Berichten

,

Dweilen met de plastickraan open

Recyclen. Dat is nu echt een woord waar ik blij van word. Het klinkt als het vrolijke schjwiep-schjwiep-schjwiep van een springtouw met vederlichte meisjes in frisse zomerjurkjes die zingend op en neer veren. De moeiteloze beweging die eeuwig door kan gaan, het perpetuum mobile van Leonardo da Vinci. Recyclen klinkt naar gezond, zuinig en verstandig. Iets waar iedereen voor is en niemand tegen.

Bij recyclen denk ik aan de pompoenschillen, broccolistronkjes en al het andere groen dat overblijft in mijn keuken: ik stop het in de groene bak en koop het even later als compost terug om er mijn tuin mee te vertroetelen. Ik denk aan het kastje dat te klein werd voor alles wat ik wil bewaren. Het staat nu in de kringloopwinkel en begint morgen aan een nieuwe verzameling in een ander huis. Niets dan goeds, recyclen.

Ook plastic recyclen klonk me in eerste instantie als muziek in de oren. Het leek me een zonnige oplossing voor het duistere probleem van het plastic dat de wereld steeds meer in zijn greep krijgt: de plastic flessen, zakjes, stoelen – wat is eigenlijk niet van plastic – die als zwerfafval op straat en in de rivieren belanden, naar zee stromen en daar – uiteengevallen in kleine stukjes – de magen van onfortuinlijke vogels en vissen verpesten. Of de plastic microvezels die in de lucht zweven en onze gezondheid bedreigen. Recyclen klonk als een daadkrachtige stap tegen dat soort narigheid.

Tot ik me ging verdiepen in de getallen. De hoeveelheid nieuw on-gerecycled plastic op de wereld neemt in schrikbarend tempo toe. In 2018 kwam er 380 miljard kilo bij, binnen een jaar of tien is dat 530 miljard kilo plastic per jaar. Hoeveel er dan als zwerfafval eindigt – op het land, in het water of in de lucht – is niet precies bekend. Minstens 16 miljard kilo per jaar, misschien veel meer. Grote multinationals beweren dat al hun verpakkingen in 2025 van gerecycled plastic zijn. Dat lijkt een volstrekt onhaalbare kaart, maar los daarvan: het blijven plastic verpakkingen. En die eindigen toch weer deels in de oceaan, de ‘longen’ van de wereld. Of in onze eigen longen.

Bij plastic recyclen denk ik nu niet meer aan een vrolijk schjwiepend springtouw, maar aan verwoed dweilen met de kraan open. Een PET-fles van gerecycled plastic kost minder aardolie dan een fles van nieuw plastic. Dat is goed, maar het Grote Plastic-probleem lossen we er niet mee op.

De enige echte oplossing heeft de eenvoud van een fris zomerjurkje: veel minder plastic spullen op de markt brengen. Om te beginnen: géén spullen die we maar één keer gebruiken, zoals PET-flessen en plastic zakjes. En het plastic dat er dan toch komt: heel efficiënt inzamelen, bijvoorbeeld met een statiegeldregeling.

Met al die slimme mensen op de wereld kunnen we die beweging toch moeiteloos in gang zetten. Vederlicht en vrolijk. Schwjiep-schwjiep-schwjiep.

 

Renske Postma

(foto: Jeroen Gosse)

Plastic in compost zorgt voor extra lokale vervuiling

Amsterdam,  10 mei 2019 – Bij tuinieren ga je uit van een schone natuurlijke omgeving, toch blijkt plastic steeds vaker als onverwachte gast in de grond aanwezig. Het is bij veel gemeentes al sinds lange tijd gebruik, dat in het voorjaar door bewoners gratis compost opgehaald kan worden voor de tuin. Deze bodemverrijker blijkt nu echter steeds vaker relatief grote hoeveelheden plastic deeltjes te bevatten. Afvalverwerkers doen hun best om van de met plastic vervuilde GFT stroom compost te maken, maar lopen aan tegen de ‘marktwerking’. Echt schone compost kost namelijk meer geld, en gemeentes kiezen meestal de goedkope variant die wel voldoet aan de wettelijke norm, maar vervuild is.

NH nieuws heeft goed en uitgebreid onderzoek gedaan naar deze vorm van plastic vervuiling en de diverse kanten belicht:  https://www.nhnieuws.nl/nieuws/245470/gemeenten-geven-vervuilde-compost-gratis-weg-aan-inwoners. In het nieuwsitem komt duidelijk naar voren dat het probleem bekend is bij gemeentes, maar dat de regelgeving gebrekkig is en de normen veel te ruim zijn.
Wanneer door plastic vervuilde compost jaar op jaar opgebracht wordt, ontstaat op percelen een ernstige opstapeling van het aantal plastic deeltjes per vierkante meter.

De Plastic Soup Foundation vindt dat plastic niet thuishoort in het milieu, niet in de grond en niet in compost. De norm voor plastic vervuiling in compost zou door de overheid op ‘nul’ gesteld moeten worden. Dit is uiteindelijk de enige sluitende manier om deze vorm van plastic lekkage effectief tegen te gaan.


Lees ook: Plasticsoep op land. Landbouwcompost is vervuild met plastic 

Bol.com introduceert plastic verpakkingen onder mom van milieuoverwegingen

Amsterdam, 18 april 2019 – Bol.com heeft verpakkingsmaatregelen aangekondigd in een op zijn eigen site gepubliceerd persbericht. De belangrijkste stap is om veel minder kartonnen blauwwitte bol.com dozen te gebruiken. Veel artikelen zijn immers al door de fabrikanten verpakt en het vermijden van dubbele verpakking bespaart dit jaar al 3,5 miljoen kartonnen dozen. Verpakkingen maken circa 20% van de totale CO2-uitstoot van bol.com en het bedrijf streeft ernaar om in 2025 een klimaatneutrale webwinkel te zijn.

En hoe zit het dan met plastic?

Bol.com introduceert echter ook een verzendzak van gerecycled plastic. Daarmee worden sommige kartonnen dozen straks vervangen door plastic, met als gevolg dat vrijwel zeker meer plastic zal worden gebruikt dan nu. Bol.com is geen partij van het Plastic Pact, waarin bedrijven en organisaties begin dit jaar hebben beloofd om de milieudruk van plastic te verminderen met 20% in 2025. Zou dit de reden zijn waarom het bedrijf de overeenkomst niet heeft ondertekend? De webwinkel zet in op het verkleinen van zijn directe ecologische voetafdruk, en vertaalt dat naar CO2-reductie. Buiten beeld blijft daarbij echter de milieudruk die het gebruik van eenmalig verpakkingsplastic veroorzaakt.

Alleen een retoursysteem is echt ambitieus

Hoe minder verpakking des te beter. Minder karton, minder plastic en minder opvulmateriaal is allemaal gunstig vanuit milieuperspectief. Vervanging van karton door plastic kan gunstig zijn om CO2 te reduceren, maar is dat zeker niet waar het gaat om de totale milieudruk van plastic waarin ook de afvalfase is verdisconteerd. De Plastic Soup Foundation vindt het geen goede zaak wanneer karton door plastic wordt vervangen. In plaats van de introductie van verzendzakken van plastic, is handhaving van de kartonnen dozen beter. Wanneer dan toch voor plastic containers wordt gekozen, moet dat in het kader van een retoursysteem, zodat die containers meermalig kunnen worden gebruikt. Dit zou geheel in lijn zijn met de nieuwe SUP-Richtlijn van de Europese Commissie: eenmalig verpakkingsplastic moet worden teruggedrongen, producenten moeten verantwoordelijkheid nemen voor hun verpakkingen, ook na gebruik, en er moeten retoursystemen komen om meermalig gebruik van verpakkingen te stimuleren.

Bol.com zet stappen, maar wat plastic betreft in tegengestelde richting.

Foto: www.businessinsider.nl

Stop met toepassing van recyclinggranulaat dat met plastic is vervuild

Amsterdam, 21 maart 2019 – Eind vorig jaar nam de overheid een goed besluit door de regels over de aanwezigheid van plastic in grond en baggerspecie aan te scherpen. Tot die tijd mochten grond en baggerspecie maximaal vermengd zijn met (qua gewicht) 20 procent ‘bodemvreemd materiaal’. Dat ging meestal om bouwpuin, hout en plastic. Sinds de aanscherping mag er nog slechts ‘sporadisch’ plastic in voorkomen. Directe aanleiding was de maatschappelijke ophef over plastic afval op de oevers van de Maas dat afkomstig bleek uit bagger waarmee stroomopwaarts zandwinningsputten waren opgevuld.

Aanscherping Regeling bodemkwaliteit te beperkt

De aanscherping van de Regeling bodemkwaliteit geldt echter niet voor recyclinggranulaat (steenachtige afvalstoffen) afkomstig van bouwpuin. Dit materiaal wordt gebruikt voor toepassing in de grond, weg- en waterbouw ter versteviging, fundering of opvulling, en ook voor productie van beton. De samenstelling van recyclinggranulaat is aan regels gebonden die zijn vastgelegd in een Beoordelingsrichtlijn (BRL 2506). Tussen het bouwpuin zit onvermijdelijk plastic, afkomstig van bijvoorbeeld raamkozijnen, isolatiemateriaal en electrabuizen. Vermoedelijk is het kostbaar om al deze plastic deeltjes uit het bouwpuin te verwijderen. Daarom mag volgens de huidige regelgeving tot 1% van het massavolume van recyclinggranulaat plastic zijn. Het gaat om enorme hoeveelheden: per jaar komt in Nederland ongeveer 23 miljoen ton puin vrij, dat een nieuwe bestemming kan krijgen. Via toepassing van recyclinggranulaat volgens de huidige richtlijn mogen theoretisch dus jaarlijks miljoenen kilo’s plastic in het milieu worden gebracht.

Recyclinggranulaat met plastic vervuild

Recyclinggranulaat wordt onder andere gebruikt voor de verharding van paden en wegen in natuurgebieden en andere terreinen. Zelfs op plaatsen waar je het absoluut niet verwacht, kom je plastic bouwafval tegen als pluggen, stukjes pvc-buis, isolatiemateriaal, stukjes tegel, glas en koperdraad. Ter illustratie een voorbeeld: de foto bij dit artikel is van een pad in een natuurgebied bij Arnhem. Uitgaande van die 1% gaat het bij een pad van 80 meter lang en 3 meter breed en met een laagdikte van 10 cm, om een geschatte hoeveelheid van 2,4 grote vuilniszakken vol plastic. Volgens de normen van BRL 2506 is deze praktijk legaal; afval is omgetoverd tot recyclaat dat toegepast mag worden. De achterliggende redenering is dat de bouwstoffen zich niet met de bodem vermengen en weer worden verwijderd wanneer de functie van het uitgevoerde werk verandert. Dus pas wanneer zo’n pad zou worden opgeheven, wordt het recyclinggranulaat inclusief het daarin aanwezige afval verwijderd. Op wie precies die verplichting rust, of het daadwerkelijk verwijderen ook gebeurt en wie daarop toeziet? Dat zijn grote vragen. Tot die tijd blijft het plastic in het milieu liggen, spoelt het een met de regen weg, of vermengt het zich toch met de bodem.

Kans om norm aan te passen

Eens in de zoveel tijd worden beoordelingsrichtlijnen aangepast aan nieuwe inzichten. Op dit moment is een consultatieronde voor BRL 2506 gaande. De voorgestelde wijzigingen betreffen echter niet een aanscherping van de plasticnorm.

Dat deze praktijk straks gewoon mag doorgaan, moet voorkomen worden. De Plastic Soup Foundation heeft samen met Recycling Netwerk daarom een zienswijze ingediend met het verzoek de nieuwe norm voor grond en baggerspecie ook van toepassing te laten zijn op recyclinggranulaat. Dat zal voor een verbod zorgen dat miljoenen kilo’s plastic ongehinderd in het milieu terecht komen. Het kan niet zo zijn dat van de burger verwacht wordt plastic goed te scheiden en op te ruimen, terwijl bij bouwwerkzaamheden legaal plastic afval in de openbare ruimte wordt gebracht.

 

Klik hier voor de tekst van de zienswijze. Iedere bezorgde burger of organisatie kan een zienswijze indienen, tot uiterlijk 22 maart. Klik hier voor meer informatie.

Foto: J.P. Wepster, natuurgebied ten noorden van Arnhem.

Lees ook – Lang op gewacht: norm voor plastic in grond en baggerspecie.

 

 

Verenigd Koninkrijk voert Plastic Packaging Tax in

Amsterdam, 5 maart 2019 – Het Plastic Pact dat de Nederlandse overheid onlangs presenteerde, heeft de ambitie om de kunststofkringloop te sluiten door meer en beter te recyclen. Bedrijven beloven dat ze in 2025 minimaal 35% recyclaat zullen gebruiken in alle plastic verpakkingen. Recyclaat wordt van afvalplastic gemaakt.

Maar er is een groot probleem: nieuw of virgin plastic is veel goedkoper en van veel betere kwaliteit dan recyclaat. Het is bovendien kostbaar om afvalplastic te verzamelen, te sorteren en te verwerken. Er zijn voor bedrijven simpelweg te weinig financiële prikkels om meer recyclaat te gebruiken in verpakkingen, terwijl dat wel de bedoeling is.

Het Verenigd Koninkrijk lost dit probleem op door de productie en de import van (ongevulde) verpakkingen te belasten. De regering besloot dat vanaf april 2022 belasting wordt geheven op verpakkingsplastic dat minder dan een bepaald minimum percentage recyclaat bevat. De overheid denkt aan 30% als ondergrens, maar dat percentage kan nog hoger of lager uitvallen als gevolg van een consultatieronde die onlangs is gestart.

Het belasten van nieuw plastic is een effectieve maatregel, waardoor nieuw verpakkingsmateriaal duurder wordt. Daardoor daalt niet alleen de vraag naar plastic, ook levert het ook een besparing op van fossiele grondstoffen en leidt het tot minder CO2uitstoot. Het wordt meteen financieel aantrekkelijker om afvalplastic in te zamelen en te recyclen, omdat deze verpakkingen onbelast blijven.

Het is een raadsel waarom de Nederlandse overheid het instrument van de belasting niet inzet. Het Plastic Pact noemt de mogelijkheid niet eens.

Foto: foodrevolution.org

Lees ook – Opmars naar Europese belasting op virgin plastic.

Oproep aan Kabinet: verbied plastic confetti

Amsterdam, 25 januari 2019 – Van 3 tot en met 5 maart is het weer carnaval. Hoeveel confettikanonnen zullen er dit jaar worden afgeschoten? Na afloop liggen straten en pleinen bezaaid met duizenden kleine stukjes plastic die nauwelijks op te ruimen zijn. Allemaal microplastics met vrolijke kleurtjes die met opzet de lucht in waren geschoten voor de leut.

Het is betreurenswaardig dat de rijksoverheid hier nog altijd geen paal en perk aan heeft gesteld. De overheid heeft de mond vol van het voorkomen van plasticsoep, maar houdt zich over plastic confetti stil. Net als bij het oplaten van ballonnen laat ze beleid liever over aan gemeenten. Daardoor ontstaat de ongewenste situatie dat je in de ene gemeente het milieu wel mag vervuilen met plastic confetti en in de andere gemeente niet.

In Amsterdam heeft de gemeenteraad een jaar geleden bij de vaststelling van een nieuw evenementenbeleid ermee ingestemd dat op evenementen onder andere geen plastic confetti meer mag worden gebruikt. Volgens het Concept Evenementenbeleid van de gemeente Noordenveld in Drenthe “worden er geen wens/feestballonnen opgelaten en geen gebruik gemaakt van een confettikanon.” Andere gemeenten vermelden in de afgegeven evenementenvergunningen dat plastic confetti niet wenselijk is. Het is volstrekt onduidelijk in hoeverre hierop gehandhaafd wordt.

Om hieraan een eind te maken is onlangs een petitie gestart van burgers en vrijwillige afvaloprapers. Daarin wordt de minister verzocht om een landelijk verbod in te stellen op de verkoop van plastic confetti en serpentine en (feest)artikelen die plastic snippers bevatten. Teken hier de petitie en lees hier meer achtergrondinformatie.

Maria Westerbos, directeur van de Plastic Soup Foundation: “Het ligt volkomen in de lijn met het beleid van de Europese Unie om er nu alles aan te doen eenmalig plastic uit het milieu te houden. Voor confetti bestaat geen enkel excuus, wel biologisch afbreekbare alternatieven. Wij roepen iedereen op de petitie te tekenen en de minister om spoedig met een landelijk verbod te komen.”

, ,

“Gebruik waterflesjes uit supermarkt niet opnieuw”

Amsterdam, 20 december 2018– Australische onderzoekers raden af om plastic flesjes, die met water gevuld in supermarkten worden verkocht, opnieuw te gebruiken.

Professor Anas Ghadouani en zijn team van de universiteit van Western Australia in Perth hebben metalen en plastic waterflessen getest. De directe aanleiding was dat steeds meer mensen gekochte flesjes opnieuw vullen met kraanwater uit milieuoverwegingen. Dan hoef je immers niet telkens opnieuw een flesje te kopen. Maar hoe schadelijk is dat navullen voor je eigen gezondheid?

Volgens Ghadouani zijn glazen en metalen flessen het veiligst, vooral de exemplaren van roestvrijstaal. Daarna komen de plastic flessen die speciaal gemaakt zijn om opnieuw te gebruiken, zoals bijvoorbeeld een Dopper. De professor stelt in zijn algemeenheid dat het verstandig is om dat niet langer dan één jaar te doen.

PET-flessen opnieuw vullen is ronduit de slechtste optie, omdat er altijd plastic deeltjes in het water terechtkomen. Vooral als je zo’n flesje in de zon legt, komen er veel microplastics vrij.

Lees hier het persbericht van de universiteit.


Lees ook: Microplastics in gebotteld drinkwater

Kamervragen over machtspositie FloraHolland en de eenmalige plastic plantentray

Amsterdam, 6 november 2018 – Royal FloraHolland gebruikt jaarlijks 180 miljoen eenmalige plastic plantentrays. Dit levert een berg plastic afval op van maar liefst 23 miljoen kilo. Follow The Money heeft onderzoek gedaan naar de reden waarom Royal FloraHolland hardnekkig vasthoudt aan de eenmalige plastic plantentray en niet overstapt op de meervoudig te gebruiken tray. Terwijl een levenscyclusanalyse, uitgevoerd door Blonk Consultants en nota bene in opdracht van FloraHolland, ondubbelzinnig concludeert dat de meervoudige tray op milieucriteria veel beter scoort. Follow The Money vroeg zich af waarom de bloemenveiling toch niet overstapt op trays die gemiddeld zeventig keer te gebruiken zijn.

Het journalistieke onderzoekcollectief legde een ingenieus verdienmodel bloot. Zonder enige inspanning te verrichten, verdient FloraHolland miljoenen euro’s aan de trays. De bloemenveiling zou zelfs verlies leiden zonder deze inkomsten. Alleen plantentrays met het Normpack-keurmerk in eigendom van FloraHolland mogen op de veiling worden gebruikt. Telers betalen 30 cent per tray en krijgen dat bedrag terug wanneer ze de trays gevuld met plantjes naar de veiling brengen. Daarna worden de volle trays geveild. Maar dan kost de tray geen 30 cent meer, maar 34 cent. Die vier cent (x 180 miljoen trays) zijn voor FloraHolland. Grootschalige uitbreiding van de meermalen te gebruiken tray zou deze melkkoe om zeep helpen. Aangezien FloraHolland een machtige marktpositie heeft, zijn zowel telers als afnemers afhankelijk van dit systeem.

Naar aanleiding van de rapportage heeft Christine Teunissen, Tweede Kamerlid voor de Partij voor de Dieren, Kamervragen gesteld. Staatssecretaris Stientje van Veldhoven (D66) moet antwoorden of deze plastic afvalberg te voorkomen is via een statiegeldsysteem en of zij haar invloed wil aanwenden voor een snelle overstap op het statiegeldsysteem. Ook wil Teunissen weten wat Van Veldhoven ervan vindt dat de bloemenveiling (door haar monopoliepositie) milieuvriendelijkere innovaties buiten de deur houdt.

Nadat de Plastic Soup Foundation al in 2016 in een position paper vaststelde dat de gang van zaken bij FloraHolland haaks staat op de circulaire doelstellingen van de regering, werden door de PvdA Kamervragen gesteld. Voormalig staatssecretaris Sharon Dijksma antwoordde toen met de sector in gesprek te zullen gaan zodra het bovengenoemde rapport van Blonk Consultants beschikbaar zou zijn. Dat gesprek heeft voor zover bekend nooit plaatsgevonden.

Maria Westerbos, directeur van de Plastic Soup Foundation: “Het onderzoek van Follow The Money levert een sterke aanwijzing op dat FloraHolland in strijd met artikel 24 van de Mededingingswet handelt. Wij bepleiten daarom niet alleen een politieke aanpak, maar ook een juridische.”


Lees ook: Levenscyclusanalyse bevestigt: meermalige plantentray is inderdaad veel beter voor milieu

Lees ook: Kamervragen over enorme verspilling door single plastic plantentray

Lees ook: Sierteeltsector houdt, ondanks milieu-impact, hardnekkig vast aan eenmalige plastic potplantentray

 

Maas blijkt afvalput van België

Amsterdam, 9 oktober 2018 – Buitenlandse bedrijven hebben feitelijk vrij spel om vervuilde tot zwaar vervuilde grond, slib en bagger in Nederland te lozen. De grond wordt gebruikt om daar oude circa 30 meter diepe zandwinputten mee te vullen. Aanbieders van het afval betalen grof geld om het kwijt te kunnen en eigenaren van de putten verdienen er miljoenen mee. De grond is mede vervuild met plastic waarvan een deel boven komt drijven. Terwijl vrijwilligers hun best doen om de oevers van de rivieren schoon te houden, wordt er bewust vervuilde grond gestort op plekken die in verbinding staan met de rivieren.

Het Burgercollectief Dreumelse Waard onderzocht de gang van zaken rond de plas Over de Maas, één van die putten in Dreumel, een dorp in het Land van Maas en Waal. Stroomafwaarts van Over de Maas, waar al veel vervuilde grond gestort is, trof het collectief veelvuldig een bepaald type oranje plastic aan. Dit plastic wordt in België in de bouw gebruikt, maar nauwelijks in Nederland. Stroomopwaarts van de stortplek werd het niet aangetroffen, waarmee het bewijs geleverd was dat het uit België geïmporteerde grond afkomstig is. Tussen het afval werden ook PVC-buizen, accu’s, asbest, bitumen, spuitbussen en afvalhout aangetroffen, aldus het rapport van het Burgercollectief. Directeur Herman van der Linde van Nederzand, het bedrijf dat de verondieping van Over de Maas uitvoert, stelt daartegenover dat niet bewezen kan worden dat het bewuste plastic van zijn project afkomstig is.

Bij Over de Maas gaat het om in totaal 10.000.000 ton grond, waarvan inmiddels meer dan 3.000.000 ton is gestort. Volgens de geldende regelgeving, het Besluit op de Bodemkwaliteit, mag 20% van het gewicht bodemvreemd materiaal zijn. In dit voorbeeld is bij Over de Maas dus maximaal 2.000.000 ton plastic toegestaan, gesteld dat de rest van de grond schoon zou zijn.

De Vonkerplas is een tweede grote plas die verondiept zou moeten worden. Opmerkelijk hierbij is de rol van Staatsbosbeheer, eigenaar van de Vonkerplas. In de voorlichting gaat het bij het verondiepen van deze plas om het herstellen van natuurwaarden. Herstel van de natuur of verbetering van de waterkwaliteit levert de uitzonderingsbepaling op waarmee grond van elders zou mogen worden gestort. Volgens berekening van het Burgercollectief (in zijn uiterst informatieve presentatie) valt er voor Staatsbosbeheer met dit project 45 miljoen euro te verdienen. Het heeft er alle schijn van dat Staatsbosbeheer het met natuurwaarden niet zo nauw neemt als er flink te verdienen valt. Ondertussen is “vanwege gebrek aan draagkracht bij de plaatselijke bevolking” twee weken geleden door Staatsbosbeheer, de provincie Gelderland en Rijkswaterstaat een pas op de plaats gemaakt wat de opvulling van de Vonkerplas betreft.

Ook de Inspectie Leefomgeving en Transport (ILT) komt er niet best van af. De ILT geeft beschikkingen af om buitenlandse vervuilde grond te importeren die gebruikt wordt voor het verondiepen van de zand- en grindputten. Zie hier als voorbeeld de beschikking voor het storten van 150.000 ton verontreinigde grond in Over de Maas, waarmee 150 scheepstransporten tussen 2017-2010 gemoeid zijn. Dit doet de ILT in de kennelijke wetenschap dat de grond niet of nauwelijks gecontroleerd wordt of kan worden.

De plas bij Over de Maas wordt geëxploiteerd door een consortium van grote ontzanders die 70% van de markt vertegenwoordigen. De import en certificering van de grond is uitbesteed aan een klein bedrijf met 10 medewerkers waaronder slechts twee controleurs. Volgens het Burgerinitiatief zouden deze twee inspecteurs dan 2645 scheepsladingen moeten controleren.

Staatssecretaris Sientje van Veldhoven (D66) heeft de Tweede Kamer in haar brief van 13 juni toegezegd de regelgeving te gaan evalueren. Kamerleden hebben 14 juni een debat gehouden en zware kritiek geuit op de gang van zaken. De “cowboys”, zoals parlementariër Suzanne Kröger van GroenLinks de bedrijven karakteriseert, hebben simpelweg vrij spel. Het rapport van het burgercollectief is vorige week overhandigd aan SP Tweede Kamerlid Henk van Gerven. Hij wacht detoegezegde evaluatie niet af en gaat pleiten voor een onafhankelijk onderzoek.

Maria Westerbos, directeur van de Plastic Soup Foundation: “Het kan niet zo zijn dat we met zijn allen onze stinkende best doen om plastic uit het milieu te halen, terwijl het met miljoenen tonnen in diepe putten wordt gestort. De norm voor het storten van gebiedsvreemde grond moet veel strenger worden. Wij steunen de oproep van de SP voor een onafhankelijk onderzoek die de huidige praktijk tot op de bodem uitzoekt.”

Foto: Burgercollectief Dreumelse Waard

Lees ook: Verondiepingsproject ‘Over de Maas’ omarmt nieuwe plasticnorm

Lees ook: Plasticsoep op land: landbouwcompost is vervuild met plastic.

, ,

Plastic snoepverpakkingen onder vuur

Amsterdam, 3 oktober 2018 – De strijd tegen plastic wikkels om snoepjes is losgebarsten. Red Band ‘won’ vorige week de #Mispaksel-trofee voor de meest onnodige plastic verpakking. De per stuk verpakte winegums kregen de helft van alle uitgebrachte stemmen. Hierop liet Red Band voor de camera’s van het TV-programma Kassa weten, dat het de verpakking zal aanpassen. Er werden ruim 30.000 stemmen uitgebracht en Greenpeace gaat de verkiezing elk jaar organiseren.

Er zijn echter veel meer per stuk verpakte snoepjes. De zwerfvuil-boegbeelden Merijn Tinga (Plastic Soup Surfer) en Dirk Groot (Zwerfinator) gaan samenwerken en richten hun pijlen op Antaflu, een eigen merk van het familiebedrijf Pervasco. Je herkent de plastic verpakking van de pastilles direct aan hun kleur. In één zak van 3 ons zitten maar liefst 70 apart verpakte snoepjes. Dirk Groot riep gebruikers van de Litterati-app op om de zwerfvuil-wikkels van Antaflu in kaart te brengen. Dat waren er binnen een jaar 16.000. Beiden bezoeken donderdag 4 oktober het kantoor van Pervasco in Rotterdam, met een deurwaarder erbij om een exploot te overhandigen. Ze vragen het bedrijf de wikkel te vervangen door een papieren versie of een ander duurzaam alternatief.

Pervasco produceert volgens eigen zeggen snoepjes naar wens. Het is de vraag of ook aan de wens om geen plastic wikkels meer te gebruiken gehoor wordt gegeven, want directeur Jeroen Overing liet al weten dat hun kleine stukjes plastic “niet zoveel schade kunnen aanrichten”. Hij heeft geen idee.

Op World Cleanup Day, 15 september 2018, werden in Nederland met behulp van dezelfde Litterati-app de merken in kaart gebracht die het meest in het zwerfvuil worden aangetroffen. Van alle gevonden items stond Antaflu op de zesde plaats.

Maria Westerbos, directeur van de Plastic Soup Foundation: “Het is de hoogste tijd dat de snoepfabrikanten hun verantwoordelijkheid nemen in plaats van badinerende opmerkingen te maken als zou het allemaal reuze meevallen.”


Lees ook: Tienduizenden stuks zwerfvuil opgeruimd in Nederland op World Cleanup Day