie van eenmalig plastic.

Ongekend zware lobby industrie tegen voorstellen Europese Commissie

Amsterdam, 14 september 2018 – Met het mes op de keel toont de Europese plastic- en verpakkingsindustrie haar ware gezicht. De Europese commissie heeft afgelopen mei een nieuwe Richtlijn voorgesteld. Kern daarvan is om de eenmalige plastic verpakkingen aan te pakken door een aantal plastic producten te verbieden (zoals rietjes en wegwerpbestek) en producenten verantwoordelijk te maken voor de afvalfase van hun producten.

De verpakkingsindustrie heeft afgelopen maand op de voorstellen gereageerd met een verklaring die ondertekend werd door 68 industriële organisaties. Voor Nederland tekende het Afvalfonds en voor België Fost Plus.

De verklaring ageert met name tegen artikel 8 waarin staat dat de producenten verantwoordelijk worden gemaakt voor het opruimen van eenmalig gebruikt zwerfplastic. Niet de industrie is verantwoordelijk, staat in de verklaring, maar de vervuilende burgers zelf. Er is een gebrek aan bewustzijn en de vuilnisophaal is slecht georganiseerd. Achterliggend doel van de lobby is evident tweeledig: ongelimiteerd plastic te kunnen blijven produceren en minimalisering van de kosten.

Een alliantie van milieuorganisaties, waaronder de Plastic Soup Foundation, heeft haar grote bezorgdheid over deze opstelling geuit in een verklaring waarin punt voor punt de argumenten van de industrie worden weersproken. De industrie moet de voorgestelde Richtlijn niet aanvallen maar juist omarmen, hun eigen verantwoordelijkheid erkennen en die niet op de consument blijven afschuiven.

Voorstel Europese Commissie tot reductie van eenmalig plastic

Brussel/Amsterdam, 28 mei 2018 – De Europese Commissie gaat de strijd aan tegen plasticsoep. Het voorstel voor een afzonderlijke Richtlijn dat vandaag in Brussel werd gepresenteerd is een goede stap voorwaarts, maar gaat niet ver genoeg.

Europa pakt de Single Use Plastics (SUP) aan. Een aantal plastic producten, zoals wegwerpbestek, roerstaafjes, wattenstaafjes en rietjes, wordt geheel verboden. Voor deze producten bestaan alternatieven. Andere plastic producten worden van etiketten voorzien om kopers te informeren, weer andere moeten beter ontworpen worden.

Producenten worden verantwoordelijk gemaakt voor de afvalfase van hun SUP-producten. Zo moeten in 2025 90 procent van de plastic flessen door de producenten worden ingezameld. De Europese Commissie acht dat haalbaar met statiegeldsystemen. Ook zullen producenten gaan betalen voor het opruimen van zwerfplastic, waaronder sigarettenfilters. De plannen zijn gebaseerd op de plastic items die het meeste op stranden worden aangetroffen. Om te voorkomen dat visgerei in zee terecht komt, worden daarvoor specifieke regels voorgesteld.

Volgens Eurocommissaris Frans Timmermans is de voorgestelde Richtlijn zeer ambitieus. Het zou zelfs gaan om ‘s werelds meest ambitieuze wettelijke maatregelen om de plasticcrisis te bezweren. “Europe is leading the way”, zei hij tijdens de persconferentie. De burgers in Europa hebben de Commissie hiervoor het mandaat verschaft. Timmermans wees erop dat 95 procent van de Europeanen maatregelen tegen SUP noodzakelijk en urgent acht.

Hoe ambitieus het voorstel ook zou zijn, de cruciale vraag is of het ambitieus genoeg is. Het verbieden van slechts enkele plastic producten is vooral een symbolische maatregel. De grote hoeveelheden (overbodig) verpakkingsplastic, 59 procent van alle plastics, wordt niet of nauwelijks ingeperkt. Er zijn geen concrete reductiedoelstellingen geformuleerd en de nadruk ligt op recycling in plaats van reductie. Er zijn meer opmerkelijke tekortkomingen. Terwijl de Commissie zegt dat gezondheid van mensen een belangrijk uitgangspunt is, staat er niets over het terugdringen van schadelijke chemische toevoegingen, waaronder hormoonverstorende stoffen. Een voorstel voor een Europese belasting op plastic ontbreekt. Eventuele belastingmaatregelen worden aan de lidstaten overgelaten.

Lees hier het persbericht over de Richtlijn en zie hier een samenvatting van de persconferentie.


Lees ook: Krachtige lobby Europese plasticindustrie tegen maatregelen Europese Unie.

Krachtige lobby Europese plasticindustrie tegen maatregelen Europese Unie

Amsterdam/Brussel 24 mei 2018 – Er staat veel op het spel als de Europese Unie op 28 mei maatregelen zal aankondigen tegen de voortgaande plasticvervuiling. De organisatie Corporate Europe Observatory onderzoekt lobbyactiviteiten in Brussel en heeft die van de plasticindustrie geanalyseerd.

De voorgenomen maatregelen van de Europese Unie zijn enkele weken geleden uitgelekt. Daaruit blijkt, dat vooral Single Use Plastics (SUP) worden aangepakt. Producten waarvoor alternatieven bestaan worden verboden, andere worden van labels voorzien om kopers te informeren, weer andere moeten beter ontworpen worden. Er is sprake van reductie van het aantal SUPs en ook dat producenten verantwoordelijk worden gemaakt voor de afvalfase van hun producten. Ze moeten bijvoorbeeld gaan betalen voor inzameling en het opruimen van zwerfplastic.

Het is allerminst verwonderlijk dat de plasticindustrie daarom een zware lobby is begonnen om deze regulering tegen te gaan. De grote vraag is of en in hoeverre de Europese Commissie hieraan gehoor zal geven en op 28 mei met een sterk uitgedund pakket van maatregelen komt.

Corporate Europe Observatory heeft geïnventariseerd hoe vaak de industrie bij de Europese Commissie aan tafel zat en sprak met Europarlementariërs, zocht uit hoeveel lobbyisten fulltime in dienst zijn en hoeveel geld hieraan wordt uitgegeven. Duidelijk werd, dat de industrie geen uitspraken wil doen over vrijwillig te nemen kwantitatieve reductiedoelen die binnen een bepaalde periode gerealiseerd moeten zijn of, bijvoorbeeld, welk percentage van de plastic producten wanneer recyclebaar of herbruikbaar moet zijn. De uitspraken die de industrie wel wil doen, liggen ver verwijderd van de ambities van de Europese Commissie.

De Europese Commissie zegt wettelijke maatregelen in te voeren indien de Europese plasticindustrie niet zelf met meer ambitieuze doelstellingen komt. De plasticlobby heeft al gereageerd en stelt dat de plannen van de Commissie onvoldoende onderbouwd worden met wetenschappelijk bewijs en dat het zinvoller is om op basis van vrijwilligheid de kunststofkringloop te verbeteren. De nadruk wordt gelegd op circulariteit en efficiënt grondstoffengebruik en dus op de mogelijkheid ongelimiteerd plastic te kunnen blijven produceren.

De plasticindustrie verzet zich ook met alle middelen tegen invoering van een belasting op het gebruik van maagdelijk plastic. Een dergelijke belasting maakt het produceren van nieuw plastic duurder en verhoogt tegelijkertijd de aantrekkelijkheid om gerecycled plastic te gebruiken. Die plannen had de Commissie aanvankelijk, maar deze zijn inmiddels al vrij geruisloos naar de achtergrond verdwenen.


Lees ook: Ahold laat ware gezicht zien door statiegeld te blokkeren