Berichten

,

Microplastics in gebotteld drinkwater 

Amsterdam, 4 april 2018 – Afgelopen september publiceerde Orb Media, een Amerikaanse organisatie voor onderzoeksjournalistiek, een rapport over vervuiling van kraanwater wereldwijd met microplastics. Daartoe waren 159 monsters onderzocht van over de hele wereld en meer dan 80% daarvan bleek vervuild.  

Nu laat de organisatie weer van zich horen. Orb heeft ditmaal geen kraanwater, maar flessenwater laten onderzoeken. Niet minder dan 250 literflessen van bekende merken, gekocht in negen verschillende landen, werden onderzocht door de State University of New York. Gemiddeld werden 10 deeltjes per fles aangetroffen. Het onderzoek is nog niet verschenen in een wetenschappelijk tijdschrift. 

Ondanks het feit dat bottelaars van water voldoen aan hoge eisen van kwaliteit en veiligheid is het kennelijk niet te vermijden dat er plastic deeltjes in het water terecht komen. Wie alleen al de plastic dop van de fles afschroeft, veroorzaakt door de wrijving deeltjes die in het water terecht komen.  

Onderzoekleider professor Sherri Mason wil met het rapport zeker niet de onderzochte merken aan de kaak stellen, maar zegt, aangehaald door de BBC: “It’s really showing that this is everywehere, that plastic has become such a pervasive material in our society”. 

Slechtere luchtkwaliteit door microplastics 

Amsterdam, 30 maart 2018 – Nederland voldoet niet overal aan afgesproken normen voor luchtkwaliteit. Daar wil het Kabinet wat aan doen en iedereen die dat wil kan nu een zienswijze indienen op de plannen van de overheid om de luchtkwaliteit te verbeteren.  

Opmerkelijk is dat microplastics met geen woord genoemd worden in het Concept-kabinetsbesluit “Aanpassing Nationaal Samenwerkingsprogramma Luchtkwaliteit”. Worden ze misschien tot fijnstof gerekend of vallen ze geheel buiten beschouwing? Feit is dat de lucht vol zit met microplastics en dat concentratie toeneemt omdat plastic niet afbreekt.  

In het Verenigd Koninkrijk heeft de Daily Mail onlangs onderzoek laten verrichten naar verpakte en niet verpakte vis in Londense supermarkten. De stukken vis werden in een laboratorium van de universiteit van Portsmouth getest op de aanwezigheid van microplastics. Op allemaal werden tientallen microplastics aangetroffen die afkomstig waren uit de lucht. Op de niet verpakte vis, die dus een tijdje open en bloot had gelegen, waren dat er aanzienlijk meer.   

De Daily Mail haalt professor Frank Kelly aan, een specialist verbonden aan King’s College in Londen. Hij had in 2016 voor een parlementaire hoorcommissie het volgende had verklaard: “If you can breathe them [microplastics] in, they could potentially deliver chemicals to lower parts of our lungs, maybe even across into our circulation in the same way we worry about vehicle emissions.” Kelly verricht zelf metingen bij King’s College: “We have been particularly struck by the high levels of clothing fibers in the atmosphere.” 

Ook een andere expert, Dr. Welden, wordt door de Daily Mail geciteerd: “I wouldn’t be surprised if they’re not building up in the air in the same way as in the oceans. They will be fragmenting and still not going away”. 

Aangezien microplastics in de lucht nog niet als oorzaak van slechte luchtkwaliteit worden genoemd, blijven allerlei mogelijke maatregelen die de luchtkwaliteit zouden verbeteren buiten beschouwing. Er zou wellicht vooral winst geboekt kunnen worden door juist vezelverlies van synthetische kleding en stoffen tegen te gaan. 


Lees ook: Hoe schadelijk is het inademen van microplastics

, , ,

Hoe schadelijk is het inademen van microplastics? 

Amsterdam, 23 maart 2018 – Ongeveer 16% van wat jaarlijks in de wereld aan plastic geproduceerd wordt, bestaat uit synthetische textielvezels. Die productie is in het afgelopen decennium elk jaar met ruim 6% gegroeid en bedraagt nu zo’n 60 miljoen ton per jaar. Kunststof kleding is verantwoordelijk voor oneindig veel microvezels die zelfs in drinkwater teruggevonden worden. De aanwezigheid van superkleine plastic deeltjes in de lucht is echter nog nauwelijks onderzocht.  

Frans onderzoek toonde eerder aan dat de plastic microvezels niet alleen in de buitenlucht worden aangetroffen, maar ook in gebouwen, en vooral ook in stof op de vloer. Van alle vezels in de buitenlucht, bleek 29% van plastic te zijn. Het staat vast dat mensen deze microvezels inademen. Binnen krijgen baby’s die over de vloer kruipen vermoedelijk de meeste vezeltjes binnen.  

Leidt inademen tot gezondheidsschade? De Franse onderzoekers, nu samen met Britse collega’s, tonen zich uiterst bezorgd en pleiten met spoed voor nader interdisciplinair onderzoek in een recent verschenen artikel in ScienceDirect. Hun artikel “Microplastic in air: Are we breathing it in?” gaat in op de vraag waar de deeltjes vandaan komen en wat de gezondheidsrisico’s zijn. 

De meeste ingeademde deeltjes zullen door het lichaam ook weer naar buiten worden gewerkt. Maar gevreesd wordt dat een deel tot diep in de longen doordringt en daar permanent aanwezig blijft, simpelweg omdat plastic niet afbreekt. Er kunnen reacties in het lichaam ontstaan, zoals ontstekingen, vooral bij mensen die al minder vitaal zijn. Enkele bevindingen uit het artikel: 

  • de concentratie van plastic vezels in binnenruimten is beduidend hoger dan in de buitenlucht, ook zijn de vezels langer;  
  • plastic deeltjes worden aangetroffen in longweefsel. Dit duidt erop dat het lichaam niet alle deeltjes naar buiten weet te werken; 
  • blijven deeltjes in de longen achter, dan is dat voor lange tijd omdat ze bio persistent zijn; 
  • vanaf een bepaalde concentratie en bij langdurige inademing lijken alle soorten vezels tot ontstekingen te leiden. De vorm van de vezels maakt ook uit. De langere lijken schadelijker te zijn; 
  • arbeiders die werken met plastic textielvezels kennen een reeks van longaandoeningen, zoals hoesten en beperktere longcapaciteit;  
  • een belangrijke beperking is de meetmethode. De onderzoekers hebben gekeken naar 50 μm, maar het detecteren van deeltjes kleiner dan 10 μm is cruciaal.  

Lees ook: Label op synthetische kleding vanwege microvezels in Californië

,

Een onderschatte bedreiging: vervuiling van land door microplastics

Amsterdam, 1 maart 2018 – Microplastics vormen niet alleen een gevaar voor het milieu op zee, maar ook op land. De lange termijn gevolgen van microplastics in grond kunnen allerlei negatieve effecten hebben op terrestrische ecosystemen, dat wil zeggen op het land. De gevolgen kunnen zelfs ernstiger zijn dan op zee. Duitse onderzoekers van het Leibniz-Instituut publiceerden deze waarschuwing in Sciencedaily 

De onderzoekers wijzen erop dat er veel meer plastic op land belandt dan in zee, wel vier tot 23 keer zo veel. Wereldwijd zou ongeveer een derde van al het geproduceerde plastic op land terechtkomen. Een belangrijke bron is rioolslib dat uitgereden wordt als mest. Dat slib bevat microplastics die waterzuiveringsinstallaties uit het water hebben gehaald, zoals de grotere microvezels die vrijkomen na het machinaal wassen van synthetische kleding.  

De onderzoekers vroegen zich af wat het effect van microplastics zou zijn op het land en analyseerden het weinige onderzoek dat er bestaat. Ze stellen onder andere dat :   

  • Overal ter wereld worden microplastics op landbouwgronden aangetroffen; 
  • Microplastics kunnen ziekteverwekkende bacteriën verspreiden en tasten de conditie van wormen aan; 
  • Wanneer additieven als bisfenol A uit plastic lekken, worden bovendien hormoonverstorende stoffen verspreid.  

De lange termijneffecten van deze verschijnselen zijn nog grotendeels onbekend terrein. Om al deze risico’s te kunnen beoordelen, is het daarom noodzakelijk dat er snel meetprogramma’s komen.   


Foto: Falk Negrazius, Benin Wikicommons

Vlokreeft (Orchestia Gammarellus)

Vlokreeft vermaalt één plastic tas tot 1,75 miljoen stukjes plastic

Amsterdam, 12 december 2017 – Plastic tassen vallen langzaam maar zeker uiteen in het mariene milieu onder invloed van zonlicht, zuurstof en golfslag. Onbekend was of mariene organismen dat proces versnellen door plastic te eten en uit te scheiden. De vlokreeft (Orchestia gammarellus) blijkt dat te doen.

Engels laboratoriumonderzoek toonde aan dat deze antipode een plastic draagtas omzet in oneindig veel kleine stukjes met een gemiddelde diameter van 488,59 μm. Het type plastic maakt niet uit, wel of het plastic een biofilm heeft. In het laatste geval gaat het fragmentatieproces ongeveer vier keer zo snel. Eén vlokreeft produceert ruim 8 fragmenten per dag. Onderzoek op de vloedlijn bevestigt de aanwezigheid van deze fragmenten in en rond de uitwerpselen van dit diertje dat leeft in Noord en West-Europa. Het onderzoek is uitgevoerd aan de universiteit van Plymouth en gepubliceerd in Marine Pollution Bulletin.

Professor Richard Thompson, een van de onderzoekers: “Elk jaar worden naar schatting 120 miljoen ton single-use plastic producten geproduceerd, zoals plastic draagtassen. Dit onderzoek toont aan dat diersoorten ook bijdragen aan de verspreiding van het plastic”. Zie ook het persbericht van de universiteit.

Eerder was al aangetoond dat de Noordse stormvogel plastic in zijn maag vermaalt en daarna weer als kleine microplastics uitscheidt. Er zijn dus meerdere diersoorten die het tempo versnellen waarin plastic fragmenteert in minuscule stukjes.

,

Beat the Microbead-coalitie publiceert nieuw position paper

Jeroen Dagevos tijdens de “Microplastics: Enjoy your meal” persconferentie

Jeroen Dagevos tijdens de “Microplastics: Enjoy your meal” persconferentie

Amsterdam, 26 oktober 2017 – Namens de Beat the Microbead-coalitie heeft Plastic Soup Foundation een nieuw position paper gepubliceerd over microplastics in cosmetica. Het ultieme doel is om een Europees verbod te realiseren voor álle microplastics in cosmetica en niet dus niet beperkt tot de microbeads alleen.

Download het position paper Stop pollution of plastic from cosmetics through an EU-wide ban hier.

Klik hier voor ons dossier over microbeads en microplastics.

Interview: Onderzoeksjournalist Tyree over microplastics in drinkwater

Onderzoeksjournalist Chris Tyree van Orb Media raakte in gesprek met dr. Mark Anthony Browne, de Engelse wetenschapper die in 2011 als eerste aantoonde dat het wassen van synthetische kleding grote hoeveelheden plastic microvezels veroorzaken die in het milieu terecht komen. Ze stelden vast dat microplastics overal gevonden worden, maar dat er geen of nauwelijks onderzoek was gedaan naar de vraag of ze ook in drinkwater worden aangetroffen.

Dat was de directe aanleiding voor een onderzoek waarbij monsters van een halve liter uit verschillende continenten door een Amerikaanse universiteit werden geanalyseerd. In meer dan 80% van de monsters, 159 in totaal, werden microvezels aangetroffen. Een schokkend resultaat.

Een van de belangrijkste oorzaken is synthetische kleding. Zijn er al reacties van kledingmerken op het onderzoek? Tyree: “De microvezels zijn waarschijnlijk afkomstig van kleding, maar dát hebben we niet onderzocht. Kledingmerken hebben nog niet op ons onderzoek gereageerd. Ze zijn alle bekend met het probleem, maar stellen zich uiterst passief en defensief op.”

Wat zouden overheden moeten doen naar aanleiding van het onderzoek? Tyree: “We hopen dat landen en organisaties dit heel serieus gaan onderzoeken. We creëren met zijn allen elke dag zoveel plastic afval, en zadelen daar komende generaties mee op, dat hoe langer we wachten met maatregelen en oplossingen, hoe schadelijker de mogelijke gevolgen zullen zijn.”

Wat vindt u zelf van de resultaten? Tyree: “Het zijn schokkende resultaten. We hebben de wereld rondgereisd voor dit onderwerp. Ik heb gezien hoeveel plastic  iedereen overal dagelijks gebruikt. Microplastics zitten in het water, in de lucht en in de aarde. Een uitkomst als deze was eerlijk gezegd te verwachten.”

microplastics in binnenwateren
,

UNESCO publiceert PSF-rapport over microplastics in binnenwateren

Stockholm, 29 augustus 2016 – De kwaliteit van zoetwater wordt wereldwijd aangetast door nieuwe vormen van vervuiling. Microplastics, een van de oorzaken, krijgen nog weinig aandacht. UNESCO beschouwt microplastics in binnenwateren als een groeiend probleem met potentieel grote schadelijke gevolgen. Een door de Plastic Soup Foundation, in opdracht van UNESCO, geschreven rapport werd in Stockholm tijdens de World Water Week voor camera gepresenteerd. De case study is onderdeel van het UNESCO Project on Emerging Pollutants in Water and Wastewater. De uitzending is hier terug te zien.

Microplastics, kleiner dan 5 mm, worden overal in binnenwateren aangetroffen. Het rapport beschrijft de voornaamste bronnen en benoemt mogelijke oplossingen. Een belangrijk doel is om het probleem van de microplastics wereldwijd hoger op de politieke agenda te krijgen. Nationale overheden zijn in principe verantwoordelijk voor de kwaliteit van het water.

Michiel Roscam Abbing, auteur van de studie: “Er is veel meer aandacht voor plastic vervuiling in de oceanen dan voor rivieren en meren. Dat is onterecht. De verwachting is dat door ons gebruik van plastic en vooral door verdergaande fragmentatie van grote stukken plastic het aantal microplastics in het water enorm zal toenemen. Hoe kleiner de deeltjes hoe groter de kans dat ze in de voedselketen terechtkomen en in ecosystemen doordringen. En eenmaal in het water zijn ze daar niet meer uit te halen.” De studie wordt naar verwachting binnen enkele maanden gepubliceerd.

Zweden speelt internationaal een belangrijke rol waar het gaat om verbetering van de waterkwaliteit. De World Water Week wordt elk jaar georganiseerd door het Stockholm International Water Institute (SIWI). Het UNESCO onderzoeksprogramma naar “Emerging Pollutants” wordt gefinancierd door de Swedish International Development Cooperation Agency (SIDA). De Zweedse minister voor milieu heeft eerder dit jaar opgeroepen tot een verbod op microplastics in cosmeticaproducten.

Lees meer over microplastics in ons dossier Microbeads & microplastics.

,

Zweden voorop in Europees verbod microbeads

De Zweedse minister voor milieu, Karolina Skog, heeft begin juni 2017 op de Ocean Conference van de Verenigde Naties een verbod aangekondigd op de verkoop van cosmeticaproducten met microplastics. Het verbod moet vóór 2020 in werking treden. Zes andere landen hebben zich bij dit Zweedse initiatief aangesloten: Finland, Frankrijk, IJsland, Ierland, Luxemburg en Noorwegen.

Het verbod beperkt zich tot rinse off producten, dat wil zeggen plastic deeltjes die zijn toegevoegd om te scrubben. In 2015 heeft de Verenigde Staten een vergelijkbaar verbod ingesteld met de Microbeads Free Water Act. Dat verbod is achteraf bekritiseerd omdat het toestaat dat andere cosmeticaproducten nog altijd plastic deeltjes kunnen bevatten die in zee terecht kunnen komen, zoals zonnebrandcrème, deodorant, lipstick en scheerzeep.

De internationale coalitie Beat the Microbead juicht een wettelijk verbod toe, maar wil dat dit niet beperkt wordt tot alleen rinse off producten en tot zeven Europese landen. Pas wanneer er een verbod is op alle microplastics in cosmetica, is er een garantie dat de microplastics niet meer in het maritieme milieu terecht komen. De Europese Unie moet zo’n besluit nemen.

Pagina's

Niets Gevonden

Uw zoekopdracht leverde helaas geen artikelen op